II SA/Gd 262/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. i S. S. na decyzję Wojewody z dnia 24 kwietnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania części pawilonu handlowo – biurowego na cele mieszkalne postanawia odmówić sprostowania uzasadnienia wyroku z dnia 29 stycznia 2008 r. Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2008 r. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z 5 maja 2000 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd na stronie 8 opisując treść znajdującej się w aktach administracyjnych umowy zawartej w dniu 8 czerwca 1992 r. przez skarżących i A. wskazując na jej § 5 stwierdził: "Strony ustaliły w niej również, że do czasu przeniesienia prawa użytkowania wieczystego skarżący jako "właściciele pawilonu" w okresie budowy i od dnia objęcia terenu w posiadanie będą uiszczać opłatę roczną z tytułu zajęcia terenu w wysokości urzędowych stawek ponoszonych przez A., a stosunek prawny łączący ich w tym okresie odpowiadać będzie umowie dzierżawy" Po uprawomocnieniu się wyroku skarżący wystąpił z wnioskiem o sprostowanie uzasadnienia w części odnoszącej się do użytego sformułowania, że "stosunek prawny łączący ich w tym okresie odpowiadać będzie umowie dzierżawy":. W uzasadnieniu skarżący twierdzi, że nie jest "dzierżawcą", a zawarta umowa nie miała takiego charakteru prawnego jakie przypisał mu sąd w sporządzonym uzasadnieniu. Wskazał, że umowa z dnia 8 czerwca 1992 r. jest umową zobowiązująca sprzedawcę do zawarcia umowy przenoszącej prawo użytkowania wieczystego gruntu na nabywców konstrukcji żelbetowej bez żadnych warunków "dzierżawy". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlega oddaleniu. Art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) stanowi, że sąd może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Żądanie skarżącego wyeliminowania z treści uzasadnienia sformułowania odnoszącego się do dokonanej przez Sąd oceny stosunku prawnego łączącego w pewnym okresie czasu strony umowy nie może podlegać zmianie czy skorygowaniu w trybie powołanego przepisu. Nie jest to bowiem niedokładność, czy oczywista omyłka i z tych względów wniosek nie jest zasadny. Wyjaśnić jednak trzeba, że przedmiotem rozpoznawanej przez Sąd sprawy nie były wzajemne roszczenia stron umowy z dnia 8 czerwca 1992 r., lecz zgodność z prawem wydanych przez organy decyzji administracyjnych. Źródłem ewentualnych wzajemnych roszczeń stron umowy nie może być ani wyrok z dnia 29 stycznia 2008 r., ani sporządzone do niego uzasadnienie, lecz sama umowa. Jeżeli strony umowy nie są zgodne co do jej zapisów i zasadności wynikających z niej roszczeń to powinny poddać swój spór pod rozstrzygnięcie sądu powszechnego w drodze odpowiedniego dla okoliczności sprawy powództwa.