II SA/Gd 266/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędzia WSA Magdalena Dobek - Rak Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji w sprawie nakazu rozbiórki oddala skargę. Skarga M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 lutego 2021 r., nr [..], wniesiona została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 3 września 2018 r., nr [..], wydaną na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, nakazał skarżącemu rozebrać obiekt budowlany nietrwale związany z gruntem o konstrukcji drewnianej wraz z tarasem, pełniący funkcję rekreacji indywidualnej o wymiarach 4,90 m x 5,95 m + 1,00 m x 2,00 m, pobudowany bez wymaganego pozwolenia na budowę na terenie działki nr [..] położonej w obręb ewidencyjny K., gmina W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 17 grudnia 2018 r., nr [..] uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 września 2018 r. i nakazał skarżącemu rozebrać obiekt budowlany nietrwale związany z gruntem o konstrukcji drewnianej, pełniący funkcję rekreacji indywidualnej o wymiarach 4,90 m x 5,95 m +1,00 m x 2,00 m wraz z tarasem o wymiarach 2,00 m x 5,95 m, pobudowany bez wymaganego pozwolenia na budowę na terenie działki nr [..] położonej w obręb ewidencyjny K., gmina W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku prawomocnym wyrokiem z dnia 29 stycznia 2020 r., sygn. akt II SA/Gd 149/19, oddalił skargę wniesioną przez skarżącego na tą decyzję. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 6 marca 2019 r. przesłał skarżącemu upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania ciążącego na skarżącym obowiązku rozbiórki z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Następnie, w dniu 12 kwietnia 2019 r. wystawił tytuł wykonawczy nr [..], który skarżący otrzymał w dniu 2 maja 2019 r. Pismem z dnia 8 maja 2019 r. skarżący wniósł zarzuty do wystawionego tytułu wykonawczego, oparte na treści: art. 33 pkt 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4; art. 33 pkt 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - niespełnienie wymogów określonych w art. 27. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 14 maja 2019 r., nr [..], wydanym na podstawie art. 34 § 1 i § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2019 r., poz. 1437) – zwanej dalej p.e.a., oddalił zarzuty wniesione przez skarżącego. W ocenie organu, nie jest bowiem zasadny zarzuty z art. 33 pkt 3 p.e.a., gdyż treść obowiązku zawarta w tytule wykonawczym z dnia 12 kwietnia 2019 r. jest tożsama z obowiązkiem nałożonym decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 grudnia 2018 r. Również, nie jest zasadny zarzut z art. 33 pkt 10 p.e.a., ponieważ tytuł wykonawczy z dnia 12 kwietnia 2019 r. zawiera wszystkie elementy określone w art. 27 p.e.a., które pozwalają precyzyjnie określić osobę zobowiązaną oraz jej adres zamieszkania. Po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez skarżącego, zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 18 lutego 2021 r., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 maja 2019 r., w pełni podzielając stanowisko organu I instancji co do niezasadności podniesionych zarzutów. Dodatkowo, organ odwoławczy wyjaśnił, że tytuł wykonawczy spełnia wszystkie wymagania określone w art. 27 p.e.a. W tytule wykonawczym wskazano bowiem: imię, nazwisko, pesel, adres tj. nazwę ulicy, numer nieruchomości oraz kod pocztowy oraz prawidłowo wskazano pocztę. Błąd co do określenia miejscowości - zamiast S. wpisano R. - należy zaś potraktować jako oczywistą omyłkę pisarską, która przy prawidłowości wszystkich innych danych nie stanowi błędu co do zobowiązanego w rozumieniu art. 33 § 1 pkt 4 p.e.a. Nadto, organ odwoławczy wskazał, że postanowieniem z dnia 18 lutego 2021 r., nr [..], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego sprostował w tytule wykonawczym z dnia 12 kwietnia 2019 r. oczywisty błąd pisarski, w ten sposób, że w rubryce "A - DANE ZOBOWIĄZANEGO" w punkcie 11, oznaczonym jako miejscowość: zamiast "R." wpisano: "S.". We wniesionej do Sądu skardze na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania polegające na naruszeniu przepisów p.e.a., w szczególności art. 27 i art. 33 § 1 pkt 4 i 10 tej ustawy, poprzez wadliwe przyjęcie, że tytuł wykonawczy został wystawiony zgodnie z prawem i spełnia wszystkie wymogi określone przepisami prawa. W odpowiedzi na skargę, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Rozpoznając wniesioną skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Przeprowadzona przez Sąd, na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 2 pkt 2 w zw. z art. 134 § 1 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., kontrola legalności wykazała, że postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 lutego 2021 r., utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 maja 2019 r. jest zgodne z prawem. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 18 lutego 2021 r. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 maja 2019 r. oddalające zarzuty wniesione przez skarżącego do tytułu wykonawczego z dnia 12 kwietnia 2019 r. Zarzuty są podstawowym środkiem prawnym przysługującym zobowiązanemu w związku z prowadzoną egzekucją administracyjną, będącą główną częścią administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Ich podstawową rolą jest weryfikacja czynności organów egzekucyjnych mającą służyć ochronie ich adresata. Zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym są środkiem ochrony zobowiązanego, gdy postępowanie egzekucyjne narusza istotne zasady tego postępowania lub gdy egzekucja jest niedopuszczalna (zob. R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, Legalis/el. 2021 oraz powołane tam orzecznictwo). Zgodnie z art. 33 § 1 p.e.a. podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być: 1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku; 2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej; 3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4; 4) błąd co do osoby zobowiązanego; 5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym; 6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego; 7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1; 8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego; 9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny; 10) niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27, a w zagranicznym tytule wykonawczym - wymogów określonych w art. 102 ustawy o wzajemnej pomocy. Tytułowi wykonawczemu z dnia 12 kwietnia 2019 r. skarżący postawił zarzut określony w art. 33 pkt 3 p.e.a., polegający na określeniu egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4 a także zarzut określony w art. 33 pkt 10 p.e.a., polegający na niespełnieniu w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27, a w zagranicznym tytule wykonawczym - wymogów określonych w art. 102 ustawy o wzajemnej pomocy. Sąd podziela stanowisko orzekających w sprawie organów, że podniesione przez skarżącego do tytułu wykonawczego z dnia 12 kwietnia 2019 r. zarzuty są niezasadne. Przede wszystkim, w okolicznościach niniejszej sprawy nieuzasadniony jest zarzut oparty na treści art. 33 pkt 3 p.e.a. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 17 grudnia 2018 r., nr [..], nakazał skarżącemu rozebrać obiekt budowlany nietrwale związany z gruntem o konstrukcji drewnianej, pełniący funkcję rekreacji indywidualnej o wymiarach 4,90 m x 5,95 m +1,00 m x 2,00 m wraz z tarasem o wymiarach 2,00 m x 5,95 m, pobudowany bez wymaganego pozwolenia na budowę na terenie działki nr [..] położonej w obręb ewidencyjny K., gmina W. Dokładanie taka też treść obowiązku skarżącego określona została w tytule wykonawczym z dnia 12 kwietnia 2019 r. Również, w okolicznościach niniejszej sprawy jako nieuzasadniony należało uznać zarzut oparty na treści art. 33 pkt 10 p.e.a., dotyczący niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27, a w zagranicznym tytule wykonawczym - wymogów określonych w art. 102 ustawy o wzajemnej pomocy. Jak wskazuje się bowiem w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, dla skuteczności zarzutu przewidzianego w tym przepisie zobowiązany winien wskazać, że tytuł wykonawczy zawiera wady uniemożliwiające przeprowadzenie postępowania egzekucyjnego (zob. wyrok NSA z dnia 12 stycznia 2018 r., sygn. akt II FSK 3535/15, https://orzeczenia.nsa.gov.pl), że zawarte w nim informacje nie pozwalają organowi egzekucyjnemu lub zobowiązanemu na zrealizowanie przysługujących im kompetencji, uprawnień i obowiązków (zob. glosa Kacpra Żychlińskiego do wyroki NSA z dnia 24 października 2018 r., sygn. akt II FSK 2386/16, OSP 2019/4/43). Tym samym, nie każda wada formalna dotycząca składników treści tytułu wykonawczego uzasadnia zawsze uwzględnienie zarzutu zobowiązanego. Przyjęcie takiego stanowiska byłoby bowiem podejściem skrajnie formalistycznym, pozbawionym umocowania w treści przepisów p.e.a. (zob. wyrok NSA z dnia 15 lutego 2011 r., sygn. akt II FSK 1842/09, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Niewątpliwie zaś, zgodnie z treścią art. 27 § 1 pkt 2 p.e.a. tytuł wykonawczy powinien zawierać wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także NIP lub numeru PESEL, jeżeli zobowiązany taki numer posiada. W tytule wykonawczym z dnia 12 kwietnia 2019 r. wskazano prawidłowe dane skarżącego w zakresie: imienia, nazwiska i peselu a także adresu skarżącego w zakresie: nazwy ulicy, numeru nieruchomości oraz kodu pocztowego i poczty. Z kolei, błędnie wpisano nazwę miejscowości - zamiast S. wpisano R. Jednakże, w świetle wpisania pozostałych składników adresu prawidłowo, jak słusznie uznały orzekające w sprawie organy, brak było podstaw do uznania, że błąd ten uniemożliwiał przeprowadzenie postępowania egzekucyjnego, co potwierdza nadto wysłanie tytułu wykonawczego na prawidłowy adres skarżącego i jego skuteczne doręczenie skarżącemu. Co więcej, postanowieniem z dnia 18 lutego 2021 r., organ I instancji sprostował tytuł wykonawczy w zakresie miejscowości, którą to powinna być i w rzeczywistości jest S. Z uwagi na powyższe, Sąd uznał, że postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 lutego 2021 r., utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 maja 2019 r. jest zgodne z prawem. Dlatego też, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił wniesioną w niniejszej sprawie skargę, jako bezzasadną. Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., gdyż przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym.