II SA/Gd 267/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Jan Jędrkowiak po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 lutego 2004r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia umorzyć postępowanie W dniu 9 kwietnia 2004r. skarżący S. C. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 lutego 2004r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Zastępcy Kierownika Działu Świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie z dnia 5 stycznia 2004r. nr [...] przyznającą skarżącemu pomoc w postaci zasiłku pieniężnego w wysokości 70 zł. Decyzją z dnia 8 czerwca 2004r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło nieważność zaskarżonej decyzji z dnia 26 lutego 2004r. ze względu na wypełnienie się hipotezy normy prawnej zawartej w art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. w wyniku naruszenia przez organ art. 107 § 1 K.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl dyspozycji art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), Sąd obligatoryjnie wydaje postanowienie o umorzeniu postępowanie, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W niniejszej sprawie, stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji doprowadziło do jej wyeliminowania z obrotu prawnego i tym samym do braku substratu zaskarżenia, w którego zakresie Sąd mógłby orzec merytorycznie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), orzekł, jak w sentencji postanowienia.