II SA/Gd 268/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 20 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. Ł. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego . z dnia 18 stycznia 2010 r., Nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami do tego zasiłku postanawia przyznać radcy prawnemu M. Ł. wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście złotych sześćdziesiąt groszy) za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 7 lipca 2010 r. Sąd oddalił skargę Z. D. Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2010 r. Referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie, Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej radcę prawnego M. Ł W piśmie z dnia 14 września 2010 r. pełnomocnik skarżącej stwierdziła, że brak jest podstaw prawnych do wniesienia skargi kasacyjnej od wyżej wymienionego rozstrzygnięcia oraz złożyła wniosek o zasądzenie na jej rzecz wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie pełnomocnik oświadczyła, że wynagrodzenie to nie zostało w żadnej części opłacone. Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie zaś do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Z uwagi na fakt, że w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. b) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł, to należne wnioskodawcy wynagrodzenie za sporządzenie powyższej opinii przysługuje w wysokości 180 zł. W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Mając na względzie powyższe, należne wnioskodawcy wynagrodzenie za dokonane czynności przysługuje w wysokości 180 zł, co po podwyższeniu o 22% stawki podatku od towarów i usług daje kwotę 219,60 zł. Mając powyższe na uwadze, na mocy powołanych przepisów, orzeczono jak w sentencji postanowienia.