II SA/Gd 268/14

Dnia 30 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S., G. W. oraz T. R. na decyzję Wojewody z dnia 27 lutego 2014 roku, nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: odmówić skarżącym wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na opisaną powyżej decyzję Wojewody z dnia 27 lutego 2014 roku w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wyjaśnili, że jej wykonanie "spowoduje powstanie trudnych do odwrócenia skutków w postaci przebudowy drogi ze szkodą dla mieszkańców na długie lata". Rozpoznając powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tejże ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki, o których mowa w tym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy akt administracyjny, którego wstrzymania zażądano, zostanie wykonany, a następnie, na skutek uwzględnienia skargi, akt ten zostanie wzruszony. Podkreślić przy tym należy, że instytucja ta jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony skarżącej do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd i zgodnie z art. 61 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Stąd jej zastosowanie, jako wyjątek od zasady wykonalności aktu, powinno być uzasadnione szczególnymi okolicznościami wskazującymi na istnienie realnego zagrożenia wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W związku z powyższym wnioskujący musi dokładanie określić okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków zależy orzeczenie Sądu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2005 roku, sygn. akt II OZ 201/05, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli strona nie przytoczy w tym zakresie wystarczających okoliczności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2008 roku, sygn. akt II OSK 1041/08, Baza Orzeczeń LEX nr 527673). Ocena rozpoznawanego wniosku pod kątem poczynionych wyżej uwag powoduje, że nie mógł on zostać uwzględniony. Skarżący nie podali w zasadzie żadnych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności nie zostało w rozpoznawanym wniosku wyjaśnione, w jaki sposób przedmiotowa inwestycja miałaby spowodować szkodę dla mieszkańców na długie lata. Tym samym, zdaniem Sądu, skarżący nie wykazali przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji. Należy przy tym zauważyć również, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 roku o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2013 roku, poz. 687 ze zm.) – dalej jako "ustawa". Ustawa ta ma szczególny charakter, gdyż jej celem jest, jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy, stworzenie prawnych instrumentów zapewniających zdecydowane uproszczenie przygotowania i realizacji inwestycji drogowych. Specyfika uregulowań ustawy wyraża się w uproszczeniu postępowania administracyjnego w sprawach związanych z nabyciem nieruchomości oraz dysponowania nimi przez inwestora na cele budowy drogi. Wstrzymanie zaskarżonej decyzji byłoby zatem istotnym zaburzeniem tegoż procesu i jednocześnie naruszałoby w sposób istotny interes publiczny, który stał się podstawą wydania orzeczenia. Rozważając kwestię wstrzymania wykonania decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej należy zatem uwzględnić interes społeczny i gospodarczy, które przemawiają za szybką i sprawną realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie drogi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 2013 roku, sygn. akt 1373/13, z dnia 27 września 2012 roku, sygn. akt II OZ 818/12, z dnia 8 marca 2011 roku, sygn. akt II OSK 411/11 i z dnia 17 września 2010 roku, sygn. akt II OZ 923/10, a także postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 lutego 2011 roku, sygn. akt II SA/Gd 47/11, wszystkie orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Oceniając wniosek skarżących Sąd miał zatem także na względzie, że również szczególny charakter ustawy i realizowanych na jej podstawie celów (budowa dróg publicznych stanowiąca realizację celu publicznego) wymaga od wnioskodawcy, aby w sposób przekonujący uprawdopodobnił wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego w niniejszym wniosku zabrakło. Sam fakt wydania decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej i związane z tym skutki w postaci budowy drogi nie mogą bowiem uzasadniać wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, uznając wniosek skarżących za niezasadny, na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.