II SA/Gd 268/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Dobek - Rak po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na decyzję Starosty z dnia 18 marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. odrzucić zażalenie skarżącej z dnia 7 czerwca 2021 r., 2. zwrócić skarżącej B. J. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od zażalenia. B. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Starosty z dnia 18 marca 2021 r., nr [...], którą odmówiono udostępnienia informacji publicznej. Postanowieniem z dnia 13 maja 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w związku z faktem, że skarżąca kwestionowała nią decyzję wydaną przez organ I instancji nie realizując uprzednio obowiązku wyczerpania środków zaskarżenia, tj. złożenia odwołania od decyzji Starosty. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o możliwości złożenia zażalenia został doręczony skarżącej w dniu 1 czerwca 2021 r. (k. 27 akt). Następnie, zarządzeniem sędziego z dnia 26 maja 2021 r. ponownie doręczono skarżącej odpis postanowienia wraz z pouczeniem o możliwości złożenia skargi kasacyjnej i wyjaśnieniem, że wskutek omyłki wysłano do stron odpisy postanowienia z mylnym pouczeniem o zażaleniu. Pismo to doręczono skarżącej w dniu 11 czerwca 2021 r. (k. 33 akt). W dniu 8 czerwca 2021 r. skarżąca nadała do Sądu pismo zatytułowane "zażalenie", w którym ponownie odniosła się merytorycznie do odmowy udostępnienia przez Starostę żądanej informacji publicznej. Ponadto, wskazała, że odrzucenie skargi jest bezpodstawne, bowiem – zdaniem skarżącej – w świetle art. 16 i 17 ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdy odmowa udostępnienia informacji następuje w formie decyzji administracyjnej, do której mają zastosowanie przepisy k.p.a., stronie służy odwołanie od decyzji (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy), jak również skarga do sądu administracyjnego. Z kolei zgodnie z art. 21 tej ustawy do skarg na nieudzielenie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi niezależnie od podstawy odmowy udzielenia informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Natomiast, w myśl art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Z przytoczonego art. 173 § 1 p.p.s.a. wynika, że środkiem zaskarżenia od postanowienia o odrzuceniu skargi z powodu jej niedopuszczalności, wydanego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jest skarga kasacyjna. W niniejszej sprawie doręczono skarżącej odpis postanowienia z dnia 13 maja 2021 r. o odrzuceniu skargi z omyłkowym pouczeniem o możliwości wniesienia zażalenia w terminie 7 dni. Skarżąca kierując się tym pouczeniem wniosła do Sądu w dniu 8 czerwca 2021 r. zażalenie oraz uiściła wpis sądowy. Sąd naprawiając zaistniałą omyłkę zarządzeniem z dnia 26 maja 2021 r. ponownie doręczył skarżącej odpis postanowienia z dnia 13 maja 2021 r. prawidłowo pouczając ją o prawie do wniesienia skargi kasacyjnej. Powyższa korespondencja została odebrana przez skarżącą w dniu 11 czerwca 2021 r. (k. 33 akt). Z tym dniem nastąpiło dla skarżącej rozpoczęcie biegu 30-dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie z dnia 13 maja 2021 r. o odrzuceniu skargi. Na dzień wydania niniejszego postanowienia termin ten nadal jest otwarty. Oznacza to, że mylne pouczenie o zażaleniu nie wywołuje negatywnych konsekwencji procesowych dla skarżącej, która ma cały czas aktualne uprawnienie do wniesienia skargi kasacyjnej. Wskazać przy tym należy, że uznanie zażalenia skarżącej z dnia 7 czerwca 2021 r. za skargę kasacyjną, doprowadziłoby do jego odrzucenia ze względu na brak spełnienia wymogu przymus adwokacko-radcowskiego, wynikającego z art. 175 § 1 p.p.s.a., o którym skarżąca nie była pouczona przy pierwszym doręczeniu. W zaistniałych okolicznościach procesowych sprawy zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 13 maja 2021 r. należało odrzucić jako niedopuszczalne, albowiem mylne pouczenie o środku zaskarżenia nie mogło ukształtować uprawnienia skarżącej do wniesienia innego środka zaskarżenia niż przysługujący zgodnie z przepisami p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 173 § 1 p.p.s.a., odrzucił zażalenie skarżącej, o czym orzekł w punkcie 1 sentencji postanowienia. Stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu postanowił zwrócić skarżącej cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego, o czym orzeczono w punkcie 2 sentencji postanowienia.