II SA/Gd 276/15
PostanowienieWSA w Gdańsku2016-05-24
Skład orzekający: Janina Guść
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny może sprostować oczywistą omyłkę w wyroku, która polega na błędnym przypisaniu rozstrzygnięcia do konkretnych decyzji administracyjnych, zwłaszcza gdy dotyczy to wielu połączonych spraw?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może sprostować oczywistą omyłkę w wyroku, która wynika z błędnego przypisania rozstrzygnięcia do konkretnych decyzji administracyjnych w sytuacji, gdy wiele spraw zostało połączonych do wspólnego rozpoznania. Sprostowanie jest dopuszczalne, gdy omyłka jest oczywista dla sądu i stron, a jej naprawienie nie prowadzi do zmiany merytorycznej treści wyroku w sposób naruszający gwarancje procesowe stron.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpoznał połączone skargi Województwa na szereg decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczących zatwierdzenia projektów podziału nieruchomości, w których wydzielono działki pod drogi publiczne, wskazując ich przeznaczenie jako drogi wojewódzkie. W pierwotnym wyroku sądu z dnia 9 grudnia 2015 r. doszło do oczywistej omyłki w punktach 6 i 10, polegającej na błędnym przypisaniu rozstrzygnięć do konkretnych decyzji administracyjnych. Sąd postanowił sprostować tę omyłkę na wniosek stron.Rozstrzygnięcie
Sąd postanawia sprostować oczywistą omyłkę w punktach 6 i 10 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie sygn. akt II SA/Gd 276/15.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2016 r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym spraw ze skarg Województwa na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego – z dnia 7 kwietnia 2015 r., nr [...], – z dnia 7 kwietnia 2015 r., nr [...], – z dnia 7 kwietnia 2015 r., nr [...], – z dnia 7 kwietnia 2015 r., nr [...], – z dnia 7 kwietnia 2015 r., nr [...], – z dnia 7 kwietnia 2015 r., nr [...], – z dnia 7 kwietnia 2015 r., nr [...], – z dnia 7 kwietnia 2015 r., nr [...], – z dnia 7 kwietnia 2015 r., nr [...] – z dnia 7 kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie nieważności decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości postanawia sprostować oczywistą omyłkę w punkcie 6 oraz 10 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie sygn. akt II SA/Gd 276/15 w ten sposób, że - w punkcie 6 wyroku wpisać "uchyla decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 kwietnia 2015 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 grudnia 2013 r., nr [...]", - w punkcie 10 wyroku wpisać "oddala skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 kwietnia 2015 r. nr [...]".
Województwo wniosło skargi na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymujące w mocy decyzje tego organu odmawiające stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta w sprawie zatwierdzenia projektów podziału nieruchomości, w których doszło do wydzielenia działek przeznaczonych pod drogi publiczne, w zakresie wskazania, że działki te przeznaczone są pod drogi wojewódzkie. Skargi wniesiono na następujące decyzje z dnia 7 kwietnia 2015 r., utrzymujące w mocy decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 grudnia 2013 r.:
1. decyzję nr [...], utrzymującą w mocy decyzję nr [...], dotyczącą decyzji Prezydenta Miasta z dnia 24 marca 2011 r. nr [...], o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości położonej w G. przy ul. P., obręb M. ([...]), w części określającej przeznaczenie działek nr [...]-[..] na drogi publiczne w kategorii dróg wojewódzkich, sprawę zarejestrowano pod sygnaturą nr II SA/Gd 276/15;
2. decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję nr [...], dotyczącą decyzji Prezydenta Miasta z dnia 4 sierpnia 2011 r. nr [...], o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości położonej w G. przy ul. N., obręb M. ([...]), w części określającej przeznaczenie działki nr [...] na drogę publiczną w kategorii drogi wojewódzkiej, sprawę zarejestrowano pod sygnaturą II SA/Gd 277/15;
3. decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję nr [...], dotyczącą decyzji Prezydenta Miasta z dnia 1 lutego 2012 r. nr [...], o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości położonej w G. przy ul. N., obręb M. ([...]), w części określającej przeznaczenie działki nr [...] na drogę publiczną w kategorii drogi wojewódzkiej, sprawę zarejestrowano pod sygnaturą II SA/Gd 278/15;
4. decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję nr [...] dotyczącą decyzji Prezydenta Miasta z dnia 10 lipca 2009 r. nr [...], o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości położonej w G. przy ul. N., obręb Ł. ([...]), w części określającej przeznaczenie działek nr [...] i [...] na drogę publiczną w kategorii drogi wojewódzkiej, sprawę zarejestrowano pod sygnaturą II SA/Gd 279/15;
5. decyzję nr [..]. utrzymującą w mocy decyzję nr [...] dotyczącą decyzji Prezydenta Miasta z dnia 15 września 2008 r. nr [...], o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości położonej w G. przy ul. N., obręb Ł. ([...]), w części określającej przeznaczenie działek nr [...] i [...] na drogę publiczną w kategorii drogi wojewódzkiej, sprawę zarejestrowano pod sygnaturą II SA/Gd 280/15;
6. decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję nr [...] dotyczącą decyzji Prezydenta Miasta z dnia 9 września 2010 r. nr [...], o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości położonej w G. przy ul. S., obręb M. ([...]), w części określającej przeznaczenie działki nr [...] na poszerzenie ul. S. drogi publicznej w kategorii drogi wojewódzkiej, sprawę zarejestrowano pod sygnaturą II SA/Gd 282/15;
7. decyzję nr [...], utrzymującą w mocy decyzję nr [...] dotyczącą decyzji Prezydenta Miasta z dnia 30 lipca 2008 r. nr [...], zmieniającej decyzję Prezydenta Miasta z dnia 20 września 2007 r. nr [...] o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości położonej w G. przy ul. W. i M. obręb [...] w części określającej przeznaczenie działki nr [...] na drogę publiczną w kategorii drogi wojewódzkiej, sprawę zarejestrowano pod sygnaturą II SA/Gd 283/15;
8. decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję nr [...] dotyczącą decyzji Prezydenta Miasta z dnia 20 września 2007 r. nr [...], o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości położonej w G. przy ul. W. i M. obręb [...] w części dotyczącej nowopowstałej działki nr [...], sprawę zarejestrowano pod sygnaturą II SA/Gd 284/15;
9. decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję nr [...], dotyczącą decyzji Prezydenta Miasta z dnia 10 sierpnia 2005 r. nr [...], o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości położonej w G. przy ul. Ś., obręb Ł. ([...]), w części określającej przeznaczenie działki nr [...] na poszerzenie ul. Ś. drogi publicznej w kategorii drogi wojewódzkiej, sprawę zarejestrowano pod sygnaturą II SA/Gd 285/15;
10. decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję nr [...] dotyczącą decyzji Prezydenta Miasta z dnia 17 maja 2006 r. nr [...], o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości położonej w G. przy ul. W., obręb Ł.([..]), w części określającej przeznaczenie działek nr [...] i [...] na drogę publiczną w kategorii drogi wojewódzkiej, sprawę zarejestrowano pod sygnaturą II SA/Gd 281/15.
Sprawy te z uwagi na fakt pozostawania ze sobą związku połączono do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia postanowieniami z dnia 9 czerwca 2015 r. i prowadzono pod sygnaturą akt II SA/Gd 276/15. Z uwagi na dużą ilość spraw rozstrzyganych w jednym postępowaniu w uzasadnieniu przyjęto numerację decyzji odpowiadającą punktom wyroku od 1 do 10.
W sprawach ze skarg na decyzje wymienione punktach 1-5 występowały podobne stany faktyczne i tożsame problemy prawne. W sprawach tych wydano wyrok uchylający zaskarżone decyzje wobec uznania, że brak było podstaw do zakwalifikowania działek przeznaczonych pod drogi, jako działek przeznaczonych pod drogi o charakterze dróg wojewódzkich, czego konsekwencją winno być stwierdzenie nieważności badanych decyzji.
Skargi na decyzje wymienione w punktach 8 i 9 podlegały oddaleniu. W sprawie brak było podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji z uwagi na rażące naruszenie prawa. Określenie kategorii drogi jako drogi wojewódzkiej było w niniejszych przypadkach możliwe. Nastąpiło ono zgodnie z ustaleniami planistycznymi podlegającymi interpretacji w związku z uchwałą Sejmiku Województwa o zaliczeniu istniejących dróg do dróg kategorii wojewódzkiej.
Oddalenie skargi w sprawie wymienionej w punkcie 7 wynikało z faktu, że skarżący domagał się stwierdzenia nieważności decyzji w zakresie określenia w decyzji podziałowej przeznaczenia działki nr [...] pod drogę wojewódzką, podczas gdy w tej decyzji organ nie określił, że nowopowstała działka nr [...] przeznaczona jest pod drogę wojewódzką, co stało się przyczyną wydania decyzji uzupełniającej.
Odnośnie do spraw wymienionych w punktach 6 i 10, dotyczących decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego o numerach [...] i [...], w treści wyroku doszło do omyłki wynikającej z pomyłki ich sygnatur przez sąd i przypisania do stanu faktycznego sprawy odmiennej sygnatury decyzji.
Decyzją SKO nr [...] utrzymano w mocy decyzję z dnia 9 września 2010 r. nr [...], którą Prezydent Miasta zatwierdził projekt podziału nieruchomości stawiającej działkę nr [...], położonej w G. przy ul. S., obręb M. ([...]). Organ określił przeznaczenie nowopowstałej działki nr [...], wskazując, że jest ona przeznaczona pod poszerzenie drogi wojewódzkiej ul. S.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2009 r. Prezydent Miasta potwierdził zgodność projektu podziału z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] w mieście G., zatwierdzonego uchwałą RMG nr XXXVII/1245 z dnia 28 kwietnia 2005 r. Z postanowienia tego oraz planu podziału wynika, że teren działki nr [...] przeznaczony jest pod ulicę zbiorczą, poszerzenie istniejącej ul. S. Ulica ta od skrzyżowania z ul. T. do granic miasta ma status drogi wojewódzkiej, wynikający z uchwały Sejmiku Województwa nr 647/XLVI/02 z dnia 30 września 2002 r. Działka nr [...] położona jest na tym odcinku.
Decyzją SKO nr [...] utrzymano w mocy decyzję z z dnia 17 maja 2006 r. nr [...], którą Prezydent Miasta zatwierdził projektu podziału nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] położonej w G. przy ul. W., obręb Ł. ([...]). Organ określił w decyzji przeznaczenie nowopowstałych działek nr [...] i [...] pod drogę publiczną o klasie drogi głównej w kategorii drogi wojewódzkiej – ul. N.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że postanowieniem z dnia 16 marca 2005 r. Prezydent Miasta potwierdził zgodność projektu podziału z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...], zatwierdzonego uchwałą RMG nr XIV/451 z dnia 30 października 2003 r.
W wydanym postanowieniu Prezydenta Miasta opiniującym zgodność podziału z planem wskazano, że działki nr [...] i [...] przeznaczone są ulicę główną.
W piśmie Zarządu Dróg i Zieleni z dnia 20 marca 2006 r. wskazano, że przez przedmiotowe działki przebiegać będzie droga wojewódzka.
Okoliczności sprawy ze skargi na decyzję nr [...], dotyczącą decyzji Prezydenta Miasta z dnia 17 maja 2006 r., wydzielającej działki nr [...] i [...] były zbieżne z okolicznościami spraw wymienionych w punktach 1 – 5 i w całości do tej sprawy odnieść należy przedstawioną wyżej w tym zakresie argumentację. W tej sprawie Sąd zamierzał wydać wyrok uchylający wydaną decyzję. Do oddalenia skargi w punkcie 10 wyroku doszło na skutek pomyłki w sygnaturze tej sprawy ze sprawą ze skargi na decyzję nr [...], orzeczenie odnośnie tej sprawy miało być bowiem wydane w punkcie 6 wyroku i polegać na uchyleniu wydanej decyzji i decyzji ją poprzedzającej.
To w sprawie ze skargi na decyzję nr [...], w której działka nr [...] przeznaczona została pod poszerzenie drogi wojewódzkiej ul. S. skarga winna zostać oddalona, tak jak w przypadku spraw określonych w punktach 8 i 9. Okoliczności tej sprawy pozwalały bowiem na jednoznaczne określenie w decyzji kategorii drogi, pod którą przeznaczona jest wydzielona działka. Zarzut, że z uwagi na wymiary działki na podstawie rysunku planu nie było możliwe jednoznaczne stwierdzenie, że działka nr [...] znajduje się w strefie [...] – ulicy zbiorczej, bowiem może ona znajdować się także w strefie [...] - zabudowy mieszkaniowej, nie zasługiwał na uwzględnienie. Takie przeznaczenie nieruchomości (podobnie jak w sprawach wynikało bowiem z treści postanowienia opiniującego zgodność projektu podziału z planem zagospodarowania przestrzennego, którym to postanowieniem organ wydający decyzję podziałową był związany. Podnoszony przez skarżącego w toku postępowania brak doręczenia postanowienia Prezydenta Miasta w sprawie opinii o zgodności projektu podziału z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nie uzasadniał stwierdzenia nieważności decyzji podziałowej.
Popełnienie omyłki w świetle ustalonych stanów faktycznych i dokonanej przez sąd oceny prawnej wszystkich innych spraw połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i jak i ustnego uzasadnienia wydanego wyroku nie budzi wątpliwości. Omyłka ta wynikała z dużej ilości spraw objętych rozstrzygnięciem i zbliżenia sygnatur obu zaskarżonych decyzji [...] i [...].
W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że w okolicznościach niniejszej sprawy istnieją podstawy do zakwalifikowania popełnionej omyłki jako oczywistej i dokonania sprostowania wyroku postanowieniem wydanym w trybie art. 156 § 1 p.p.s.a., a strony mogą złożyć stosowny wniosek w tym zakresie. Sąd wskazał, że alternatywnym rozwiązaniem tej sytuacji jest uwzględnienie przez sąd I instancji wniesionej skargi kasacyjnej i wydanie w sprawie wyroku w zakresie punktów 6 i 10 na podstawie art. 179 a p.p.s.a.
Obie strony, po doręczeniu odpisu uzasadnienia, złożyły wnioski o sprostowanie wyroku w tym zakresie. Nadto Województwo złożyło skargę kasacyjną w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w punktach 7 i 9 oraz 10, w przypadku gdy w wyniku sprostowania dojdzie w nim do uchylenia decyzji.
Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Co do zasady, sprostowanie nie powinno prowadzić do zmiany merytorycznej treści wyroku. Niemniej w szczególnych okolicznościach niniejszej sprawy sąd uznał za możliwe zastosowanie tej instytucji i pouczył o tym strony w pisemnym uzasadnieniu wydanego w sprawie wyroku. Wydany wyrok dotyczył szeregu łącznie rozpatrywanych spraw, a zbieżność stanów faktycznych prowadziła do podziału spraw na dwie zasadnicze grupy Treść ustnego uzasadnienia rozstrzygnięcia wskazywała motywy wyroku dla poszczególnych kategorii spraw, a zaistniałą omyłka została zauważona dopiero na etapie pisania uzasadnienia. Popełniona pomyłka była zatem oczywista zarówno dla sądu jak i obu stron postępowania. W takiej sytuacji bez szkody dla gwarancji procesowych stron możliwe było zastosowanie instytucji sprostowania wyroku.
Wskazać należy, że sąd nie mógł uwzględnić skargi kasacyjnej, z uwagi na fakt, że została ona wniesiona w znacznie większym zakresie niż podlegający sprostowaniu. Zgodnie z art. 179a. p.p.s.a. uwzględnienie skargi przez wojewódzki sąd administracyjny może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy podstawy skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione. Strona w skardze zaskarżyła także zasadność punktu 7 i 9 wyroku, a w tym zakresie skarga nie została uznana za oczywiście usprawiedliwioną.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło