II SA/Gd 277/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego na decyzję Wojewody z dnia 30 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość postanawia: odrzucić skargę. Orzeczeniem z dnia 29 czerwca 1959 r., nr [...], Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej Urząd Spraw Wewnętrznych wywłaszczyło nieruchomości położone w G. przy ul. [...] i [...], oznaczone w dacie wywłaszczenia jako parcele nr [...], nr [...] i nr [...] o łącznej powierzchni 0,2833 ha, stanowiące własność F. S., M. T. i W. T. Następnie orzeczeniem z dnia 29 stycznia 1960 r., nr [...], wydanym na podstawie art. 21 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce nieruchomościami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. nr 17, poz. 70), Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej Urząd Spraw Wewnętrznych przyznało F. S., M. T. i spadkobiercom po W.T. odszkodowanie w łącznej kwocie 499.000,00 zł za wywłaszczone nieruchomości. Odwołanie od powyższego orzeczenia odszkodowawczego złożył - pismem z dnia 10 lutego 1960 r. – Z.T. (spadkobierca po W. T.). Decyzją z dnia 30 października 2013 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 71, art. 72 i art. 93 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o postępowaniu administracyjnem (Dz. U. nr 36, poz. 341 ze zm.) art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym oraz o zmianie ustawy- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. nr 4, poz. 8 ze zm.) oraz art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 22 listopada 1973 r. o zmianie ustawy o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. nr 48, poz. 282) - Wojewoda, prowadząc postępowanie odwoławcze z odwołania Z. T. z dnia 10 lutego 1960 r., umorzył sprawę ustalenia odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości, oraz znajdujące się na nich garaże, w której uprzednio Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej Urząd Spraw Wewnętrznych wydało orzeczenie z dnia 29 stycznia 1960 r., nr [...]. Na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniósł T. S. W wyniku jej rozpoznania wyrokiem z dnia 20 marca 2014 r. w sprawie o sygnaturze akt II SA/Gd 10/14 Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz orzeczenie Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej – Urzędu Spraw Wewnętrznych z dnia 29 stycznia 1960 r. W sprawie tej nie brał udziału prokurator na prawach strony. W dniu 11 kwietnia 2014 r. Prokurator Prokuratury Okręgowej, korzystając z uprawnienia wynikającego z art. 53 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. ) – określanej dalej jako "p.p.s.a.", zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzję Wojewody z dnia 30 października 2013 r. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Gd 277/14. Po doręczeniu Prokuratorowi odpowiedzi na skargę w sprawie II SA/Gd 277/14 pismem z dnia 29 kwietnia 2014 r. zgłosił on swój udział w sprawie II SA/Gd 10/14. Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 marca 2014 r. skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika wniósł organ Prezydent Miasta. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga wniesiona przez Prokuratora podlega odrzuceniu. Artykuł 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a stanowi, że sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Zdaniem Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy należy przyjąć, że sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku. Pod pojęciem "pomiędzy tymi samymi stronami" należy rozumieć nie tylko sytuację tożsamości skarżącego i strony przeciwnej, ale również sytuację tożsamości innych uczestników postępowania. Tożsamości tej nie zmienia fakt, że w sprawie będącej w toku nie uczestniczą podmioty, którym na podstawie Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przysługuje uprawnienie do wzięcia w niej udziału. Artykuł 8 w/w ustawy przyznaje prokuratorowi uprawnienie do wzięcia udziału w każdym toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym, a także prawo do wniesienia skargi, przy czym prawidłowa interpretacja tego przepisu oznacza, że z prawa do wniesienia skargi prokurator może skorzystać tylko wówczas gdy nie ma sprawy w toku w której może zgłosić udział. Z istoty tych obu uprawnień prokuratora przyznanych art. 8 p.p.s.a wynika, że nie mogą być one realizowane jednocześnie. Zatem uprawnienie do zgłoszenia udziału w już toczącym się postępowaniu "wyprzedza" możliwość wniesienia skargi przez prokuratora przy wykorzystaniu terminu przewidzianego w art. 53 § 3 p.p.s.a. W związku z powyższym należało uznać, że sprawa objęta skargą Prokuratora pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku, a w konsekwencji na mocy art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a orzec o odrzuceniu skargi.