II SA/Gd 280/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska, Sędziowie Sędzia WSA Wanda Antończyk (spr.), Sędzia WSA Mariola Jaroszewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Diana Wojtowicz, po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2014 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi B. P. na decyzję Wojewody z dnia 24 lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. B. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia 24 lutego 2014r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją Wojewoda, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia 3 stycznia 2014r. nr [...], o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu P. K. pozwolenia na przebudowę i rozbudowę budynku mieszkalnego w zabudowie bliźniaczej na działce nr [...] w obrębie K., gm. M. Decyzję wydano w następującym stanie faktycznym: W dniu 4 listopada 2013r. do Starosty wpłynął wniosek P. K. o udzielenie pozwolenia na wykonanie rozbudowy i przebudowy budynku mieszkalnego na działce nr [...] obręb K., gm. M. Do wniosku załączono decyzję o warunkach zabudowy z dnia 7 stycznia 2010r. wydaną przez Burmistrza dla zamierzenia, polegającego na przebudowie i rozbudowie budynku mieszkalnego na działce nr [...], cztery egzemplarze projektu budowlanego podpisane przez osobę sporządzającą projekt i posiadającą stosowne uprawnienia budowlane oraz oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wyżej wymieniony budynek mieszkalny jest budynkiem w zabudowie bliźniaczej, przy czym do inwestora należy zabudowa położona na działce nr [...], natomiast do skarżącej na działce nr [...]. Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013r. organ I instancji wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia braków stwierdzonych w przedłożonej dokumentacji poprzez; 1. wyjaśnienie czy wykonanie jakichkolwiek elementów związanych z planowaną nadbudową budynku wiąże się z koniecznością wejścia na teren sąsiedniej działki nr [...], w tym celu należy na rysunkach projektu opisać granicę obu nieruchomości a także przedstawić rysunek szczegółu zabezpieczenia połaci dachu budynku usytuowanego na działce nr [...] w zetknięciu z projektowaną ścianą szczytową. W przypadku gdy roboty budowlane obejmowałyby działkę nr [...] zobowiązano wnioskodawcę do przedłożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. 2. niezgodne z przepisami § 12 ust. 2 i ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 2 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie rozwiązanie przedstawione na rys. PN. " Szczegół połączenia ścian szczytowych budynku" (str. 44), gdyż okap projektowanego dachu znajduje się w bezpośredniej granicy z działką nr [...], zaś projektowana ściana w niewielkiej odległości od niej (w projekcie nie została ona zwymiarowana) wyjaśnienie, czy zaprojektowana nadbudowa nie spowoduje przesłonięcia wylotów kominowych znajdujących się w budynku sąsiednim, w oparciu o Polskie Normy i warunki techniczne w zakresie wymaganej ich wysokości, przy uwzględnieniu istniejącej zabudowy, 3. zaopatrzenie rysunku "Elewacji" str.45 oryginalnym podpisem osoby autoryzującej projekt w zakresie architektury i dołączenie rysunku elewacji od strony północno-zachodniej, 4. uzupełnienie opisu technicznego o określenie warunków ochrony przeciwpożarowej budynku 5. sporządzenie projektu budowlanego w sposób umożliwiający jego dekompletację. W dniu 19 grudnia 2013r. wnioskodawca poinformował, że uzupełnił projekt budowlany zgodnie z powołanym postanowieniem (zmiany zostały uwzględnione w treści projektu i naniesione na rysunkach oraz w opisach). Decyzją z dnia 3 stycznia 2014r. Starosta zatwierdził projekt budowlany i udzielił P. K. pozwolenia na budowę zgodnie z jego wnioskiem. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że inwestor złożył uzupełniony i poprawiony wniosek o pozwolenie na budowę, do którego załączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz decyzję o warunkach zabudowy. Do przedłożonego projektu uwagi wniosła B. P., właścicielka działki nr [...], która wskazała, że zaplanowana inwestycja poprzez podniesienie jednej strony budynku pogorszy jego wygląd architektoniczny oraz zwróciła się z prośbą o zagwarantowanie, że inwestycja nie naruszy stabilności budynku na jej części i udokumentowanie tego ekspertyzą. Organ I instancji przytoczył treść przepisu art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego a następnie ustalił, że uzupełniony projekt budowlany rozstrzygnął, że z realizacją zaprojektowanych robót nie wiąże się konieczność wejścia na teren sąsiedniej działki nr [...], w uzupełnionym projekcie poprawiono również rozwiązanie projektowe na rysunku "Szczegół połączenia ścian szczytowych budynku" na str. 44, doprowadzając do zgodności inwestycji z warunkami technicznymi. W projekcie przedstawiono również analizę dotyczącą odległości zaprojektowanej inwestycji od wylotów przewodów kominowych znajdujących się w budynku sąsiednim zgodnie z Polską Normą (uzupełniono opis na str. 35 pkt 12). Organ wskazał, że stosownie do wymogów przepisu art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego sprawdził zgodność projektu z decyzją o warunkach zabudowy z dnia 7 stycznia 2012r. W decyzji tej dopuszczono przebudowę poddasza tylko z jednej strony budynku (na części budynku usytuowanego na działce nr [...]), uzasadniając to różnorodnością form architektonicznych na analizowanym obszarze wokół przedmiotowego budynku. Nadto z treści "Ekspertyzy technicznej" zawartej w projekcie budowlanym wynika, że zaprojektowane roboty budowlane nie będą miały wpływu na stabilność budynku na działce nr [...]. Konieczność sporządzenia takiej ekspertyzy w przypadku rozbudowy lub przebudowy budynku wynika z § 206 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynku i ich usytuowanie. Według organu I instancji projekt budowlany, po jego uzupełnieniu, spełnia wymogi zawarte w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Skarżąca B. P. wniosła odwołanie od decyzji z dnia 3 stycznia 2014r, wnosząc o jej zmianę lub jej uchylenie w całości, zarzucając że decyzja narusza jej prawa. Skarżąca wskazała, że granica działek w budynku bliźniaczym przebiega przez środek ściany nośnej, z decyzji wynika, że zamierzone roboty będą wymagały uszczelniania dachu a uszczelnienie to będzie odbywać się na części dachu znajdującej się wyłącznie na jej nieruchomości. Nadto zarzucono, że odcięcie belek stropowych przebiegających przez cały budynek naruszy stabilność budynku. Nadto skarżąca wskazała, ze podniesienie budynku bliźniaczego z jednej strony do 1,5m spowoduje zasłonięcie jej komina, a w konsekwencji istnieją obawy, że dym z paleniska może cofać się do jej pomieszczeń. Podniesiono, ze budowa drugiej ściany do środkowej ściany nośnej naruszy tę ścianę i konstrukcję stropu poddasza i fundamenty w piwnicy a naruszenie stabilności budynku spowoduje, że może on ulec zawaleniu. Skarżąca zarzuciła nadto, że w miejscowości K. nie ma ani jednego budynku mającego zaplanowaną formę architektoniczną, gdyż dachy na wszystkich budynkach mają jednakową wysokość. Wojewoda, zaskarżoną decyzją z dnia 24 lutego 2014r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ II instancji w pierwszej kolejności przedstawił przebieg postępowania przed organem I instancji, a następnie przytoczył treść przepisu art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego i ustalił, że analiza projektu budowlanego wykazała, że zostały spełnione warunki i wymagania zawarte w cyt. przepisie art. 35 ust. 1 oraz w decyzji o warunkach zabudowy. Organ odwoławczy podzielił ustalenia organu I instancji, że z realizacją zaprojektowanych robót nie wiąże się koniecznością wejścia na teren działki sąsiedniej(działki skarżącej). Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutów odwołania wskazał, że określony sposób rozbudowy budynku został ustalony w decyzji o warunkach zabudowy (w decyzji tej dopuszczono przebudowę poddasza z jednej strony budynku na działce nr [...]). Ustosunkowując się do zarzutów odwołania organ odwoławczy powołał się również na sporządzone w trakcie postępowania administracyjnego ekspertyzy przez R. J. oraz A. M.-J. Wynika z nich, że zaprojektowane roboty budowlane nie będą miały wpływu na stabilność budynku na działce skarżącej a zaplanowana nadbudowa budynku należącego do P. K. nie będzie przeszkodą (zasłoną) dla przewodów kominowych usytuowanych w sąsiednim budynku. Organ odwoławczy wskazał, że skoro projekt budowlany spełnia wymogi zawarte w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, Starosta z uwagi na treść przepisu art. 35 ust. 4 nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku złożyła B. P., zaskarżonej decyzji zarzucając: 1) naruszenie art. 107 § 1 kpa- tj. wadliwość decyzji Starosty z dnia 3 stycznia 2014r., która nie zawiera podpisu osoby upoważnionej do wydania decyzji, 2) naruszenie art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane poprzez przyjęcie, że oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie dotyczy działki nr [...], obręb K., 3) naruszenie § 12 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez przyjęcie, że możliwa jest rozbudowa w zabudowie bliźniaczej w pasie szerokości 3 metrów wzdłuż granicy z działką sąsiednią z naruszeniem dotychczasowych jego wymiarów, 4) naruszenie art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 kpa poprzez niewyjaśnienie istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych i naruszenie zasady dochodzenia prawdy obiektywnej w oparciu o kompletny, zgromadzony zgodnie z przepisami prawa i całościowo interpretowany materiał dowodowy, a w szczególności czy wykonanie nowej ściany nośnej bezpośrednio przy ścianie nośnej w środku budynku nie naruszy jej stabilizacji oraz nieustalenie czy nowa ściana nośna będzie postawiona w odległości zgodnej z § 271 ww. rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002r. od dotychczasowej ściany nośnej budynku. Powołując się na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Starosty oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi przedstawiono szczegółowe uzasadnienie wyżej wskazanych zarzutów. W zakresie dotyczącym naruszenia przepisu art. 107 § 1 kpa skarżąca podniosła, że jednym z niezbędnych składników decyzji administracyjnej jest podpis z podaniem imienia, nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Skarżąca zarzuciła, że zaskarżona decyzja nie zawiera podpisu, a jedynie znak graficzny w postaci czterech pionowo-ukośnych kresek. Wprawdzie jak wskazano w orzecznictwie sądów administracyjnych , dopuszczono złożenie podpisu w sposób nieczytelny, to nawet przy liberalnym podejściu do pojęcia "podpis nieczytelny" należy zakreślić granicę , która oddziela podpis od znaku graficznego, który podpisem nie jest. Taką granicą jest złożenie podpisu w sposób charakterystyczny dla danej osoby, umożliwiający identyfikację sygnanta. Skarżąca powołała się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 lipca 2013r. (sygn. akt I SA/Wr 996/13), w którym Sąd stwierdził, że podpis może być nieczytelny, złożony w formie parafy, jednak charakterystyczny dla danej osoby. Tak zakreślona granica wyklucza proste znaki graficzne, np. w formie nawet kilku kresek, kółek, gwiazdek, gdyż uniemożliwiają one stwierdzenie, kto wykonał dany znak graficzny. Nie jest możliwe zastąpienie podpisu pieczęcią imienną. W przypadku doręczonej stronie decyzji Starosty złożony na decyzji znak graficzny nie pozwala na stwierdzenie, kto go wykonał, dlatego nie można przyjąć, że decyzja została podpisana. W zakresie dotyczącym naruszenia art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego skarżąca wskazała, że wykonanie prac budowlanych dotyczących wspólnego dachu, choćby dotyczyło jedynie części dachu, tj. położonej na działce nr [...] z oczywistych względów będzie wymagało podjęcia prac dekarskich na działce nr [...]. Na środku dachu położny jest wspólny arkusz blachodachówki, który pokrywa części dachu na obu nieruchomościach. Naruszenie tej blachodachówki spowoduje konieczność wykonania prac na sąsiednim dachu, polegających na jego uszczelnieniu. Inwestor nie uzyskał zgody skarżącej na prace remontowe na jej części dachu. Podniesiono, że z informacji uzyskanych przez skarżącą zatwierdzone w decyzji roboty budowlane mają dotyczyć całej powierzchni dachu na działce nr [...], w tym części dachu bezpośrednio przylegającej do budynku na działce skarżącej. Podwyższenie poddasza w pasie szerokości 3 metrów wzdłuż granicy działek narusza przepis § 12 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie z tym przepisem nie jest możliwa zmiana wymiarów części budynku położonego w odległości 3m od granicy z działką sąsiednią, w tym części budynku przylegającego bezpośrednio do granicy działki. Wskazany przepis ogranicza możliwość przebudowy budynku w zabudowie bliźniaczej, gdyż zmiana parametrów takich budynków w zakresie ich szerokości i wysokości jest możliwa przy zachowaniu odległości minimum 3 m od działki sąsiedniej. Wskazany przepis koresponduje z pkt 2 ust. 3 §12 ww. rozporządzenia ograniczającym możliwość sytuowania budynku bezpośrednio przy granicy działki do ściany innego budynku (tj. zabudowy domów bliźniaków). Nowy budynek musi wysokością i szerokością odpowiadać budynkowi na działce sąsiedniej. Wprawdzie z decyzji organu I instancji wynika, że inwestycja była sprawdzana w zakresie zgodności z §12 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002r. , jednak nie decyzja o warunkach zabudowy, lecz przepisy prawa budowlanego i rozporządzenia Ministra Infrastruktury przesądzają czy projekt budowlany jest zgodny z przepisami prawa. Decyzja o warunkach zabudowy umożliwia podwyższenie dachu budynku na działce nr [...], lecz zakres związanych z przebudową robót budowlanych musi być zgodny z § 12 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia. Zaskarżona decyzja nie uwzględnia naruszenia wskazanego przepisu. Skarżąca podniosła, że organ zaskarżoną decyzją nie wyjaśnił istotnych dla sprawy okoliczności prawnych i faktycznych. W szczególności nie zbadano jaki wpływ na stabilność ściany nośnej budynku położonej na granicy działek, będzie miała budowa w niewielkiej odległości od niej nowej ściany nośnej. Organ nie przeprowadził oględzin dachu ograniczając się do rysunków technicznych, bez uwzględnienia istniejącego stanu dachu budynku. Nadto organ nie uwzględnił przepisu § 271 rozporządzenia dotyczącego usytuowania budynku ze względu na bezpieczeństwo pożarowe. W odpowiedzi na powyższą skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w art. 1 § 1 ustawy sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /§ 2/. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. ustawy– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób mający wpływ na wynik sprawy. W pierwszej kolejności Sąd rozpoznał zarzut naruszenia art. 107 § 1 kpa dotyczący wadliwości decyzji Starosty podniesiony na tej podstawie, że decyzja ta, w ocenie skarżącej, nie zawiera podpisu osoby upoważnionej do wydawania decyzji, zawiera ona jedynie znak graficzny niepozwalający na stwierdzenie, kto go wykonał. Zgodnie z art. 107 § 1 kpa decyzja administracyjna powinna zawierać m.in. podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Podpis na decyzji musi być własnoręczny. Decyzja nie zawierająca podpisu z podaniem imienia , nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jej wydania jest nieważna z mocy art. 156 § 1 pkt 7 kpa. Mając na uwadze treść przepisu art. 107 § 1 kpa, Sąd uznał zarzut skarżącej za nieuzasadniony. Przepis art. 107 § 1 kpa nie wprowadza obowiązku złożenia czytelnego podpisu. Z jego treści wynika, że decyzja powinna zawierać własnoręczny podpis osoby upoważnionej do jej wydania z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego. Reasumując podpis nie musi być czytelny, wystarczającym jest aby był umieszczony na decyzji, w której wskazano imię, nazwisko i stanowisko służbowe osoby podpisującej się. W rozpatrywanej sprawie z decyzji Starosty z dnia 3 stycznia 2014r. jednoznacznie wynika, że decyzja ta została własnoręcznie, nieczytelnie podpisana przez działającego z upoważnienia Starosty S. S., Kierownika Referatu. Tym samym spełnione zostały wymogi ustawowe decyzji w opisywanym zakresie zawarte w przepisie art. 107 § 1 kpa. W pozostałym zakresie Sąd zważył, że przepis art. 34 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t .j. Dz. z 2013, poz. 1409) – zw. dalej ustawą- stanowi, że projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Decyzja o warunkach zabudowy wiąże organ wydający pozwolenie na budowę. Zgodnie z przepisem art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 i 3 ustawy przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6. Zgodnie z treścią art. 35 ust. 4 ustawy w razie spełnienia wymagań określonych w art.35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 ustawy właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Przepis ten nie dopuszcza uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę, jak też możliwości wprowadzenia dalszych warunków, od których zależałoby wydanie tego pozwolenia. W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Badając w świetle powyższych regulacji prawnych zgodność z prawem zaskarżonej decyzji należy uznać, że organ nie mógł odmówić wydania pozwolenia na budowę. Zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym jego przedmiot stanowi przebudowa i rozbudowa budynku mieszkalnego, położonego na działce nr [...] w miejscowości K., w zabudowie bliźniaczej polegająca na podwyższeniu kalenicy do wysokości 7,5m z podwyższeniem ścianki kolankowej w elewacji frontowej do wysokości istniejącej ścianki kolankowej w elewacji tylnej, co ma doprowadzić do symetryczności dachu. Po przebudowie i rozbudowie powstanie dach dwuspadowy, symetryczny o nachyleniu połaci ok. 30 stopni. Istniejące pokrycie dachowe podlega rozebraniu. Nadto istniejąca część mieszkalna zostanie rozbudowana o ganek o powierzchni zabudowy do 15 mkw, z uwzględnieniem nieprzekraczalnej linii zabudowy. Wbrew zarzutom skargi w sprawie zostały spełnione wymogi określone w art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy. W sprawie niespornym jest, że inwestor P. K. jest właścicielem działki nr [...] w miejscowości K., na której usytuowany jest budynek mieszkalny jednorodzinny w zabudowie bliźniaczej. Natomiast na działce nr [...], której właścicielką jest skarżąca B. P. jest usytuowany budynek będący jej własnością. Inwestor posiada prawo do dysponowania nieruchomością, na której może realizować roboty budowlane. Planowane roboty budowlane polegające na rozbudowie i nadbudowie istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr [...] w zabudowie bliźniaczej są dopuszczalne w oparciu o złożone przez inwestora oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z treści projektu budowlanego, poprawionego zgodnie z postanowieniem organu, wynika, że prace budowlane prowadzone będą na terenie działki [...], bez konieczności korzystania z działki przyległej. Inwestor nie ma zatem obowiązku ubiegania się o uzyskanie prawa do dysponowania na cele budowlane z nieruchomości skarżącej na cele związane z rozbudową dachu na swojej nieruchomości. Wskazać należy, że projekt budowlany dotyczy zabudowy na działce inwestora (dachu budynku inwestora). Kwestią, która nie podlega badaniu w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego jest sposób prowadzenia robót budowlanych. Z akt sprawy wynika, że do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę inwestor poza oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, dołączył projekt budowlany (wykonany przez osobę uprawnioną), jak również decyzję Burmistrza z dnia 7 stycznia 2013 o warunkach zabudowy dla zamierzenia polegającego na przebudowie i rozbudowie budynku mieszkalnego w zabudowie szeregowej na działce nr [...]. Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy. W rozpoznawanej sprawie w uzasadnieniu decyzji organy administracji dokonały takiego sprawdzenia ustalając, że wnioskowane przez inwestora przedsięwzięcie zostało zaprojektowane zgodnie z warunkami określonymi w wydanej przez Burmistrza decyzji o warunkach zabudowy. W decyzji tej Burmistrz dopuścił do przebudowy poddasza z jednej strony budynku, tj. na części usytuowanej na działce nr [...]. W takim stanie rzeczy, skoro decyzja o warunkach zabudowy wiąże organ architektoniczno- budowlany, to organ obowiązany był dokonać oceny zgodności projektu z ww. decyzją Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów § 12 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.) zwanego dalej rozporządzeniem Sąd zważył, że zgodnie z ww. przepisem w zabudowie jednorodzinnej uwzględniając przepisy zawarte w § 13,60 i 271-273 rozporządzenia dopuszcza się rozbudowę budynku istniejącego usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 od granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli w pasie o szerokości 3m wzdłuż tej granicy zostaną zachowane jego dotychczasowe wymiary a także nadbudowę tak usytuowanego budynku o nie więcej niż o jedną kondygnację, przy czym w nadbudowywanej ścianie zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy nie może być otworów okiennych lub drzwiowych. Mając na uwadze treść tego przepisu Sąd uznał, że w niniejszej sprawie planowana rozbudowa i nadbudowa nie narusza cyt. przepisu. Powyższe wynika z decyzji o warunkach zabudowy, z projektu zagospodarowania działki oraz załączonych do projektu rysunków. W świetle tej dokumentacji wskazać należy, że planowana nadbudowa dotyczy poddasza, bez okien i otworów drzwiowych w ścianie przy granicy, otwory okienne nie są zwrócone w stronę granicy z działką skarżącej. Również projektowana rozbudowa została umieszczona w budynku inwestora w sposób, który powoduje, że wymiary budynku w pasie 3 m wzdłuż granicy zostają zachowane (wejścia do budynku znajdują się po przeciwnych stronach istniejącej zabudowy). Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi Sąd zważył że nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem § 206 ust. 2 rozporządzenia rozbudowa, nadbudowa, przebudowa oraz zmiana przeznaczenia budynku powinny być poprzedzone ekspertyzą stanu konstrukcji i elementów, z uwzględnieniem stanu podłoża gruntowego. W rozpatrywanej sprawie ekspertyza taka została sporządzona i dotyczyła stanu technicznego budynku mieszkalnego z możliwością przebudowy i rozbudowy poprzez wykonanie przebudowy poddasza z przystosowaniem funkcji mieszkalnej i powiększeniem powierzchni budynku zlokalizowanego na działce nr [...]. W ekspertyzie tej stwierdzono, że wszystkie elementy konstrukcyjne budynku są w dobrym stanie technicznym, w budynku nie występują zjawiska mogące świadczyć o przekroczeniu stanów granicznych nośności konstrukcji i użytkowania oraz nie istnieją przeciwwskazania do planowanej przebudowy. Nadto wobec obaw skarżącej, po przeprowadzeniu oględzin urządzeń grzewczo-kominowych została sporządzona została przez Mistrza Kominiarskiego opinia, w której stwierdzono, że zaplanowana nadbudowa nie będzie przeszkodą (zasłoną) dla przewodów kominowych usytuowanych w sąsiednim budynku (na budynku skarżącej). Nadto wbrew zarzutom skargi projekt zawiera postanowienia dotyczące warunków ochrony przeciwpożarowej. Podkreślenia wymaga , że organ wydający pozwolenie na budowę nie posiada przy tym uprawnień do dokonania oceny wartości technicznej rozwiązań przyjętych w projekcie budowlanym, bowiem za to odpowiadają projektant i osoba sporządzająca projekt (art. 20 ustawy). Uprawnienia kontrolne organu, który prowadzi postępowanie w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę zostały ograniczone do kompetencji obejmującej sprawdzenie projektu budowlanego poprzez badanie jego zgodności z postanowieniami decyzji o warunkach zabudowy, a także wymaganiami ochrony środowiska (art. 35 ust. 1 pkt 1ustawy). Natomiast sprawdzanie zgodności z przepisami, w tym techniczno- budowanymi zostało ograniczone do projektu zagospodarowania działki (art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy). W świetle powyższych ustaleń uznać należy, że wobec spełnienia wymogów określonych w art. 35 ust. 1 ustawy i art. 32 ust.2 pkt 4 decyzja o udzieleniu pozwolenia na budowę nie narusza prawa. W trakcie prowadzonego postępowania wbrew zarzutom skargi organy nie naruszyły powołanych w skardze przepisów postępowania, w sposób mający wpływ na wynik sprawy. Stan faktyczny sprawy został ustalony w sposób umożliwiający prawidłowe zastosowanie przepisów prawa materialnego, skarżąca posiadała zapewniony udział w postępowaniu przed organami obu instancji. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.