II SA/Gd 2803/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Sędziowie NSA: Marek Gorski, WSA Alina Dominiak (spr.), Protokolant Agnieszka Januszewska, po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. F. na postanowienie Wojewody z dnia 26 lipca 2001 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego w sprawie o wymeldowanie z pobytu stałego 1. uchyla zaskarżone postanowienie 2. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego A. F. kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia 8.12.2000 r. nr [...] Prezydent Miasta orzekł o wymeldowaniu z pobytu stałego z lokalu przy ul. [...] w [...] A. F. Decyzja została doręczona przedstawicielowi A. F. – B. K. w dniu 11.12.2000 r. Odwołanie od tej decyzji wniósł w dniu 25 czerwca 2001 r. A. F., składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu podał, że nie wiedział o toczącym się postępowaniu, bowiem nie został o nim poinformowany, a jego praca wymaga częstych i długotrwałych wyjazdów poza [...]. Stwierdził, że jego teść, który złożył wniosek o jego wymeldowanie doskonale znał miejsce jego pobytu, a mimo to ustanowiony został kurator w myśl art. 34 kpa .Osoba kuratora nie jest znana skarżącemu, a z treści pisma zawierającego decyzję dowiedział się, że decyzję doręczono kuratorowi jako jego przedstawicielowi. Nic mu nie wiadomo o tym, by jego przedstawiciel od niekorzystnej dla skarżącego decyzji złożył odwołanie w ustawowym terminie. Nic mu też nie wiadomo o tym, by jego przedstawiciel poczynił jakieś kroki zmierzające do ustalenia miejsca pobytu skarżącego, a co za tym idzie -do poinformowania go o doręczonej mu decyzji. W dniu 15 czerwca 2001 r. zgłosił się do Wydziału Spraw Obywatelskich Urzędu Miejskiego w [...]w celu wyjaśnienia sprawy i w dniu tym dopiero otrzymał kopię decyzji, z której dowiedział się o prowadzonym postępowaniu. Postanowieniem z dnia 26 lipca 2001 r. Wojewoda na podstawie art. 134 kpa odmówił przywrócenia terminu do wniesienia przez A. F. odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia 8.12.2000 r. orzekającej o jego wymeldowaniu z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu podał, że w trakcie postępowania przed organem I instancji nie ustalono miejsca faktycznego pobytu A. F. Kierowane do niego pismo nie zostało odebrane. Dla ochrony praw skarżącego ustanowiony został przez Sąd Rejonowy w [...] kurator w osobie B. K. i brał on udział w postępowaniu jako przedstawiciel strony. Nie skorzystał on z możliwości wniesienia środka odwoławczego w ustawowym terminie. 14 - dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 27 grudnia 2000 r. A. F. złożył odwołanie w dniu 22.06.2001 r. czyli znacznie przekroczył termin do złożenia odwołania. Wojewoda . stwierdził, że żądanie przywrócenia terminu nie może być uwzględnione, bowiem nie zostały spełnione przesłanki przywrócenia terminu. Art. 58 §1 i 2 kpa stanowi bowiem, że organ administracji publicznej przywraca na wniosek strony termin, jeżeli strona wniesie prośbę o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przyczyny przekroczenia terminu do dokonania czynności prawnej i uprawdopodobni brak swojej winy w przekroczeniu terminu. W swoich wyjaśnieniach skarżący wskazał, że nic nie wiedział o toczącym się postępowaniu meldunkowym, bowiem nie został poinformowany o tym przez swojego teścia, który doskonale wiedział, gdzie on przebywa. Podkreślił, że organ meldunkowy podjął szereg działań mających na celu ustalenie miejsca pobytu skarżącego - wysłano pisma do Centralnego Biura Adresowego, do Kartoteki Skazanych i Tymczasowo Aresztowanych, policja przeprowadziła kontrolę meldunkową w miejscu zameldowania potwierdzając fakt nie zamieszkiwania skarżącego w spornym lokalu. Zdaniem organu odwoławczego należy uznać, że A.F. nie uprawdopodobnił, że nie ponosi winy w zwłoce, co skutkuje odmową przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Okoliczności przytoczone przez skarżącego, że w wyniku działań S. M. uniemożliwiono mu nie branie udziału w postępowaniu mogą być podniesione w postępowaniu o wznowienie postępowania. Skargę na postanowienie Wojewody . wniósł A. F., wnosząc o jego uchylenie. Zarzucił naruszenie art. 58 §1 kpa przez uznanie, że nie wykazał przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu do złożenia odwołania, a w szczególności, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy oraz obrazę art. 8 kpa, bowiem wydane postanowienie uniemożliwia przeprowadzenie osobiście obrony jego praw. W uzasadnieniu wskazał, że o toczącym się postępowaniu nie został poinformowany ani przez wnioskodawcę, ani przez Urząd Miasta [...]. Jego praca i stosunki osobiste powodują częste, nawet kilkutygodniowe wyjazdy z [...], jednak nigdy nie miał zamiaru zmieniać miejsca stałego pobytu. Nic mu nie wiadomo o tym, by ustanowiony dla niego przedstawiciel, mimo takiego obowiązku, czynił jakieś kroki zmierzające do ustalenia miejsca pobytu skarżącego, a co za tym idzie - poinformował go o doręczonej mu decyzji. Dopiero w dniu 15 czerwca 2001 r. zgłosił się do Wydziału spraw Obywatelskich Urzędu Miejskiego w [...] w celu wyjaśnienia innej - związanej z zagubieniem dowodu osobistego - sprawy. Dopiero wówczas dowiedział się o przeprowadzonym postępowaniu oraz otrzymał kopię decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia 8 grudnia 2000 r. Wskazał, że przesłanki przywrócenia terminu z art. 58 kpa to uprawdopodobnienie braku winy przez osobę zainteresowaną, wniesienie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, dopełnienie z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, dla której był ustanowiony przywracamy termin. Trzy ostatnie warunki zostały przez skarżącego spełnione, a organ stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił, że nie ponosi winy w zwłoce, czyli uznał, że nie została spełniona jedna z czterech przesłanek przywrócenia terminu. Skarżący stwierdził, że organ w uzasadnieniu wskazał, iż podjęto szereg działań mających na celu ustalenie miejsca jego pobytu, lecz to, że szukano nie tam gdzie trzeba nie może być winą skarżącego. Wskazał, że z jednej strony organ twierdzi, że skarżący nie uprawdopodobnił braku swojej winy w przekroczeniu terminu, a jednocześnie wskazuje na możliwość wznowienia postępowania z powodu uniemożliwienia nie z własnej winy nie brania udziału w postępowaniu. Podniósł, że z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że zawinił uchybieniu terminu dla złożenia odwołania od decyzji wydanej w postępowaniu, o którym w ogóle nie wiedział. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podnosząc dotychczasowe argumenty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z przepisem art. 58 §1 kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Art. 58 § 2 kpa stanowi natomiast, że prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że odmowa przywrócenia terminu nastąpiła z powodu stwierdzenia, że skarżący nie uprawdopodobnił braku swej winy. Jednocześnie organ nie wskazał, na czym właściwie miałaby polegać wina skarżącego, a jedynie podniósł okoliczności związane z czynnościami organu dotyczącymi ustalania miejsca pobytu skarżącego. Okoliczności te dotyczą jednak działań organu, nie zaś skarżącego, a skarżący podnosił, że nie wniósł odwołania w terminie, ponieważ w ogóle o nim nie wiedział. Czynności organów administracji dotyczące ustalania miejsca pobytu skarżącego miały w niniejszej sprawie znaczenie dla ustanowienia przedstawiciela dla skarżącego, nie zaś dla oceny zasadności wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ administracji będzie miał na uwadze, że należy szczegółowo rozważyć i uzasadnić wszystkie przesłanki przywrócenia terminu określone w art. 58 kpa. Wobec powyższego Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami adrninistracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270) orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na mocy art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.