II SA/Gd 2812/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść Asesor WSA Krzysztof Retyk Protokolant: Małgorzata Kuba po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia z dnia 19 lipca 2001r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oddala skargę. Burmistrz Miasta i Gminy, działając na podstawie art. 1 ust. 2, art. 39, art. 40 ust. 1, 2 i 3c, art. 42 i art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) oraz ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Piotrków Kujawski i wsi Piotrków Kujawski przyjętego Uchwałą Nr XXIX/96/84 Gminnej Rady Narodowej w Piotrkowie Kujawskim z dnia 19 marca 1984 r. (Dz. Urz. Woj. Wł. Nr 5, poz. 78 ze zm.), decyzją z dnia 9 kwietnia 2001 r. nr [...] ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie kanalizacji sanitarnej z podłączeniami, przepompownią ścieków i zasilaniem energetycznym, budowie kanalizacji deszczowej oraz odbudowie nawierzchni drogowej na ulicach: [...], [...], [...], [...] w [...] zgodnie z przebiegiem inwestycji określonym w załączniku graficznym. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł P. P. Podniósł, że w toku postępowania informował organ, iż nie wyraża zgody na realizację przedmiotowej inwestycji. Budowa kanalizacji sanitarnej wraz z podłączeniami związana jest z koniecznością wejścia inwestora na teren jego działki budowlanej oznaczonej geodezyjnie nr [...] położonej przy ul. [...], co – w jego ocenie – skomplikuje planowaną zabudowę nieruchomości. Okoliczności tej burmistrz nie wziął pod uwagę przy merytorycznym rozpoznaniu sprawy. Decyzją z dnia 19 lipca 2001 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym organ nie może odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli w postępowaniu o wydanie decyzji w tym przedmiocie stwierdzi, iż zamierzenie inwestycyjne nie jest sprzeczne z planem zagospodarowania przestrzennego gminy (miasta). Ponieważ inwestycja objęta zaskarżoną decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu została uwzględniona w zatwierdzonym uchwałą Gminnej Rady Narodowej w Piotrkowie Kujawskim ogólnym planie zagospodarowania przestrzennego gminy Piotrków Kujawski i wsi Piotrków Kujawski, nadto projekt decyzji – zgodnie z planem – został uzgodniony z wojewódzkim konserwatorem zabytków organ odwoławczy uznał decyzję organu I instancji za zgodną z prawem. Ustosunkowując się do zawartych w odwołaniu argumentów organ stwierdził, że nie mogą stanowić one podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Wyjaśnił, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu stanowi podstawę do ubiegania się przez inwestora o wydanie pozwolenia na realizację zamierzenia inwestycyjnego. Tym samym podnoszone przez odwołującego się niedogodności w prawidłowym zagospodarowaniu działki oraz brak zgody na wykonanie robót związanych z budową kanalizacji sanitarnej na terenie jego działki mogą zostać rozważone w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę, które regulują przepisy ustawy Prawo budowlane. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł P. P., kwestionując ustalenia ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego dla gminy Piotrków Kujawski i wsi Piotrków Kujawski, który przewidywał budowę sieci kanalizacyjnej i oczyszczalni ścieków. Wskazał, że inwestycja przebiegać miała ulicami miasta bez konieczności wkraczania na nieruchomości prywatne. Ponownie podniósł, że nie wyraził zgody na wykonanie przez inwestora w przyszłości robót na terenie jego działki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, odsyłając do argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podkreślił, że wprawdzie z załączonej do akt mapy wynika, że kanalizacja sanitarna ma przebiegać przez działkę skarżącego, jednakże decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie rodzi praw do terenu, zaś inwestor przed rozpoczęciem robót będzie zobowiązany do uzyskania zgody skarżącego na realizację inwestycji na jego nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola zgodności zaskarżonej decyzji z prawem dokonywana jest przez Sąd w oparciu o stan prawny obowiązujący w dacie orzekania przez organy administracji. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Skarżący nie kwestionuje, że decyzja w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie kanalizacji sanitarnej z podłączeniami, przepompownią ścieków i zasilaniem energetycznym, budowie kanalizacji deszczowej oraz odbudowie nawierzchni drogowej na ulicach: [...], [...], [...], [...] w [...] zgodnie z przebiegiem inwestycji określonym w załączniku graficznym jest zgodna z prawem i planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy Piotrków Kujawski i wsi Piotrków Kujawski. Zgodnie z art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie rodzi praw do terenu i nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich (taka informacja została zawarta w treści decyzji organu I instancji – w pkt 5). Celem decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jest przesądzenie o zgodności planowanego zamierzenia inwestycyjnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i przepisami szczególnymi (art. 40 ust. 1 cyt. ustawy). Stąd też w postępowaniu dotyczącym rozpoznania wniosku o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu organ administracji nie bada uprawnień inwestora do terenu objętego wnioskiem, lecz ustala wyłącznie, czy zamierzona inwestycja pozostaje w zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, lub przy jego braku, czy jest zgodna z przepisami szczególnymi. Podnieść też należy, że w myśl art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym organ administracji nie może odmówić ustalenia warunków zabudowy, jeżeli zamierzenie nie jest sprzeczne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, bądź przy braku planu, z wymaganiami wynikającymi z ustaw szczególnych. W związku z treścią tych przepisów organ administracji nie mógł badać, czy inwestor ma prawo dysponowania na cele budowlane nieruchomością objętą wnioskiem i nie mogą wobec tego odnieść zamierzonego skutku zarzuty skarżącego zmierzające do wykazania, iż inwestor nie posiada zgody właściciela (którym jest skarżący) na przeprowadzenie kanalizacji sanitarnej przez teren jego działki. Odmowa wyrażenia takiej zgody nie mogła powodować odmowy uwzględnienia wniosku. Organ trafnie przyjął, iż na podstawie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie można rozpoczynać robót budowlanych. Te zaś inwestor będzie mógł rozpocząć dopiero na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.). To w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę inwestor będzie zobowiązany wykazać się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i dopiero wówczas zarzuty skarżącego podniesione w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu będą mogły być rozważane (zob. art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego). Zebrany w aktach sprawy materiał dowodowy potwierdza ustalenia organów obydwu instancji o zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Z syntezy opisu i tekstu zatwierdzonego planu ogólnego, stanowiącego załącznik Nr 3) wynika, iż zaplanowano skanalizowanie miejscowości [...] poprzez budowę kanalizacji rozdzielczej wraz z oczyszczalnią ścieków. Sąd znalazł również podstaw do przyjęcia, iż zaskarżona decyzja nie czyni zadość wymaganiom art. 42 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. W tym stanie faktycznym oraz prawnym sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił skargę.