II SA/Gd 2831/01
WyrokWSA w Gdańsku2004-12-08
Skład orzekający: Andrzej Przybielski, Mariola Jaroszewska, Barbara Skrzycka-Pilch
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji ma obowiązek nakazać rozbiórkę obiektu budowlanego wybudowanego samowolnie na działce nieprzeznaczonej pod zabudowę, nawet jeśli właściciel złożył wniosek o przekwalifikowanie działki?Ratio decidendi
Organ administracji ma obowiązek nakazać rozbiórkę obiektu budowlanego wybudowanego samowolnie bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, a także na terenie nieprzeznaczonym pod zabudowę. Przepis art. 48 Prawa budowlanego nie pozostawia organom uznaniowości w zastosowaniu sankcji rozbiórki w takich przypadkach. Okoliczności takie jak złożenie wniosku o przekwalifikowanie działki nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia o samowoli budowlanej.Stan faktyczny
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał rozbiórkę samowolnie wybudowanego domku letniskowego, ponieważ obiekt został wzniesiony bez pozwolenia na budowę i zgłoszenia, a działka, na której się znajdował, była przeznaczona pod uprawy polowe. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał decyzję w mocy, odrzucając argumenty odwołujących się. Skarżący podniósł zarzuty dotyczące nieprawidłowego ustalenia wymiarów obiektu oraz faktu złożenia wniosku o przekwalifikowanie działki.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 8 grudnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Przybielski (spr.) Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch Protokolant: Diana Wojtowicz po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 lipca 2001 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 11 czerwca 2001 r., na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.), nakazał M. i R. K. rozbiórkę samowolnie wybudowanego domku letniskowego o wymiarach 7 x 5,10 m wraz z tarasem, znajdującego się na działce nr [...] w G..
W uzasadnieniu decyzji organ administracji wskazał, iż w dniu 14 maja 2001r. przeprowadził oględziny działki nr [...] w G., z udziałem właścicieli, w toku których ustalono, że znajduje się na niej domek letniskowy, o konstrukcji drewnianej z poddaszem użytkowym, z dachem dwuspadowym, krytym papą. Obiekt posadowiony jest na bloczkach betonowych, nietrwale związanych z gruntem. Nie posiada infrastruktury technicznej. Właściciel nieruchomości – R. K. oświadczył, że przedmiotowy obiekt wybudowany został w marcu 2001 r., bez pozwolenia na budowę oraz zgłoszenia właściwemu organowi. O wszczęciu postępowania oraz dacie i miejscu przeprowadzenia oględzin zawiadomiono wszystkie jego strony.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że wykonanie obiektu budowlanego wymaga uzyskania pozwolenia na budowę lub co najmniej zgłoszenia.
Organ wyjaśnił również, że zgodnie z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy K., zatwierdzonego uchwałą Rady Narodowej Miasta i Gminy z dnia 27 kwietnia 1990 r. Nr XIV/54/90 ( Dz. Urz. Woj. Gd. Nr 16, poz. 118 ze zm.) działka nr [...] przeznaczona jest pod uprawy polowe.
Odwołanie od tej decyzji wnieśli M. i R. K., wskazując, że przedmiotową działkę zakupili w celu uprawy drzewek i krzewów owocowych. Dla dozoru i przechowywania narzędzi został posadowiony przedmiotowy obiekt budowlany. Wywodzili, iż zgodnie z art. 29 ust 1a ustawy nie było wymagane uzyskanie pozwolenia na budowę dla realizacji parterowych budynków gospodarczych o powierzchni do 35 m2. Ze względu na to, iż grunt okazał się nieurodzajny wystąpili o przekwalifikowanie działki, a po uzyskaniu stosownej decyzji zamierzają wystąpić do właściwego organu o zmianę sposobu użytkowania przedmiotowego obiektu budowlanego na domek letniskowy.
Nie uwzględniając zarzutów odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu 24 lipca 2001 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, podzielając faktyczną i prawną podstawę jej rozstrzygnięcia.
Odnosząc się do zarzutów odwołania organ administracji wskazał, że przy rozpatrywaniu sprawy samowoli budowlanej nie mają znaczenia inne okoliczności występujące w sprawie, w tym dotyczące złożonego uprzednio wniosku o przekwalifikowanie działki.
Zgodnie bowiem z art. 48 Prawa budowlanego wydanie nakazu rozbiórki jest obligatoryjne w wypadku stwierdzenia samowoli budowlanej.
Ponadto organ wyjaśnił, iż stosownie do art. 29 ust 1 pkt 1 Prawa budowlanego pozwolenia na budowę nie wymagała budowa parterowych budynków gospodarczych, o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80m, jako obiektów gospodarczych, związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej. Działka nr [...] w G., będąca własnością odwołujących się, nie ma charakteru działki siedliskowej.
R. K. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której ponowił zarzuty odwołania, a ponadto wskazał, że organy administracji nie wyjaśniły wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych, a w szczególności faktu, iż złożył on wniosek o przekwalifikowanie jego działki rolnej na działkę rekreacyjną. Skarżący wywodził, że do wniosku tego załączył wszystkie wymagane prawem dokumenty, a ponadto kwestionował wymiary przedmiotowego domku, który w jego ocenie ma 5 x 7m, podczas, gdy w decyzji ustalono, że wymiary te wynoszą 5,1 x 7,0 m.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skarga nie mogła być uwzględniona, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2).
Obowiązujący w dacie realizacji przedmiotowego obiektu budowlanego oraz w dacie wydania zaskarżonej decyzji przepis art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 ze zm.) stanowił, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30. Art. 29 ust.1 pkt 1 Prawa budowlanego stanowił, że pozwolenia na budowę nie wymaga budowa obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej m. in. parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m., przy czym zgodnie z art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego budowa tego rodzaju obiektu wymagała zgłoszenia właściwemu organowi.
Z niekwestionowanych w skardze ustaleń organów administracji wynika, że skarżący wybudował przedmiotowy obiekt budowlany w 2001 r., bez uzyskania pozwolenia na budowę oraz bez zgłoszenia, o jakim mowa w art. 30 ustawy.
Obiekt ten został zrealizowany na działce nr [...] w G., która zgodnie z wyciągiem z rejestru gruntów stanowi grunty orne, a ponadto w świetle ustaleń, przytoczonego w zaskarżonej decyzji, obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest przeznaczona pod zabudowę, tylko pod uprawy polowe i leśne.
Działka ta nie jest siedliskiem istniejącego gospodarstwa rolnego, a zatem nie ma do niej zastosowania przytoczony wyżej przepis art. 29 ust 1 pkt 1 ustawy.
Na marginesie wskazać należy, że skarżący przed rozpoczęciem robót budowlanych nie dokonał zgłoszenia wymaganego przepisami ustawy.
Powołany jako podstawa prawna rozstrzygnięcia przepis art. 48 Prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, przewidywał, że właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Przepis ten nie pozostawiał organom administracji sfery uznaniowości w zakresie zastosowania sankcji rozbiórki obiektu budowlanego wzniesionego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Stwierdzenie, że wzniesienie określonego obiektu budowlanego nastąpiło bez wymaganego pozwolenia na budowę i na terenie nie przeznaczonym pod zabudowę (por. art. 49 ust 1) obliguje organ administracji do nakazania jego rozbiórki na wskazanej wyżej podstawie prawnej.
Z tych tez przyczyn Wojewódzki Sad Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) oddalił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło