II SA/Gd 287/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.) Sędzia NSA Jan Jędrkowiak Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Diana Wojtowicz po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. R. na decyzję Wojewody z dnia 10 lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Dnia 10 listopada 2008 r. A. R. złożył wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę budynku mieszkalno – usługowego w zabudowie szeregowej z siecią i przyłączem kanalizacji satelitarnej, z siecią i przyłączem wodociągowym oraz wewnętrzną instalacja gazową na działce nr [...], [...], [...], [...] (obręb ewidencyjny nr [...] w rejonie Al. [...] i [..] w G. Decyzją z dnia 13 stycznia 2009 r. Prezydent Miasta G., działający na podstawie S. na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zwanej dalej K.p.a. oraz na podstawie art. 35 ust. 3, art. 81 ust. 1 pkt 2, art. 82 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. Nr 156, poz. 1118 z 1 września 2006 r.) dalej jako U.p.b. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na wykonanie inwestycji opisanej szczegółowo we wniosku. W uzasadnieniu organ stwierdził, że wobec braków stwierdzonych w projekcie przedłożonym przez skarżącego, działając w oparciu o art. 35 ust. 3 U.p.b. postanowieniem z dnia 23 grudnia 2008 r. zobowiązał inwestora do uzupełnienia wniosku oraz dokonania szeregu obowiązków m.in. doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, czy dołączenia do wniosku oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania na cele budowlane nieruchomości objętych inwestycją. Organ określił równocześnie termin wypełniania tego obowiązku na dzień 8 stycznia 2009 r. W odpowiedzi skarżący ograniczył się do uzupełniania części braków, nie dołączając jednakże uzupełnionego projektu budowlanego, który spełnia wymóg dotyczący rodzaju dachu, kata nachylenia połaci dachowych określony w sposób jednoznaczny w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego B. – rejon dawnej osady rybackiej w mieście G. Zaplanowany przez skarżącego dach mansardowy o 19o i 45o jest bowiem niezgodny z planem miejscowym. Znajdujące się w aktach sprawy egzemplarze projektu budowlanego nie dowodzą ponadto spełnienia warunków postanowienia Prezydenta Miasta G. z dnia 23 grudnia 2008 r. m.in. w zakresie: usytuowania i wymiarów projektowanych miejsc postojowych, kompletności projektów wewnętrznych instalacji i urządzeń budowlanych: wodno – kanalizacyjnych, grzewczych i elektrycznych zapewniających użytkowanie obiektu budowlanego zgodnie z przeznaczeniem, sprawdzenia części projektu dotyczącej sieci wodno – kanalizacyjnej przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności lub rzeczoznawcę budowlanego. Zaniechanie skarżącego stanowiło podstawę do wydania decyzji odmownej. Odwołanie od powyższej decyzji do Wojewody P. złożył skarżący reprezentowany przez E. B. – K. W uzasadnieniu wskazano, że opóźnienie w dostarczaniu dokumentacji wynikało z długotrwałości procedur: uzgadniania z Urzędem Miejskim w G. oraz uzyskania pozwolenia wodno – prawnego wydanego przez Marszałka Województwa. Równocześnie organ pierwszej instancji odmówił zawieszenia postępowania. Podniósł również, że w sprawie spełnione zostały wszystkie wymagania planu miejscowego. Wojewoda P. decyzją z dnia 10 lutego 2010 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 U.p.b. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia 13 stycznia 2009 r. Organ odwoławczy wskazał, że podstawą wydania kwestionowanej decyzji była art. 35 ust. 3 U.p.b. stanowiący, iż w razie stwierdzenia naruszeń właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia a po bezskutecznym jego upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do zagospodarowania terenu, do którego tytuł prawny zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego oraz osób trzecich. Zgodnie z zasadami kształtowania zabudowy i krajobrazu określonymi w planie miejscowym dla B. – rejonu dawnej osady rybackiej w mieście G. przewiduje się kształt dachu, wielospadowy o nachyleniu połaci dachowej 40o – 60o. Natomiast projekt przewiduje dach mastardowy o innym niż wymagane nachyleniu, co narusza postanowienia planu miejscowego. Dodatkowo w projekcie budowlanym znalazły się poprawki naniesione korektorem bez wskazania daty ich naniesienia i podpisu osoby uprawnionej. Organ drugiej instancji podniósł dodatkowo, że projekt budowlany nie odpowiada treści § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowanego (Dz. U. Nr 120, poz. 1123) z którego wynika, że część rysunkowa projektu powinna być zaopatrzona w niezbędne oznaczenia graficzne i wyjaśnienia opisowe umożliwiające jednoznaczne odczytanie projektu budowlanego. Zdaniem Wojewody w sprawie ma miejsce niezgodność opisu technicznego projektu zagospodarowania terenu w części opisującej przedmiotowy obiekt jako "budynek trzykondygnacyjny, niepodpiwniczony z dachem mastardowym o kącie nachylenia połaci dachowych 45o i 22o" z opisem technicznym projektu budowlanego, gdzie wskazano :budynek mieszkalno – usługowy w zabudowie szeregowej, czterokondygnacyjny, niepodpiwniczony". Dodatkowo w końcowej części uzasadnienia decyzji organ drugiej instancji wskazał, iż zgodnie z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003 r. w sprawie wzorów wniosku o pozwolenie na budowę świadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę (Dz. U. Nr 120, poz. 1127 ze zm.) decyzja o pozwoleniu na budowę powinna być podstemplowana pieczęcią okrągłą organu wydającego decyzję. Tymczasem w aktach sprawy brak jest pieczęci organu pierwszej instancji, co również stanowi uchybienie, nie wpływające na treść decyzji. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniósł A. R. reprezentowany przez E. B. Zarzucił, że wbrew twierdzeniu organu projekt budowlany wykonany został zgodnie z warunkami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, gdyż plan ten nie zabrania stosowania dachów mastardowych, których w okolicy jest wiele. Ponadto niezależnie od kąta nachylenia dachu zgodnie z planem należy stosować dachy wielospadowe strome, a taki dach przewiduje projekt. Zdaniem skarżącego drobne niedociągnięcia jakich popatrzono się w projekcie nie mogą stanowić podstawy do wydania decyzji odmawiającej wydanie pozwolenia na budowę. Organom zarzucono też stronniczość polegająca na celowym niewydawaniu pozwoleń na budowę z uwagi prawdopodobnie na inne plany wobec tych nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Wojewoda P. wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko. Organ nie zgodził się z zarzutami zawartymi w skardze, wskazując, że są bezpodstawne i nie znajdują uzasadnienia w zgromadzonym materialne dowodowym. Odnosząc się do zarzutów skargi, w tym przewlekłości postępowania wskazał, że strona każdorazowo była informowana o nowym terminie załatwienia sprawy. Nie naruszono zatem zasady załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a., sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia następuje między innymi w sytuacji, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Wojewody P. z dnia 10 lutego 2010 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia 13 stycznia 2009 r. odmawiająca A. R. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalno – usługowego (jednorodzinnego) w zabudowie szeregowej z siecią i przyłączem kanalizacji sanitarnej, z siecią i przyłączem wodociągowym oraz wewnętrzną instalacją gazową na działce nr [...], [...], [...], [..] (obręb ewidencyjny nr [..]) w rejonie Al. [...] i [...] w G. Organy odwoławczy zasadnie wskazał, iż zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 U.p.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Z treści uchwały Nr [...] Rady Miasta G. z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru B. – rejon dawnej osady rybackiej w mieście G. (Dz. Urz. Nr [.], poz. [..]), a dokładnie z zasad kształtowania zabudowy i krajobrazu (punktem 7) określonym w karcie terenu dla strefy 31 "mieszanej usługowo – mieszkaniowej" wynika, że budynki znajdujące się na tym obszarze winny posiadać dach wielospadowy o nachyleniu połaci dachowej 40o – 60o. Tymczasem zgodnie z projektem budowlanym zaplanowany przez skarżącego dach jest dachem mastardowym o kącie nachylenia połaci dachowych 45o i 22o. W sprawie występuje zatem ewidentna niezgodność projektu z planem miejscowym. W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy i po dokonanej analizie akt sprawy, Sąd stwierdza za trafne ustalenia organów co do niezgodności zamierzonej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd podkreśla, że zgodność projektu z planem jest niezbędną przesłanką w myśl art. 35 ust. 1 pkt 1 U.p.b. uzyskania pozwolenia na budowę. Ponadto Sąd zauważa, że przedmiotem rozpoznania niniejszej skargi są decyzje Prezydenta M. i Wojewody P., nie zaś miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Dalej wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 3 U.p.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia ze względu na specyfikę projektowanego obiektu budowlanego, uwzględnianej w planie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a także zaświadczenia wydanego przez izbę samorządu zawodowego o uprawnieniu do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Organ odwoławczy prawidłowo zauważył, że w projekcie budowlanym, w "przekroju AA" i "przekroju BB" zamazano korektorem niektóre wielkości zwymiarowania bez wskazania daty i podpisu osoby uprawnionej. Organy precyzyjnie wskazały również inne naruszenie polegające na zaniechaniu opatrzenia wszystkich stron i arkuszy stanowiących część projektu budowlanego numeracją, co tak jak wcześniej wymienione budzi zastrzeżenia i prowadzi do wniosku, że projekt budowlany został opracowany z naruszeniem przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120, poz. 1133). Wojewoda P. wytknął również zasadnie organowi pierwszej instancji naruszenie postanowień załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003 r. w sprawie wzorów wniosku o pozwolenia na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę (Dz. U. Nr 120, poz. 1127 ze zm.) zgodnie z którym decyzja o pozwoleniu na budowę powinna być podstemplowana pieczęcią okrągłą organu wydającego decyzje. Równie zasadnie Wojewoda P. uznał, że naruszenie te nie skutkuje koniecznością uchylenia decyzji organu pierwszej instancji. Ustalenia powyższe prowadzące do wniosku, że decyzje organów obu instancji wydane zostały bez naruszenia przepisów prawa powodujących konieczność ich uchylenia, zaś precyzyjne wskazanie faktów, które organy uznały za udowodnione, dowodów które służyły za podstawę do wydania decyzji oraz przytoczenie zastosowanych przepisów prawa czyni zarzut skarżącego dotyczący stronniczość polegającej na celowym niewydawaniu pozwoleń na budowę z uwagi prawdopodobnie na inne plany wobec tych nieruchomości, bezzasadnym. W tej sytuacji, skoro ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego w dacie wydania decyzji na terenie objętym planowaną inwestycją, nie zostały zachowane w przedłożonym projekcie, przy równoczesnym stwierdzeniu innych uchybień, organ zasadnie odmówił wydania decyzji o pozwoleniu na budowę jako projektu sprzecznego z prawem miejscowym. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę oddalił.