II SA/Gd 289/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia NSA Andrzej Przybielski (spr.) Protokolant Sekretarz Sądowy Ilona Panic po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 lutego 2007 r., nr [[...]] w przedmiocie zaopiniowania projektu podziału nieruchomości oddala skargę. Prezydent Miasta postanowieniem z dnia 18 grudnia 2006r., na podstawie art. 93 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (jedn. tekst Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego przez Radę Miejską Uchwałą Nr [..] z dnia 30 marca 2005r. (Dz. Urz. Woj. Pomorskiego Nr 56, poz. 1052 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku A. odmówił pozytywnego zaopiniowania projektu podziału działki nr [[...]] położonej w S. przy ul. T. z tej przyczyny, że w ustaleniach przedmiotowego planu określono minimalną wielkość nowo wydzielanych działek usytuowanych na tym terenie na 550 m2. Warunków tych nie spełnia przedstawiony projekt podziału. W zażaleniu na to postanowienie A. wskazała, że konieczność podziału działki nr [[...]] wynika z tego, że nowo wydzielona działka [[...]] przeznaczona jest do sprzedaży innemu właścicielowi na budowę gabinetów lekarskich w celu polepszenia warunków jej zabudowy. Odwołując się do argumentów ekonomicznych spółdzielnia wskazywała, że rozwiązanie zaproponowane w projekcie podziału działek jest ekonomicznie uzasadnione i korzystne dla obydwu stron. W odwołaniu wskazano również, że przy rozpatrywaniu wniosku pominięto fakt, iż spółdzielnia przekazała część swojej nieruchomości nieodpłatnie na potrzeby Zarządu Dróg Miejskich. Nie uwzględniając tego zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie podzielając w całości faktyczne i prawne podstawy jego rozstrzygnięcia. Kolegium wskazało w szczególności, że ustalenia planu miejscowego jako aktu prawa miejscowego są wiążące dla organów administracji publicznej. W skardze do Sądu spółdzielnia ponowiła zarzuty odwołania wywodząc dodatkowo, że literatura prawnicza jednoznacznie precyzuje granice, w których organy administracji mają prawo dokonywać oceny zgodności planu miejscowego z projektem podziału nieruchomości. W ocenie strony skarżącej projekt planu nie narusza prawa w sytuacji gdy przedmiotowy teren ma być przeznaczony pod zabudowę usługową. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie z odwołaniem się do argumentacji faktycznej i prawnej zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie mogła być uwzględniona albowiem zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Na wstępie wyjaśnić należy stronie skarżącej, że stosownie do art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej źródłami powszechnie obowiązującego prawa RP są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia (ust. 1). Ponadto źródłami powszechnie obowiązującego prawa RP są na obszarze działania organów, które je ustanowiły akty prawa miejscowego (ust. 2). Oznacza to, że akty prawa miejscowego jakim jest między innymi miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (por. art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) obowiązują wszystkie organy administracji przy wydawaniu indywidualnych decyzji i postanowień administracyjnych. W sprawie niniejszej jest bezsporne, że w przytoczonym wyżej akcie prawa miejscowego jakim jest plan miejscowy dla terenu oznaczonego symbolem 13 U, na którym znajduje się przedmiotowa działka ustalone zostały zasady i warunki scalania i podziału nieruchomości. Plan stanowi jednoznacznie, że minimalna wielkość nowo wydzielonych działek nie może być mniejsza niż 550 m2. Warunków tych nie spełnia przedłożony do zaopiniowania projekt podziału działki nr [[...]] (k.1). Wskazać w tym miejscu należy również, że stosownie do wymagań określonych w art. 15 ust. 2 pkt. 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w planie miejscowym określa się obowiązkowo między innymi szczegółowe zasady i warunki scalania i podziału nieruchomości objętych planem miejscowym. Oznacza to, że do czasu obowiązywania przedmiotowego planu nie jest możliwe pozytywne zaopiniowanie projektu podziału nieruchomości sprzecznego z ustaleniami tego planu jako prawa miejscowego. Jeżeli strona skarżąca ocenia, że ustalenia przedmiotowego planu naruszają jej prawo bądź interes prawny to stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym może wnieść skargę do Sądu Administracyjnego na ustalenia tego planu po uprzednim wezwaniu Rady Miasta do usunięcia naruszenia jej prawa. Z tych też przyczyn Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.