II SA/Gd 289/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia w G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi tegoż Stowarzyszenia na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 grudnia 2000 r., Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia przyznać Stowarzyszeniu w G. prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego. Reprezentujący Stowarzyszenie "A" w G. kurator M. K., we wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPPr w dniu 18 maja 2011 r. (data wpływu do sądu), zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego oświadczenia o rodzaju prowadzonej działalności, majątku i dochodach Stowarzyszenia wynika, że celem jego działalności jest popularyzacja kultury fizycznej i sportu. Klub faktycznie od ponad 4 lat nie wykonuje żadnej działalności, nie posiada organów, nie dysponuje żadnym majątkiem, nie posiada konta bankowego i w konsekwencji żadnych środków pieniężnych. Przez ostatnie 4 lata Stowarzyszenie nie prowadziło żadnej rachunkowości. Członkowie Klubu nie są zainteresowani kontynuowaniem jego działalności. Zgodnie z treścią art. 239 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) kurator wyznaczony przez sąd orzekający lub przez sąd opiekuńczy dla danej sprawy nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Oznacza to zatem, że kurator wyznaczony do danej sprawy na wniosek sądu, z mocy samej ustawy, zwolniony jest od konieczności ponoszenia kosztów sądowych w tejże sprawie. W postanowieniu z dnia 28 lutego 2010 r., wydanym na wniosek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Sąd Rejonowy G. – P. Wydział VII Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego ustanowił dla Stowarzyszenia "A" w G. kuratora w osobie M. K. Biorąc zatem pod uwagę fakt, że z mocy powołanego wyżej przepisu kurator w niniejszej sprawie zwolniony jest od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, referendarz rozważył jego wniosek o przyznanie prawa pomocy jedynie w zakresie ustanowienia radcy prawnego, tj. w zakresie częściowym. Stosownie zatem do treści art. 245 § 3 cytowanej wyżej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie zaś prawa pomocy osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie częściowym może nastąpić, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 2 cytowanej ustawy). Zgodnie z art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z tymże pełnomocnikiem. Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od ogólnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 cytowanej ustawy, zgodnie z którą strona obowiązana jest pokrywać koszty wywołane swoim uczestnictwem w sprawie. Rzeczą wnioskodawcy jest zatem wykazanie, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych wyżej przepisach. Biorąc pod uwagę zawarte we wniosku dane, odzwierciedlające aktualną sytuację majątkową skarżącego Stowarzyszenia, w szczególności fakt braku majątku, dochodów i środków pieniężnych, należało uznać, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Tym samym, spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Z tych względów, na podstawie wskazanych przepisów, orzeczono jak w sentencji postanowienia.