II SA/Gd 290/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A z siedzibą w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 stycznia 2008r., Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie warunków zabudowy postanawia oddalić wniosek skarżącego o wyłączenie referendarza sądowego Agnieszki Dusza-Kasprzyk. Skarżący w sprzeciwie od postanowienia z dnia 29 września 2008r. wniósł o wyłączenie referendarza sądowego wskazując, że A.D.-K. obraziła ustawę Prawo o stowarzyszeniach. Referendarz złożyła oświadczenie, że w sprawie nie występują żadne okoliczności mogące budzić wątpliwości co do jej bezstronności (vide oświadczenie k. 45). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Zgodnie natomiast z art. 24 przepisy dotyczące wyłączenia sędziego stosuje się odpowiednio do wyłączenia referendarza sądowego. W niniejszej sprawie skarżący wniósł o wyłączenie referendarza sądowego twierdząc, że miało miejsce naruszenie przepisów prawa. Przede wszystkim wskazać należy, że z treści przytoczonego wyżej przepisu art. 19 w związku z art. 24 p.p.s.a. wynika, że przesłanką wyłączenia referendarza sądowego na wniosek strony mogą być jedynie wątpliwości co do bezstronności wynikające ze stosuku osobistego zachodzącego między referendarzem a stroną. Wydanie przez referendarza niekorzystnego dla strony postanowienia, ocenionego przez stronę jako błędne, nie jest przesłanką wyłączenia, o której mówi art. 19 p.p.s.a. Sąd rozpoznając wniosek o wyłączenie nie bada zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie (por. postanowienie Sadu Najwyższego z dnia 28 sierpnia 1996 r., I PO 8/96, OSNCP z 1997 r., nr 4, poz. 59). Referendarz, której dotyczy wniosek skarżącego wyjaśniła poprzez złożenie pisemnego oświadczenia, że nie występują żadne okoliczności, mogące budzić wątpliwości co do jej bezstronności. Tym samym, w ocenie Sądu, brak jest przesłanki wyłączenia referendarza stosownie do treści art. 19 w związku z art. 24 p.p.s.a., bowiem z przytoczonych wyjaśnień wynika, że nie występuje między orzekającym w sprawie referendarzem sądowym a stronami lub ich przedstawicielami stosunek osobisty, jak również nie zachodzą przyczyny wyłączenia z mocy prawa, określone w art. 18 p.p.s.a. Jak wynika z okoliczności niniejszej sprawy, postanowienie referendarza sądowego z dnia 29 września 2008r. zostało doręczone skarżącemu wraz z uzasadnieniem i pouczeniem w dniu 18 października 2008r. Skarżący wniósł sprzeciw od tego postanowienia w dniu 24 października 2008r. Zgodnie natomiast z art. 259 § 1 p.p.s.a. od postanowienia w prawie prawa pomocy strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Z art. 260 wynika natomiast, że w razie wniesienia sprzeciwu postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Wobec braku uzasadnionych przesłanek do wyłączenia referendarza sądowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek skarżącego na podstawie art. 22 w związku z art. 19 oraz art. 24 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,