II SA/Gd 291/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 marca 2006 r., sygn. akt [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego oraz dodatków do tego zasiłku postanawia: odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze opisaną wyżej decyzją uchyliło decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej odmawiającą przyznania E. K. zasiłku rodzinnego na córkę M. oraz dodatku do tego zasiłku. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Gmina, reprezentowana przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, wskazując, że w przedmiotowej sprawie Kierownik GOPS, jako organ właściwy do jej rozpoznania w I instancji, nie ma uprawnień strony, w związku z czym nie przysługuje mu prawo do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego oparte jest na zasadzie skargowości. Postępowanie to może być wszczęte jedynie na żądanie pochodzące od legitymowanego podmiotu. Zgodnie z brzmieniem art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów pranych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy szczególne przyznają prawo do wniesienia skargi. W niniejszej sprawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w istocie wniósł organ administracyjny, jakim jest Kierownik GOPS, który wydał decyzje w pierwszej instancji. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że organ jednostki samorządu terytorialnego właściwy do orzekania w I instancji w indywidualnej sprawie w formie decyzji administracyjnej nie ma legitymacji do wniesienia skargi w sprawie, w której wydał rozstrzygnięcie. Okoliczność ta wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego zarówno w trybie postępowania administracyjnego, jak i sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma w takim postępowaniu legitymacji procesowej strony, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, choćby przedmiot sprawy dotyczył jej interesu prawnego (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 10 maja 2003 r. sygn. akt OPS 1/03, ONSA 2003/4/115; postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2002 r. sygn. akt II SA/Gd 563/02, Lex nr 76118; postanowienie NSA z dnia 19 października 2000 r. sygn. akt II SA/Gd 2159/00, Lex nr 46440; postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 1997 r. sygn. akt IV SA 802/95, ONSA 1997/4/179). Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.