II SA/Gd 294/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2010r.na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia A o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 marca 2010r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie zezwolenia na usunięcie drzew postanawia odmówić Stowarzyszeniu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Stowarzyszenie wniosło skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji Wójta Gminy udzielającej zezwolenia Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w G., Rejon w C. na usunięcie wymienionych w tej decyzji drzew, rosnących w pasie drogowym drogi krajowej nr 22, na terenie gminy Z. Skarżące Stowarzyszenie złożyło wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, iż nie prowadzi działalności gospodarczej, a jego działalność opiera się na całkowicie społecznej pracy członków. Ze względu na statutowe cele Stowarzyszenie nie pobiera żadnych składek członkowskich. Stowarzyszenie nie posiada majątku ani dochodów. Pismem z dnia 1 czerwca 2010r. referendarz sądowy wezwał Stowarzyszenie do przedłożenia dodatkowych informacji i dokumentów celem ustalenia faktycznej sytuacji finansowej wnioskodawcy. Wezwanie nie zostało wykonane. Rozpatrując przedmiotowy wniosek ustalono, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że celem instytucji prawa pomocy jest zagwarantowanie dostępu do sądu osobom (zarówno fizycznym, jak i prawnym oraz innym jednostkom organizacyjnym), których wyjątkowo trudna sytuacja materialna nie pozwala na poniesienie kosztów postępowania. Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej powoływana w skrócie jako p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej, a także jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie całkowitym następuje - gdy wykaże ona, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy spoczywa, zatem ciężar dowodu, a w szczególności obowiązek wykazania, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z tego prawa (vide: J. Tarno, Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2006, s. 504; B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Zakamycze, Kraków 2005, s. 592). Instytucja prawa pomocy jest jednak wyjątkiem od ogólnej zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie, z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Ciężar wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 p.p.s.a. spoczywa na stronie składającej wniosek o jego przyznanie. Oznacza to, że powinna ona poczynić wszelkie kroki mające na celu uprawdopodobnienie tych okoliczności. W niniejszej sprawie wnioskodawca uniemożliwił referendarzowi ustalenie okoliczności przemawiających za przyznaniem prawa pomocy, gdyż nie nadesłał żądanych dokumentów. Nie bez znaczenia dla oceny złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy w części ma również okoliczność, iż w sprawie w dniu 9 czerwca 2010 r. (k. 48 akt) został uiszczony wpis od skargi – przez prezesa Zarządu Stowarzyszenia, ale w imieniu i na rzecz skarżącego Stowarzyszenia. Tym samym przyjąć należy, iż skarżące Stowarzyszenie może liczyć na wsparcie finansowe swoich członków w realizacji jego statutowych zadań, w tym ponoszenia kosztów postępowań sądowych. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji