II SA/Gd 301/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 lipca 2007 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia oddalić wniosek uczestniczki postępowania B. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej na budynku przy ul. J. S. [...]. W toku sprawy sądowoadministracyjnej uczestniczka B. C. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z tego powodu, że decyzja ta jest wadliwa na co wskazuje wydany w sprawie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wniosek uczestniczki nie może być uwzględniony z kilku powodów. Po pierwsze- uczestniczka postępowania nie jest legitymowana do żądania wstrzymania zaskarżonej decyzji, albowiem uprawnienie to przysługuje wyłącznie stronie skarżącej. Po drugie – instytucja wstrzymania ze swej istoty odnosi się jedynie do takich decyzji, które nadają się do wykonania i wymagają takiego wykonania, a decyzja umarzająca postępowanie administracyjne w danej sprawie nie podlega wykonaniu. Decyzja będąca przedmiotem kontroli sądu nie nakłada na strony żadnych obowiązków podlegających wykonaniu, ani też nie przyznaje im żadnych praw. Jeżeli w rzeczywistości inwestor realizuje planowaną inwestycję, której sprzeciwia się uczestniczka postępowania, to najprawdopodobniej czyni to na podstawie innej decyzji administracyjnej, a nie tej która jest zaskarżona przez inwestora w niniejszej sprawie. Wobec powyższego Sąd na mocy w/w przepisu orzekł jak w sentencji.