II SA/Gd 301/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski po rozpoznaniu w dniu 7 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego z dnia 21 lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: zawiesić postępowanie. M. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego z dnia 21 lutego 2013 r., utrzymującą w mocy decyzję Prezesa Sądu Rejonowego z dnia 24 stycznia 2013 r., mocą której odmówiono skarżącemu udzielenia informacji publicznej dotyczącej wynagrodzenia netto wszystkich sędziów w Sądzie Rejonowym wraz z wyszczególnieniem za rok 2012 ze wszystkimi dodatkami. W uzasadnieniu skargi podniósł, że zaskarżona decyzja jest wadliwa, jako wydana z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. nr 112, poz. 1198 ze zm.) poprzez nieuchylenie wydanej bez podstawy prawnej decyzji administracyjnej Prezesa Sądu Rejonowego z dnia 24 stycznia 2013 r. i nieprzekazanie sprawy Prezesowi Sądu Rejonowego do ponownego rozpoznania w skutek błędnego nieuwzględnienia zarzutu skarżącego podniesionego w odwołaniu od tej decyzji, a dotyczącego naruszenia art. 5 ust. 2 i 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ponadto, skarżący zarzucił, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 107 § 3 k.p.a. poprzez kompletny brak uzasadnienia faktycznego oraz prawnego w tej decyzji. Prezes Sądu Okręgowego decyzją z dnia 6 maja 2013 r. wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) uchylił decyzję Prezesa Sądu Okręgowego z dnia 21 lutego 2013 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Prezesa Sądu Rejonowego z dnia 24 stycznia 2013 r. Skarżący złożył wniosek o uzupełnienie decyzji autokontrolnej z dnia 6 maja 2013 r. W związku z powyższym Prezes Sądu Okręgowego wydał postanowienie z dnia 6 czerwca 2013 r., którym odmówił skarżącemu uzupełnienia decyzji autokontrolnej. Skarżący po doręczeniu mu tego postanowienia wniósł skargę na decyzję autokontrolną z dnia 6 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wydanie przez organ decyzji autokontrolnej, co do zasady, uzasadnia umorzenie postępowania. Decyzja ta winna być jednak prawomocna. Z art. 111 § 2 k.p.a. wynika, że w przypadku wydania postanowienia o uzupełnieniu lub odmowie uzupełnienia decyzji, termin dla strony do wniesienia skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia. Decyzja wydana przez organ na podstawie art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest prawomocna, bowiem została od niej wniesiona skarga do tutejszego Sądu. Rozstrzygnięcie sprawy ze skargi M. J. na decyzję autokontrolną ma istotne zaznaczenie dla rozpoznania niniejszej sprawy, przesądzi bowiem zasadność decyzji Prezesa Sądu Okręgowego, uchylającej decyzję zaskarżoną w niniejszej sprawie, której wydanie stanowi przesłankę umorzenia postępowania. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy zatem od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiesił postępowanie w sprawie do czasu prawomocnego zakończenia sprawy ze skargi M. J. na decyzję autokontrolną Prezesa Sądu Okręgowego z dnia 6 maja 2013 r.