II SA/Gd 301/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej L. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 września 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 301/21 w sprawie ze skargi L. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 kwietnia 2021 r., znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w obiekcie budowlanym postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 29 września 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 301/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, oddalił skargę L. B. (dalej jako "Skarżąca") na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 kwietnia 2021 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w obiekcie budowlanym. Pismem z dnia 8 października 2021 r. (data stempla pocztowego) Skarżąca wniosła o pisemne uzasadnienie ww. wyroku. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony Skarżącej w dniu 10 listopada 2021 r. W dniu 29 listopada 2021 r. (data stempla pocztowego) Skarżąca wniosła sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 173 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosowanie zaś do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Zgodnie z art. 175 § 2 i § 2a p.p.s.a. przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, a także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, lub gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. Nadto, jak wynika z art. 175 § 3 p.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami (pkt 1) albo przez rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej (pkt 2). Z powyższego wynika, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, którego sporządzenie obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko – radcowskim. Ze względu bowiem na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych w art. 174 p.p.s.a., sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga fachowej wiedzy prawniczej co do zagadnień jurydycznych oraz uzasadnienia podnoszonych zarzutów. Przed przekazaniem skargi kasacyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wojewódzki sąd administracyjny dokonuje badania tego pisma pod względem spełnienia ustawowych wymagań formalnych i w razie stwierdzenia braków wzywa wnoszącego o ich usunięcie w zakreślonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Jednakże należy wyjaśnić, że brak w postaci niezrealizowania przymusu adwokacko – radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej nie podlega uzupełnieniu. Przepisy p.p.s.a. obligują bowiem sąd jedynie do wezwania o uzupełnienie braków skargi kasacyjnej dotyczących wymagań określonych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (art. 177a p.p.s.a.). Pozostałe wymogi, w tym realizacja przymusu adwokacko – radcowskiego, nie podlegają uzupełnieniu. W myśl natomiast art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie stronie został doręczony odpis wyroku Sądu z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej, w szczególności ze wskazaniem, że skarga taka, pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego: adwokatem lub radcą prawnym, albo doradcą podatkowym – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami albo rzecznikiem patentowym – w sprawach własności przemysłowej. Pouczono również stronę, że może wystąpić do Sądu o przyznanie jej prawa pomocy przez ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, poprzez złożenie wniosku w tym przedmiocie na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Tymczasem, wniesiona skarga kasacyjna została sporządzona i podpisana przez Skarżącą, a z okoliczności sprawy nie wynika, aby była ona adwokatem lub radcą prawnym, czego wymaga art. 175 § 1 p.p.s.a., lub by należała do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2-3 p.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia. Oznacza to, że skargę kasacyjną sporządzono osobiście wbrew wymogom art. 175 § 1 p.p.s.a. Wobec tego należało uznać, że skarga kasacyjna wniesiona przez Skarżącą w niniejszej sprawie, jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.