II SA/Gd 303/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego z dnia 21 lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: zawiesić postępowanie. M. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego z dnia 21 lutego 2013 r., utrzymującą w mocy decyzję Prezesa Sądu Rejonowego z dnia 24 stycznia 2013 r., mocą której odmówiono wnioskodawcy informacji publicznej dotyczącej wskazania czy prowadzone było postępowanie dyscyplinarne w stosunku do sędziego D. C. – K., podania kiedy się toczyło i czego dotyczyło, wskazania sygnatury sprawy. W uzasadnieniu skargi podniósł, że zaskarżona decyzja jest wadliwa, jako wydana z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej - poprzez nieuchylenie wydanej bez podstawy prawnej decyzji administracyjnej Prezesa Sądu Rejonowego z dnia 24 stycznia 2013 r. i nieumorzenie postępowania administracyjnego w skutek błędnego nieuwzględnienia zarzutu skarżącego podniesionego w odwołaniu od tej decyzji, a dotyczącego naruszenia art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ponadto, skarżący zarzucił, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej - poprzez kompletny brak uzasadnienia faktycznego oraz prawnego w tej decyzji. Prezes Sądu Okręgowego decyzją z dnia 26 kwietnia 2013 r. wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej jako "p.p.s.a.", uchylił decyzję własną z dnia 21 lutego 2013 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Prezesa Sądu Rejonowego z dnia 24 stycznia 2013 r. oraz stwierdził, że decyzja Prezesa Sądu Rejonowego z dnia 24 stycznia 2013 r. wydana została bez podstawy prawnej. Skarżący złożył wniosek o uzupełnienie decyzji autokontrolnej z dnia 26 kwietnia 2013 r. W związku z powyższym Prezes Sądu Okręgowego wydał postanowienie z dnia 6 czerwca 2013 r., którym odmówiono skarżącemu uzupełnienia decyzji autokontrolnej. Skarżący po doręczeniu mu tego postanowienia wniósł skargę na decyzję autokontrolną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wydanie przez organ decyzji autokontrolnej, co do zasady, uzasadnia umorzenie postępowania. Decyzja ta winna być jednak prawomocna. Z art. 111 § 2 k.p.a. wynika, że w przypadku wydania postanowienia o uzupełnieniu lub odmowie uzupełnienia decyzji, termin dla strony do wniesienia skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia. Decyzja wydana przez organ na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., nie jest prawomocna, bowiem została od niej wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Rozstrzygnięcie sprawy ze skargi M. J. na decyzję autokontrolą ma istotne zaznaczenie dla rozpoznania niniejszej sprawy, przesądzi bowiem zasadność decyzji Prezesa Sądu Okręgowego, uchylającej decyzję zaskarżoną w niniejszej sprawie, której wydanie stanowi przesłankę umorzenia postępowania. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy zatem od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił postępowanie w sprawie do czasu prawomocnego zakończenia sprawy ze skargi M. J. na decyzję autokontrolą.