II SA/Gd 306/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 9 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. Z. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi oraz M. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 marca 2010 r., Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odmówić T. Z. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie z kosztów sądowych. Wnioskiem złożonym w dniu 15 czerwca 2010 r. na urzędowym formularzu PPF T. Z. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazała w uzasadnieniu, że wraz z mężem mają niskie emerytury, dużo chorują i wydają na lekarstwa, więc nie stać ich na poniesienie kosztów w toczącej się sprawie. Podała, że posiadają z mężem dom o powierzchni 70 m2, a utrzymują się z emerytur w łącznej wysokości 1 368 zł miesięcznie. Nie posiadają żadnych oszczędności, innych nieruchomości oraz przedmiotów o wartości powyżej 3000 Euro W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawczyni i jej męża oraz ich stanu majątkowego referendarz, pismem z dnia 21 czerwca 2010 r. (doręczonym w dniu 25 czerwca 2010 r.), zobowiązał ich do przedłożenia następujących dokumentów źródłowych: - ostatnich odcinków emerytur skarżących lub innych dokumentów obrazujących wysokość otrzymywanych świadczeń, - wyciągów wszystkich posiadanych przez wnioskodawczynię i jej męża rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych z ostatnich trzech miesięcy, ze szczególnym uwzględnieniem aktualnych sald rachunków i wysokości środków zgromadzonych na lokatach lub oświadczenia o ich nieposiadaniu, - kopii dokumentów obrazujących wysokość ponoszonych przez skarżących wydatków na media, lekarstwa lub inne stałe i niezbędne koszty utrzymania, - oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych przez skarżących pojazdów mechanicznych (podania marki, modelu, roku produkcji i aktualnej wartości rynkowej). Skarżąca w wyznaczonym terminie (tj. do dnia 9 lipca 2010 r.) wymaganych dokumentów nie przedłożyła. Nie złożyła także oświadczeń we wskazanym zakresie. Zgodnie z brzmieniem art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływaną dalej jako P.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Skarżąca domagała się zwolnienia z kosztów, a zatem jej wniosek zmierzał do objęcia ją prawem pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 245 § 3 cytowanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie zaś prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy). W przedmiotowej sprawie referendarz sądowy, nie mając wystarczających danych w złożonym wniosku, wezwał skarżącą, w trybie art. 255 P.p.s.a., do przesłania dokumentów oraz podania informacji, odnoszących się do jej sytuacji majątkowej, mając przy tym na uwadze uregulowania zawarte w § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Skarżąca z tego obowiązku się nie wywiązała. W tej sytuacji referendarz uznał, że skarżąca - uchylając się od obowiązków nałożonych w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy - nie wykazała wskazywanych we wniosku okoliczności, dotyczących jej sytuacji dochodowej i majątkowej, co w konsekwencji stanowiło przeszkodę do przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.