II SA/Gd 311/15

Dnia 2 lipca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. i M. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 marca 2015 roku, nr [...] w przedmiocie usunięcia odpadów postanawia: odmówić skarżącym wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy z dnia 28 marca 2014 roku, nr [...]. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 marca 2015 roku, na mocy której Kolegium uchyliło decyzję Wójta Gminy z dnia 28 marca 2014 roku, nakazującą skarżącym usunięcie z działki nr [...], obręb W., w miejscowości W., gmina P., odpadów w terminie do dnia 30 lipca 2014 roku przez zawarcie umowy z przedsiębiorcą na usunięcie odpadów i ich transport do miejsc składowania lub unieszkodliwiania odpadów w części dotyczącej terminu jej wykonania i orzekło, że należy wykonać "w terminie do dnia 31 lipca 2015 roku". Skarżący w skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji wskazując, że w sprawie istnieje niebezpieczeństwo wystąpienia negatywnych i nieodwracalnych skutków wykonania zaskarżonej decyzji, oraz że jej wykonanie przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd doprowadzi do sytuacji, w której orzeczenie Sądu stanie się bezprzedmiotowe na skutek wykonania, następnie unieważnionej decyzji. Rozpoznając powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tejże ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przesłanki, o których mowa w tym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy akt administracyjny, którego wstrzymania zażądano, zostanie wykonany, a następnie, na skutek uwzględnienia skargi, akt ten zostanie wzruszony. Podkreślić przy tym należy, że instytucja ta jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony skarżącej do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd i zgodnie z art. 61 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Stąd jej zastosowanie, jako wyjątek od zasady wykonalności aktu, powinno być uzasadnione szczególnymi okolicznościami wskazującymi na istnienie realnego zagrożenia wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W związku z powyższym wnioskujący musi dokładanie określić okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków zależy orzeczenie Sądu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2005 roku, sygn. akt II OZ 201/05, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli strona nie przytoczy w tym zakresie wystarczających okoliczności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2008 roku, sygn. akt II OSK 1041/08, Baza Orzeczeń LEX nr 527673). W doktrynie wyrażono pogląd, który to pogląd Sąd podziela, zgodnie z którym: "Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.(...) - postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04 (LexPolonica nr 402376). Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepubl.)." – (tak J. P. Tarno w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz", Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2008, wydanie 3 - str. 218). Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Za niewystarczające należy uznać jedynie złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2011 r., sygn. akt II OSK 2115/11 oraz z dnia 23 września 2011 r., sygn. II OZ 836/11 Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.gov.pl). Użyte w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie gdy okaże się to konieczne - zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. akt II FSK 2165/13, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.gov.pl). Ocena rozpoznawanego wniosku pod kątem poczynionych wyżej uwag powoduje, że nie mógł on zostać uwzględniony. Skarżący nie podali wystarczających argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Nie wykazali bowiem, jaka konkretnie szkoda oraz jakich rozmiarów powstanie w ich majątku w wyniku wykonania decyzji nakazującej usunięcie odpadów z ich nieruchomości. Niewątpliwie usunięcie odpadów może generować po stronie podmiotu, na który nałożono stosowny nakaz, określone koszty, chociażby związane z zawarciem umowy z przedsiębiorcą na usunięcie i transport odpadów. Jednakże skarżący winni wykazać jakie konkretnie będą to koszty, tak aby Sąd mógł dokonać oceny wniosku z punktu widzenia zaistnienia przesłanek wynikających z art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sama bowiem konieczność poniesienia kosztów związanych z wykonaniem decyzji nie wpływa bezpośrednio na konieczność wstrzymania jej wykonania. Dopiero ewentualne przedstawienie przez skarżących wysokości tych kosztów oraz zestawienie ich z sytuacją finansową skarżących mogłoby dać podstawę do uwzględnienia wniosku. W niniejszej sprawie skarżący – reprezentowani przez zawodowego pełnomocnika, nie wykazali powyższych okoliczności. Wskazać przy tym należy, że konieczność poniesienia kosztów wykonania nakazu usunięcia odpadów jest oczywistą konsekwencją decyzji określającej taki nakaz. Jedynie do podmiotu domagającego się wstrzymania wykonania takiej decyzji należy obowiązek szczegółowego i wiarygodnego wykazania, że koszty te są na tyle wysokie, że wywołają skutki określone w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Argument wnioskodawców odnoszący się do wadliwości zaskarżonej decyzji oraz bezprzedmiotowości orzeczenia Sądu po wykonaniu tej decyzji, nie uzasadnia wstrzymania jej wykonania. Ewentualna niezgodność z prawem nie stanowi bowiem przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, jak również aktu pozostającego w granicach danej sprawy, a ocena w tym zakresie będzie dokonana przez sąd administracyjny dopiero w momencie merytorycznego rozpoznania wniesionej w niniejszej sprawie skargi. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.