II SA/Gd 312/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg Z. L. i P. L. na decyzję Wojewody z dnia 13 marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia oddalić wnioski skarżących o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia 11 czerwca 2014 r. nr [...]. Prezydent Miasta, decyzją z dnia 11 czerwca 2014 r. nr [...], zezwolił na realizację inwestycji drogowej "Budowa drogi dojazdowej do przystanku Kolei Metropolitalnej "A.", polegającej na przebudowie istniejącej ul. S. na odcinku od skrzyżowania z ul. K. do granicy opracowania infrastruktury towarzyszącej KM A. Zadanie 1.2. Dojazd do przystanku K.". Następnie, Prezydent Miasta, decyzją z dnia 8 stycznia 2015 r., wydaną na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa, odmówił uchylenia decyzji ostatecznej z dnia 11 czerwca 2014 r. nr [...] a Wojewoda, decyzją z dnia 13 marca 2015 r. nr [...], utrzymał w mocy tę decyzję. W skargach wniesionych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Wojewody z dnia 13 marca 2015 r. skarżący wnieśli również o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia 11 czerwca 2014 r. w części dotyczącej działek nr [...]-[...], których są oni współwłaścicielami, w tym zawłaszcza zniesienie rygoru natychmiastowej wykonalności w stosunku do działki nr [...], przejętej orzeczeniem decyzji na rzecz Gminy. Uzasadniając złożony wniosek, skarżący wskazali, że prace polegające na przebudowie ul. S., zgodnie z zatwierdzonym decyzją Prezydenta Miasta z dnia 11 czerwca 2014 r. projektem budowlanym, mogą być bez przeszkód dalej prowadzone bez przejmowania działki i zniszczenia kilkudziesięcioletniej zieleni, która chroni istniejący sad i ogród przed oddziaływaniami komunikacyjnymi. Ponadto, skarżący zwrócili uwagę na niezgodny z procedurami administracyjnymi i obowiązującym prawem, podważający zaufanie do władzy publicznej, sposób postępowania A. oraz zarządcy drogi działającego w imieniu Gminy Miasta w stosunku do ich matki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Decyzja Prezydenta Miasta z dnia 11 czerwca 2014 r. nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej "Budowa drogi dojazdowej do przystanku Kolei Metropolitalnej "A.", polegającej na przebudowie istniejącej ul. S. na odcinku od skrzyżowania z ul. K. do granicy opracowania infrastruktury towarzyszącej KM K. Zadanie 1.2. Dojazd do przystanku A.", o której wstrzymanie wykonania skarżący wniósł – mieści się w granicach niniejszej sprawy. Jednakże, w ocenie Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia 11 czerwca 2014 r. nie zasługuje na uwzględnienie. Z konstrukcji powyższych przepisów wyłaniają się bowiem dwie podstawowe dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy zasady. Po pierwsze, postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem prowadzonym na wniosek skarżącego, a więc Sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści swego wniosku. Nie jest zatem dopuszczalna samodzielna konkretyzacja rzeczywistej woli autora wniosku przez Sąd. Po drugie, postępowanie to dotyczy - co do zasady - możliwości wstrzymania zaskarżonej do sądu decyzji, choć nie wyklucza to dopuszczalności wstrzymania również i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Dopiero jednak gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może - na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a. wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Nie jest natomiast możliwe wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, jeżeli - z uwagi na brak wniosku strony skarżącej, Sąd nie może wstrzymać wykonania skarżonej decyzji, którą jest decyzja organu II instancji (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 czerwca 2015 r., sygn. II OSK 1443/15, nie publ.) W szczególności zaś nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji wydanej we wcześniej prowadzonym postępowaniu jurysdykcyjnym - bez uprzedniego wstrzymania wykonania decyzji organu II i I instancji, wydanych po wznowieniu postępowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjny z dnia 9 lipca 2015 r., sygn. I FSK 1070/15, nie publ.). I taka właśnie sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, jako że skarżący nie złożyli wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, która została wydana w wyniku wznowienia postępowania. Brak stosownego wniosku wraz ze stosownym uzasadnieniem, wykluczał zatem w tej sprawie możliwość udzielenia skarżącym ochrony tymczasowej. Nadto należy mieć na uwadze, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki ponieważ instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracji publicznej zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że skarżący, uzasadniając złożone wnioski, nie odwołali się ani nie wskazali okoliczności, które mogłyby spowodować powstanie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w przedmiotowej sprawie. Brak wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 ustawy uniemożliwia zaś sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.). Zarzuty dotyczące niezgodności z prawem decyzji nie mogą natomiast stanowić uzasadnienia do wstrzymania jej wykonania, gdyż w tym zakresie sąd może jedynie rozważać czy zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podniesione przez skarżącego zarzuty zostaną natomiast przez Sąd ocenione w ramach merytorycznej kontroli zaskarżonej decyzji, tj. przy rozpoznawaniu skargi. Jednocześnie, wyjaśnić należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ukształtował się pogląd, iż wstrzymanie wykonania decyzji w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej byłoby istotnym zaburzeniem procesu inwestycyjnego i jednocześnie w sposób rażący naruszałoby interes społeczny i gospodarczy, które przemawiają za szybką i sprawną realizacją przedsięwzięć przewidzianych specustawą drogową (zob.:m.in.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt II OZ 61/09; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt II OZ 818/12 – https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. z 2013 r., poz. 687 ze zm.) ma szczególny charakter, bowiem jej celem jest stworzenie prawnych instrumentów zapewniających sprawny przebieg inwestycji drogowych. Specyfika uregulowań ustawowych wyraża się w uproszczeniu postępowania administracyjnego w sprawach związanych z nabyciem nieruchomości oraz dysponowania nimi przez inwestora w celu budowy drogi. Wynikające z charakteru sprawy dobro ogólne, dotyczące stworzenia nowego połączenia drogowego, którego podstawowym celem jest usprawnienie komunikacji, zestawione z możliwymi negatywnymi skutkami wykonania przedmiotowej decyzji dla stron, przemawiają za nieuwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 października 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 614/12, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił wnioski obojga skarżących.