II SA/Gd 3129/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Barbara Skrzycka - Pilch (spr.) Sędziowie: NSA Stanisław Nowakowski NSA Jacek Hyla Protokolant: Katarzyna Gross po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi S. M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 28 sierpnia 2001r., nr [[...]] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich oddala skargę. . Zaskarżoną decyzją z 28 sierpnia 2001 r nr [[...]] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na podstawie art. 138 §1 pkt. 1 i art. 127 § 3 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję własną z dnia 12 października 2000 r., mocą której pozbawiono skarżącego S. M. uprawnień kombatanckich. Podstawę materialnoprawną decyzji stanowił art. 25 ust. 2 pkt. 1 lit a w związku z art. 21 ust 2 pkt 4 lit a i art. 21 ust 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ( Dz. U. z 1997 r. Nr 142, poz. 950 ze zm.). W uzasadnieniu organ wskazał, iż pozbawił skarżącego uprawnień kombatanckich przyznanych przez ZBoWiD z tytułu służby w odrodzonym Wojsku Polskim w okresie od 12 sierpnia 1944r. do 9 maja 1945., ze względu na to, iż w toku postępowania wyjaśniającego ustalono, że S. M. był zatrudniony w Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w latach 1947- 1956. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego S. M. podnosił, iż uprawnienia kombatanckie dostał jedynie za służbę w Wojsku Polskim w okresie walki z hitlerowskim okupantem. Twierdził, że decyzja jest niesprawiedliwa, gdyż odbiera mu już raz nabyte prawa, nie uwzględniając jego służby w wojsku. Odpowiadając na skargę organ wnosi o jej oddalenie z powołaniem się na argumentację faktyczną i prawną zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, dodając, iż zarzuty podniesione w skardze nie mają wpływu na wynik sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Skarżący został pozbawiony uprawnień kombatanckich na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. z art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy o kombatantach. Zgodnie z tymi przepisami pozbawia się uprawnień kombatanckich, nabytych na podstawie dotychczasowych przepisów, czyli przepisów obowiązujących przed wejściem w życie ustawy o kombatantach, osoby, które w latach 1944-1956 pełniły służbę lub funkcję i były zatrudnione w strukturach Urzędów Bezpieczeństwa, Służby Bezpieczeństwa i Informacji Wojskowej, a także nadzorujących je komórkach jednostek zwierzchnich związanych ze stosowaniem represji wobec osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżący nie kwestionował, iż pełnił służbę i był zatrudniony w strukturach Urzędów Bezpieczeństwa. Ponadto ustalenia Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, dotyczące służby skarżącego w Urzędach Bezpieczeństwa, opierają się na piśmie z dnia 12 września 2000 r. Naczelnika Wydziału Prezydialnego Komendy Wojewódzkiej Policji, które potwierdza fakt zatrudnienia skarżącego w strukturach UBP. Zatem istniały podstawy faktyczne i prawne do pozbawienia skarżącego uprawnień kombatanckich. Zaznaczyć przy tym należy, że trafnie uznano, iż nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 21 ust. 3 ustawy o kombatantach. Zgodnie z tym przepisem, art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy o kombatantach nie stosuje się wobec osób, które przedłożą dowody, że do wymienionych w tym artykule służb i organów zostały skierowane przez organizacje niepodległościowe lub przez te organizacje były zwerbowane w celu udzielenia im pomocy, lub które przedłożą dowody, że podczas zatrudnienia, pełnienia służby lub funkcji w strukturach, jednostkach i na stanowiskach, o których tam mowa, wykonywały wyłącznie zadania nie związane ze zwalczaniem organizacji oraz osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej. Z art. 21 ust. 3 pkt 2 ustawy o kombatantach wynika, że osoby zatrudnione i pełniące służbę lub funkcję w strukturach Urzędów Bezpieczeństwa lub Służby Bezpieczeństwa zachowują uprawnienia kombatanckie, jeżeli przedłożą dowody, że podczas zatrudnienia, pełnienia służby lub funkcji w tych strukturach wykonywały wyłącznie zadania nie związane ze zwalczaniem organizacji oraz osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis ten oraz przepis art. 21 ust. 2 pkt 4 ustawy o kombatantach prowadzi do wniosku, że przeszkodą do uzyskania uprawnień kombatanckich oraz podstawą utraty nabytych uprawnień jest sam fakt służby i zatrudnienia w strukturach Urzędów Bezpieczeństwa lub Służby Bezpieczeństwa na stanowiskach, na których wykonywane zadania mogły być związane ze zwalczaniem organizacji i osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, a nie konkretne czyny związane ze zwalczaniem tych osób lub organizacji. Nie jest zatem istotne, iż nie odnaleziono żadnego dowodu, iż skarżący brał czynny udział w zwalczaniu podziemia niepodległościowego. Wystarczające jest ustalenie, wynikające z pisma Naczelnika Wydziału Prezydialnego Komendy Wojewódzkiej Policji z dnia 12 września 2000 r., iż skarżący podczas służby w Urzędach Bezpieczeństwa był zatrudniony m.in. w charakterze oficera techniki operacyjnej. Na tej bowiem podstawie można stwierdzić, iż wówczas nie wykonywał wyłącznie zadań nie związanych ze zwalczaniem organizacji osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę oddalił.