II SA/Gd 3172/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki po rozpoznaniu w dniu 10 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. i J. Ś. na decyzję Wojewody na dnia 21 października 2002 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie pawilonu handlowego postanawia umorzyć postępowanie oraz zwrócić skarżącym H. i J. Ś. kwotę 5 (pięć) złotych tytułem połowy uiszczonego wpisu sądowego. W przedmiotowej sprawie skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku na decyzję Wojewody z dnia 21 października 2002 r. nr [...] wnieśli H. i J. Ś. Pismem z dnia 28 września 2005 r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 29 września 2005 r. skarżący cofnęli skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 60 w/w ustawy skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Złożenie przez skarżących oświadczenia o cofnięciu skargi daje zatem wyraz temu, iż rezygnują oni z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu, czynności lub bezczynności administracyjnej. Cofnięcie skargi podlega jednak kontroli sądu administracyjnego, który w przypadku braku okoliczności świadczących o niedopuszczalności cofnięcia skargi, jest tym cofnięciem związany. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 w/w aktu normatywnego sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Sąd uznając, iż w sprawie nie zachodzą okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi, będąc związany tym cofnięciem, na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 wyżej wskazanej ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia. Nadto, na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 w/w aktu prawnego Sąd orzekł o zwrocie skarżącym połowy uiszczonego wpisu, tj. kwoty 5 zł z uwagi na okoliczność, iż skarżący cofnęli skargę przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana.