II SA/Gd 3181/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Kostka Sędziowie Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.) Protokolant Ilona Panic po rozpoznaniu w dniu 13 października 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi J. i W. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 listopada 2002r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę. Decyzją z dnia 29 sierpnia 2002 roku Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 48, art. 80 ust. 2 pkt.1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. nr 89, poz. 414, z późniejszymi zmianami) nakazał W. i J. G. rozbiórkę istniejącego przy obiekcie budowlanym, zlokalizowanym na działce nr [...] w B., zadaszenia od strony działki nr [...] wykonanego na słupkach drewnianych krytych blachą trapezową, o wymiarach 2,40 m na 5,00 m do 6,10 m. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że przedmiotowe zadaszenie zostało wybudowane w 2001 roku bez wymaganego prawem zezwolenia. Ponadto organ wskazał, iż zgodnie z wypisem z miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K. z dnia 3 lipca 1991 roku obszar działki nr [...] położony jest w obrębie miejscowości B. i oznaczony symbolem RL – tereny leśne. Pismem z dnia 10 września 2002 roku W. i J. G. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania. W uzasadnieniu potwierdzili, iż w 2001 roku dokonując remontu obiektu wybudowali nowe zadaszenie, w celu ochrony tarasu przed czynnikami atmosferycznymi. W opinii odwołujących się decyzja nakazująca rozbiórkę obiektu służącego im do odpoczynku i rekreacji, w wybudowanie którego włożyli wiele wysiłku i czasu jest krzywdząca. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 21 listopada 2002 roku, utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie organu pierwszej instancji, podzielając motywy, którymi kierował się ten organ. Ponadto w uzasadnieniu wskazano, iż sporny obiekt pomimo iż jest obiektem nietrwale połączonym z gruntem w myśl art. 3 pkt 5 Prawa budowlanego stanowi tymczasowy obiekt budowlany, którego budowę można było rozpocząć dopiero po uzyskaniu decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 28 Prawa budowlanego). Pozwolenia takiego skarżący nie otrzymali. Pismem z dnia 5 grudnia 2002 roku W. i J. G. złożyli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że działka przeznaczona była pod uprawy leśne, jednakże gleba na przedmiotowej działce jest nieurodzajna, a te kilka drzew, które się na niej znajdują, zostały posadzone przez właścicieli działki. Ponadto skarżący wyjaśnili, iż złożyli pismo do Zarządu Gminy o przekształcenie ich działki w działkę rekreacyjno - letniskową i ujęcie jej w planie zagospodarowania przestrzennego. Zaznaczyli ponadto, że użytkowanie terenu i budynku letniskowego spowodowało konieczność niezbędnych remontów i ponoszenia poważnych kosztów, w związku z czym istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia im wskutek nakazanej rozbiórki krzywdy, szkody finansowej i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje: Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Obowiązujący w dacie realizacji przedmiotowego obiektu budowlanego oraz w dacie wydania zaskarżonej decyzji przepis art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 ze zm.) stanowił, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30. Stosownie do art. 3 pkt 7 cytowanego wyżej Prawa budowlanego przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Z niekwestionowanych w skardze ustaleń organów administracji wynika, że skarżący wybudowali przedmiotową część obiektu budowlanego w 2001 r., bez uzyskania pozwolenia na budowę oraz bez zgłoszenia, o jakim mowa w art. 30 ustawy. Obiekt ten został zrealizowany na działce nr [...] w B., która zgodnie z wypisem planu miejscowego ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy K. stanowi tereny leśne. Działka ta nie stanowi siedliska istniejącego gospodarstwa rolnego, a zatem nie ma do niej zastosowania przytoczony wyżej przepis art. 29 ust 1 pkt 1 ustawy. Powołany jako podstawa prawna rozstrzygnięcia przepis art. 48 Prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, przewidywał, że właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Przepis ten nie pozostawiał organom administracji możliwości uznania w zakresie zastosowania sankcji rozbiórki obiektu budowlanego wzniesionego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Stwierdzenie, że wzniesienie określonej części obiektu budowlanego nastąpiło bez wymaganego pozwolenia na budowę i na terenie nie przeznaczonym pod zabudowę (por. art. 49 ust 1) obligowało organ administracji do nakazania jego rozbiórki na wskazanej wyżej podstawie prawnej. Skarga zatem nie mogła być uwzględniona, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) oddalił skargę.