II SA/Gd 320/11
WyrokWSA w Gdańsku2012-02-22
Skład orzekający: Dorota Jadwiszczok, Janina Guść, Felicja Kajut
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja organu odwoławczego uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania, oparta na stwierdzeniu o konieczności przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części, jest zgodna z prawem?Ratio decidendi
Organ odwoławczy zasadnie uznał, że w postępowaniu pierwszoinstancyjnym nie wyjaśniono istotnych okoliczności, takich jak data wybudowania obiektów, ich przeznaczenie i wymiary. Brak tych ustaleń, zwłaszcza w sytuacji sprzecznych oświadczeń stron, uzasadnia uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ wymaga to przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Zaskarżona decyzja kasacyjna nie narusza prawa.Stan faktyczny
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą rozbiórkę trzech obiektów budowlanych wzniesionych bez pozwolenia na budowę. Organ odwoławczy uznał, że nie ustalono jednoznacznie terminu wybudowania obiektów, funkcji obiektu z tarasem ani jego wymiarów, a także nie poinformowano stron o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów. W związku z koniecznością przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części, sprawę przekazano do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Skarżący K. i E. L. domagali się uchylenia decyzji organu odwoławczego.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść Sędzia WSA Felicja Kajut Protokolant Starszy Sekretarz sądowy Marta Sankiewicz po rozpoznaniu w Gdańsku na rozprawie w dniu 22 lutego 2012 r. sprawy ze skargi K. L. i E. L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektów budowlanych oddala skargę.
Decyzją z dnia 26 stycznia 2011 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 stycznia 2009 r., nakazującą K. L. i E. L. rozbiórkę nietrwale związanych z gruntem trzech drewnianych obiektów budowlanych: obiektu z tarasem o funkcji rekreacji indywidualnej, ustępu i barakowozu - wzniesionych bez wymaganego pozwolenia na budowę na terenie działki nr [...] w K. gmina K. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Uzasadniając rozstrzygnięcie kasacyjne organ odwoławczy wskazał, iż nie został w postępowaniu ustalony w sposób jednoznaczny termin wybudowania poszczególnych obiektów. Obecni właściciele kwestionują prawdziwość oświadczenia poprzedniego właściciela, że obiekty powstały w 1995 r.. W przekonaniu organu odwoławczego należy odebrać od obecnych właścicieli i od S. W. oświadczenia na tę okoliczność, złożone pod rygorem odpowiedzialności za fałszywe zeznania, oraz wezwać właścicieli, aktualnych i poprzedniego, do okazania aktów notarialnych nabycia nieruchomości. Organ odwoławczy zarzucił także, że organ I instancji nie ustalił we właściwy sposób funkcji obiektu z tarasem, ograniczając się do przyjęcia oświadczenia właścicieli. Nie zwymiarowano także istniejących obiektów.
Nie poinformowano także stron postępowania o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji (art.10 §1 k.p.a.).
W przekonaniu organu odwoławczego rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, wobec czego, na postawie art.138 § 2 k.p.a., uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
Skargę na powyższą decyzje wnieśli K. i E. L. domagając się jej uchylenia i umorzenia postępowania. Wskazali, że działkę zakupili od S. W. w 2003 r. i każdego roku przebywają na niej od wiosny do jesieni uprawiając warzywa i hodując zwierzęta. Wskazali, iż są osobami starszymi (76 i 83 lata), potrzebują odpoczynku i spokoju, zaś drewniana szopka nikomu nie zagraża.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Zgodnie z treścią art. 138 § 1 i 2 k.p.a. organ odwoławczy, po rozpoznaniu odwołania w niniejszej sprawie, w zależności od dokonanej oceny prawidłowości decyzji pierwszoinstancyjnej, mógł wydać decyzję utrzymującą zaskarżoną decyzję w mocy, uchylającą zaskarżoną decyzję i orzekającą co do istoty sprawy bądź uchylającą zaskarżoną decyzję i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Istota skargi złożonej w niniejszej sprawie sprowadzała się do zakwestionowania podstaw wydania przez organ II instancji decyzji uchylającej decyzję organu I instancji i przekazującej sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny badając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji kasacyjnej ocenia w pierwszej kolejności jej legalność w zakresie wystąpienia przesłanek z art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 ze zm.). Zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a. ( w brzmieniu obowiązującym w dniu 26 stycznia 2011 r.) organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
W ocenie Sądu organ II instancji zasadnie uznał, że w postępowaniu pierwszo- instancyjnym nie wyjaśniono okoliczności mających istotne znaczenie dla rozpatrzenia sprawy, a w szczególności nie ustalono, czy w niniejszej sprawie zachodzą, czy też nie zachodzą, przesłanki uzasadniające podjęcie przez organ nadzoru budowlanego rozstrzygnięcia w trybie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego w odniesieniu do samowolnie wybudowanych obiektów.
Sąd uznał za trafne ustalenie organu drugiej instancji, zgodnie z którym brak daty wybudowania obiektów oraz brak jednoznacznego ustalenia przeznaczenia obiektu budowlanego i jego wymiarów stanowią o zasadniczych brakach postępowania wyjaśniającego, zaś istotność tych ustaleń dla rozstrzygnięcia jest niewątpliwa. Słusznie przy tym przyjął organ II instancji, iż ustalenie wskazanej powyżej spornej okoliczności (daty wybudowania obiektów i ich przeznaczenia) wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części albowiem organ I instancji nie przeprowadził w istocie postępowania wyjaśniającego dotyczącego tej kwestii, ograniczając się do stwierdzenia istnienia rozbieżności co do daty powstania obiektów miedzy obecnymi właścicielami a poprzednim oraz kwestionowania przez skarżących sposobu wykorzystywania jednego z obiektów. Zasadnie podkreślił organ odwoławczy, że to na organie administracji ciąży obowiązek dokonania ustaleń i wykorzystania w tym celu wszelkich środków dowodowych, zwłaszcza w sytuacji, gdyż oświadczenia stron są sprzeczne.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło