II SA/Gd 3224/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Zdzisław Kostka (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Anna Orłowska asesor WSA Krzysztof Retyk Protokolant Agnieszka Januszewska po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 21 sierpnia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oddala skargę Skarżący J. Z. został przyjęty do służby w Komendzie Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w dniu 1 stycznia 1976 r. Ze służby odszedł w dniu 31 stycznia 1977 r. w związku z zaliczeniem go do trzeciej grupy inwalidów, przy czym ustalono, iż inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą w Milicji Obywatelskiej. Decyzją z dnia 3 marca 1977 r. Komendant Wojewódzki Milicji Obywatelskiej przyznał skarżącemu prawo do milicyjnej renty inwalidzkiej. Orzeczeniem z dnia 26 października 2000 r. Nr [...] Wojewódzka Komisja Lekarska MSWiA zaliczyła skarżącego do pierwszej grupy inwalidów z tym ustaleniem, że inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą w Milicji Obywatelskiej. W dniu 1 grudnia 2000 r. skarżący złożył w Komendzie Powiatowej oświadczenie mieszkaniowe, domagając się przyznania mu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, gdyż, jak podał, od 7 grudnia 1999 r. wynajmuje pokój u obcej osoby – J. G. Decyzją z dnia 27 czerwca 2001 r. Nr [...] Komendant Powiatowy Policji odmówił przyznania skarżącemu równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Uzasadniając decyzję wskazał, że J. Z. w dniu odejścia ze służby - 31 stycznia 1977 r. nie posiadał prawa do lokalu mieszkalnego zgodnie z art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 30, poz. 179 ze zm.), gdyż nie był funkcjonariuszem w służbie stałej. Nadto wskazał, że skoro skarżący w dniu odejścia ze służby nie podlegał przepisom art. 88 ust. I ustawy o Policji, to nie podlegał również przepisom o przyznawaniu równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Stosownie bowiem do treści art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji. Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. Nr 53, poz. 214 ze zm.) funkcjonariusz zwolniony ze służby, uprawniony do policyjnej renty ma prawo do lokalu mieszkalnego będącego w dyspozycji resortu w rozmiarze przysługującym mu w dniu zwolnienia ze służby. W odwołaniu od wskazanej decyzji skarżący podniósł, że jego inwalidztwo powstało w czasie służby w Milicji Obywatelskiej, a przyznanie prawa do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego pomoże mu uzyskać takowy. Wskazał ponadto, iż jego sytuacja materialna jest ciężka, zatem uzasadnione jest przyznanie prawa do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Rozpoznając odwołanie J. Z. Komendant Wojewódzki Policji decyzją z dnia 21 sierpnia 2001 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, iż na dzień odejścia skarżącego ze służby, tj, 31 stycznia 1977 r. podstawę prawną przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego stanowiły przepisy art. 36 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r., o służbie funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej (Dz. U. z 1973 r. Nr 23, poz. 136 ze zm.), art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej i ich rodzin (Dz. U. z 1973 r. Nr 23, poz. 137 ze zm.) oraz zarządzenie z dnia 15 listopada 1974 r. nr 82/74 Ministra Spraw Wewnętrznych w sprawie mieszkań przeznaczonych dla funkcjonariuszy MO oraz remontu mieszkań zajmowanych przez tych funkcjonariuszy. Zgodnie z powyższymi przepisami uprawnionymi do mieszkania funkcyjnego byli renciści milicyjni, których inwalidztwo powstało w związku ze służbą. Organ podniósł, iż inwalidztwo skarżącego nie powstało w związku ze służbą w Milicji Obywatelskiej, a zatem nie przysługuje mu prawo do lokalu mieszkalnego ani też do równoważnika pieniężnego. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. Z. ponownie wskazał na swoją trudną sytuację materialną oraz podniósł, iż jego inwalidztwo powstało w czasie służby w Milicji Obywatelskiej. Komendant Wojewódzki Policji wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując w całości swe dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Bezsporne w sprawie jest, iż skarżący otrzymuje świadczenia inwalidzkie — milicyjną rentę inwalidzką na podstawie decyzji Komendanta Wojewódzkiego Milicji Obywatelskiej z dnia 3 marca 1977 r. a jego inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą w Milicji Obywatelskiej. Bezspornym jest również, iż skarżący odszedł ze służby z dniem 31 stycznia 1977 r. W związku z powyższym zastosowanie w niniejszej sprawie znajdą przepisy wówczas obowiązujące, tj. art. 36 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o służbie funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej (Dz. U. z 1973 r. Nr 23, poz. 136 ze zm.) oraz art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej i ich rodzin (Dz. U. z 1973 r. Nr 23, poz. 137 ze zm.). Stosownie do treści art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej i ich rodzin funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby, który nabył prawo do emerytury milicyjnej lub renty z tytułu inwalidztwa pozostającego w związku ze służba, przysługuje prawo do mieszkania służbowego, jednak w rozmiarze nie większym od przysługującego mu w dniu zwolnienia ze służby. W myśl zaś art. 36 ust.2 ustawy o służbie funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej w razie braku mieszkania służbowego funkcjonariusz otrzymuje równoważnik pieniężny. Z powyższego jednoznacznie wynika, że podstawową przesłanką przyznania prawa do mieszkania służbowego, jak również równoważnika za brak lokalu mieszkaniowego był związek inwalidztwa ze służbą. W niniejszej sprawie inwalidztwo skarżącego - jak wynika z akt administracyjnych nie pozostaje w związku ze służbą w Milicji Obywatelskiej. Sam skarżący na rozprawie w dniu 6 maja 2004 r. wyjaśnił, że wprawdzie odwoływał się od orzeczeń, które nie stwierdzały związku jego inwalidztwa ze służbą, jednak zostały one utrzymane w mocy. Podnieść należy, iż uprawnienie do otrzymania równoważnika pieniężnego za brak mieszkania służbowego jest pochodną prawa do otrzymania takiego mieszkania. Jeżeli dana osoba ma prawo do mieszkania służbowego na podstawie obowiązujących w tym zakresie przepisów, to w przypadku gdy takiego lokalu nie może otrzymać, przysługuje jej równoważnik pieniężny. Skoro zatem skarżącemu nie przysługiwało prawo do mieszkania służbowego, gdyż jego inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą w MO, to tym samym nie przysługuje mu również prawo do otrzymania równoważnika pieniężnego. Podnoszone przez skarżącego okoliczności, iż znajduje się w trudnej sytuacji materialnej nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) skargę oddalił.