II SA/Gd 325/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 428/09 w sprawie ze skargi B. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania. W dniu 29 kwietnia 2013 r. B. J. wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygnaturze II SA/Gd 428/09 zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 marca 2011 r. W uzasadnieniu skargi skarżąca stwierdziła, że w związku z pismem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 stycznia 2013 r. zawiadamiającym o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie samowoli budowlanej przy ul. M. [...] w S., domaga się na podstawie art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 24 marca 2011 r. sprawie II SA/Gd 428/09, a także w sprawach o sygnaturach akt II SA/Gd 427/09 i 429/09 oraz innych sprawach dotyczących budowy przy ul. M. [...] w S., nieważnych z powodu niewykazywania samowoli budowlanej i fikcyjnych doręczeń zmarłym i nieobecnym. Skarżąca wskazała na wadliwość decyzji Prezydenta Miasta z dnia 22 lipca 2002 r. oraz zagrożenie bezpieczeństwa jej nieruchomości, co uzasadnia w jej przekonaniu wznowienie postępowań sądowych w sprawach dotyczących nieruchomości przy ul. M. [...] w S. W ocenie skarżącej wyroki Sądu w sprawach zaskarżonych decyzji o warunkach zabudowy zostały wydane z obrazą prawa, a skarżąca została pozbawiona wszelkich praw procesowych w tym prawa do postępowania dowodowego. Skarżąca zarzuciła również nieważność decyzji administracyjnych i wyroków sądowych wynikającą z faktu doręczania decyzji osobom niebędącym stronami, a fikcyjnych doręczeń osobom stale przebywającym za granicą lub osobom zmarłym. O nieważności wyroków świadczą ustalenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Nadto skarżąca stwierdziła, że skoro w postępowaniu organu nadzoru budowlanego inwestor sam się przyznał do samowoli budowlanej, która rozpoczęła się w 2002 r. i trwała w dacie orzekania przez WSA w Gdańsku w sprawię II SA/Gd 428/09, to oświadczenia SKO złożone przed Sądem do tej sprawy okazały się fałszywe, a wyrok został oparty na fałszywych przesłankach. To samo dotyczy innych wyroków, których skutki są dotkliwie krzywdzące, zagrażają bezpieczeństwu i życiu ludzkiemu w zabytku położonym przy ul. A. [...], przez nieujawnienie samowoli budowlanej przy ul. M. [...] w S. przez SKO i Sąd. Rażące naruszenia prawa budowlanego, prawa ochrony środowiska i ustawy o ochronie zabytków, popełnione przez Prezydenta i inwestora budowy przy ul. M. [...] były ukrywane w zaskarżonych przez skarżącą decyzjach. Organy nadzoru budowlanego nie podejmowały żadnych czynności nadzorczych dla ustalenia skutków nielegalnej budowy i powstałych zagrożeń dla konstrukcji zabytku oraz zagrożenia bezpieczeństwa. Do skargi dołączono wykaz spraw zakończonych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku, w których skarżąca wnosi o wznowienie postępowania ze względu na fakt oparcia tych rozstrzygnięć o fałszywe oświadczenia i dowody w zakresie oceny legalności budowy na działce przy ul. M. [...] w S. Rozpoznając skargę o wznowienie postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w przypadkach przewidzianych w dziale dotyczącym wznowienia postępowania (Dział VII ustawy) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wznowienie postępowania sądowego jest wyjątkową, obwarowaną licznymi rygorami instytucją. Nadzwyczajny charakter tego środka prawnego, skierowanego przeciwko prawomocnemu orzeczeniu powoduje, że przywrócenie stanu sprzed wydania orzeczenia kończącego postępowanie sądowe może nastąpić wyłącznie z przyczyn ściśle określonych w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z przepisów tej ustawy wynika, że można żądać wznowienia postępowania: 1. z powodu nieważności, jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 ustawy), 2. gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1); gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272 § 3 ); 3. orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1); orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2); w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2); w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3); Z powodu przestępstwa można żądać wznowienia postępowania jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów (art. 274 ustawy). Zgodnie natomiast z treścią art. 280 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Z § 2 tegoż artykułu wynika zaś, że na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku prawomocnym wyrokiem z dnia 24 marca 2011 r. wydanym w sprawie II SA/Gd 428/09 oddalił skargę B. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia 7 czerwca 2002 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie przyłączy energetycznego, wodnego i kanalizacji sanitarnej do projektowanego budynku mieszkalnego przy ul. M. [...] w S. Z wywodów skargi o wznowienie wywieść należy, że głównym motywem wzruszenia w trybie nadzwyczajnym rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest ujawnienie się nowej okoliczności, jaką było wszczęcie postępowania w sprawie samowoli budowlanej na nieruchomości położnej w S. przy ul. M. 3 potwierdzone zawiadomieniem nadesłanym przez organ nadzoru budowlanego w Sopocie. Wskazana przez skarżącą przyczyna wznowienia postępowania nie wypełnia hipotezy żadnej ze wskazanych powyżej norm prawnych i nie może być podstawą wznowienia postępowania. W szczególności wskazane przez skarżącą zawiadomienie organ nadzoru budowlanego w S. nie jest środkiem dowodowym, którego wcześniejsze ujawnienie mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. Treść pisma stanowi bowiem informacja o wszczęciu przez ten organ postępowania administracyjnego, którego wyniku nie można w tej chwili przewidzieć. Podstawą wznowienia nie może być również opinia skarżącej, że Sąd, a także organy administracji, tj. Kolegium i Prezydent, dokonały niewłaściwej oceny robót budowlanych wykonanych na posesji przy ul. M. [...] w S. Opinia strony postępowania nie jest bowiem środkiem dowodowym, a jedynie subiektywną oceną postrzeganej rzeczywistości. W konsekwencji stwierdzić należy, że okoliczności przytoczone przez skarżącą w skardze nie stanowią ustawowej podstawy wznowienia. Wprawdzie istota wznowienia postępowania sądowego polega na rozpoznaniu sprawy na nowo w granicach wznowienia, jednakże może to nastąpić tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy wznowienie jest dopuszczalne, a więc gdy skarga oparta jest na ustawowej podstawie wznowienia. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi. Skarżąca wskazała także na przesłankę nieważności postępowania uzasadniającą wznowienie z powodu uchybień procesowych w zakresie doręczeń i dowodów, jednakże żadna z tych okoliczności nie stanowi ustawowej przesłanki nieważności w rozumieniu art. 271 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadniającej wznowienie postępowania sądowego. Odnośnie terminu na wniesienie skargi o wznowienie postępowania, to w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, badanie czy skarga została wniesiona w terminie, stało się zbędne. Skarżąca nie wskazała bowiem żadnej podstawy wznowienia postępowania sądowego zakończonego wydaniem trzech wyroków z dnia 24 marca 2011r., w sytuacji gdy zgodnie z art. 277 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę wnosi się w terminie trzymiesięcznym i termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Badając ustawowe podstawy wznowienia Sąd, kierując się dotychczasowym orzecznictwem, ukształtowanym w oparciu o podobnie sformułowane przepisy Kodeksu postępowania cywilnego (na przykład w postanowieniu Sądu Najwyższego z 28 października 1999 r. w sprawie II UKN 174/99, opublikowanym w OSN nr 4 z 2001 r., poz. 133), przyjął, że samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Mając powyższe na względzie, Sąd uznał, że skarga nie opiera się na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia. Nie zachodzą zatem przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania, co z kolei powoduje niedopuszczalność wniesionej skargi. Dlatego też Sąd odrzucił skargę o wznowienie na podstawie art. 280 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.