II SA/Gd 326/12

Dnia 24 lipca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 marca 2012 roku, nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji w sprawie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić skarżącemu wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 stycznia 2011 roku, nr [...]. Przedmiotem skargi jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 marca 2012 roku, którym organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 lutego 2012 roku o oddaleniu zarzutu skarżącego H. K. w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym wykonania obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego, który to obowiązek wynika z ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 stycznia 2011 roku, nr [...]. W skardze skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 stycznia 2011 roku. Rozpoznając powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 roku, poz. 270) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tejże ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki, o których mowa w tym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy akt administracyjny, którego wstrzymania zażądano, zostanie wykonany, a następnie, na skutek uwzględnienia skargi, akt ten zostanie wzruszony. Z treści rozpoznawanego wniosku wynika, że nie dotyczy on zaskarżonego postanowienia w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji w sprawie nakazu rozbiórki, lecz decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego. Instytucja ochrony tymczasowej może mieć zastosowanie nie tylko do zaskarżonego aktu, ale także do innych aktów podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, tj. dotyczących postępowań przed organami pierwszej jak i drugiej instancji oraz postępowań podejmowanych w ramach trybów nadzwyczajnych. Takie uregulowanie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, związane jest z zakresem orzekania przez sąd administracyjny, wynikającym z art. 135 tejże ustawy. Z przepisu tego wynika bowiem, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Przedmiotem niniejszego postępowania jest kontrola prawidłowości postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, odmawiającego uwzględnienia zarzutu w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym, nie zaś kontrola zasadności orzeczenia o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego, usytuowanego na terenie działki nr [...], położonej w R. Decyzja o nakazie rozbiórki ww. obiektu budowlanego nie pozostaje w granicach niniejszej sprawy. Prawidłowość tej decyzji nie podlega bowiem badaniu w toku postępowania egzekucyjnego. Zgodnie z art. 29 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 roku, nr 229, poz. 1954 ze zm.), organ nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Co za tym idzie, również kontrola przez sąd administracyjny zgodności z prawem postanowienia w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji w sprawie nakazu rozbiórki nie daje podstaw do zastosowania art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w stosunku do decyzji o nakazie rozbiórki, bowiem decyzja ta nie mieści się w granicach rozpoznawanej sprawy. Sąd nie ma podstaw do orzekania o uchyleniu decyzji nakazującej rozbiórkę w trybie art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w konsekwencji, nie może również wstrzymać wykonania takiej decyzji w niniejszym postępowaniu. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.