II SA/Gd 326/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 429/09 w sprawie ze skargi B. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę. W dniu 29 kwietnia 2013 r. B. J. wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 marca 2011 w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 429/09 oddalającym jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie warunków zabudowy. Skarżąca, powołując się na art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), wskazała, że w związku z zawiadomieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 31 stycznia 2013 r. o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie samowoli budowlanej przy ul. M. [...] w S., które to pismo, w ocenie skarżącej, wskazuje na zasadność jej skarg wnoszonych do tutejszego Sądu na decyzje dotyczące budowy przy ul. M. 3 w S. oraz skutkuje nieważnością, w świetle art. 273 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wszystkich wyroków wydanych po dniu 8 maja 2008 r. Skarżąca zarzuciła nieważność decyzji administracyjnych i wyroków sądowych wynikającą z faktu doręczania decyzji osobom niebędącym stronami oraz fikcyjnych doręczeń osobom stale przebywającym za granicą lub osobom zmarłym. Skarżąca twierdzi, że skoro inwestor sam się przyznał do samowoli budowlanej, która rozpoczęła się w 2002 roku i trwała w dacie orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawach o sygnaturach akt: II SA/Gd 427/09, II SA/Gd 428/09 i II SA/Gd 429/09, to oświadczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożone przed Sądem do tej sprawy okazały się fałszywe, a wyroki zostały oparte na fałszywych przesłankach. Skutki tych wyroków są dotkliwie krzywdzące, zagrażają bezpieczeństwu i życiu ludzkiemu w zabytku położonym przy ul. A. [...], przez brak ujawnienia samowoli budowlanej przy ul. M. 3 w S. przez SKO i Sąd. Wyroki Sądu zostały oparte na poświadczeniach nieprawdy Prezydenta i SKO. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przypadkach przewidzianych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Nadzwyczajny charakter tego środka prawnego, skierowanego przeciwko prawomocnemu orzeczeniu, powoduje, że przywrócenie stanu sprzed wydania orzeczenia kończącego postępowanie sądowe może nastąpić wyłącznie z przyczyn ściśle określonych w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 280 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Zgodnie z treścią powołanych przez skarżącą przepisów można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 ustawy), a także w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3 ustawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, wyrokiem z dnia 24 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 429/09, rozstrzygnął o bezzasadności skargi B. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie jednokondygnacyjnego domu jednorodzinnego z przyłączami na nieruchomości przy ul. M. 3 w S. Z uzasadnienia skargi o wznowienie wynika, że głównym motywem wzruszenia w trybie nadzwyczajnym ww. rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest ujawnienie się nowej okoliczności wszczęcia postępowania w sprawie samowoli budowlanej na ww. nieruchomości potwierdzone zawiadomieniem nadesłanym przez organ nadzoru budowlanego w S. W ocenie Sądu wskazana przez skarżącą przyczyna wznowienia postępowania nie może być podstawą wznowienia postępowania. W szczególności wskazane przez skarżącą zawiadomienie organ nadzoru budowlanego w S. nie jest środkiem dowodowym, którego wcześniejsze ujawnienie mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. Treść pisma stanowi bowiem informacja o wszczęciu przez ten organ postępowania administracyjnego, którego wyniku nie można w tej chwili przewidzieć. Podstawą wznowienia nie może być również opinia skarżącej, że Sąd, a także Samorządowe Kolegium Odwoławcze i Prezydent dokonały niewłaściwej oceny robót budowlanych wykonanych na posesji przy ul. M. 3 w S. Opinia strony postępowania nie jest bowiem środkiem dowodowym, a jedynie subiektywną oceną postrzeganej rzeczywistości, która może stanowić treść zwyczajnych środków zaskarżenia. W konsekwencji stwierdzić należy, że okoliczności przytoczone przez skarżącą w skardze nie stanowią ustawowej podstawy wznowienia wskazanej w art. 273 §§ 2 i 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wprawdzie istota wznowienia postępowania sądowego polega na rozpoznaniu sprawy na nowo w granicach wznowienia, jednakże może to nastąpić tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy wznowienie jest dopuszczalne, a więc gdy skarga oparta jest na ustawowej podstawie wznowienia. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi. Podnoszone przez skarżącą przesłanki nieważności postępowania sprowadzające się do uchybień procesowych w zakresie doręczeń nie stanowią okoliczności wypełniających ustawowe przesłanki nieważności w rozumieniu art. 271 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadniające wznowienie postępowania sądowego. Badając ustawowe podstawy wznowienia Sąd, kierując się dotychczasowym orzecznictwem, ukształtowanym w oparciu o podobnie sformułowane przepisy Kodeksu postępowania cywilnego (na przykład w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 28 października 1999 r., sygn. akt II UKN 174/99, opublikowanym w OSN nr 4 z 2001 r., poz. 133), przyjął, że samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający treści przepisów nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Mając powyższe na względzie, Sąd uznał, że skarga nie opiera się na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia. W sprawie nie zachodziły przesłanki wznowienia postępowania określone w art. 272, art. 272 § 1, art. 273 oraz art. 274 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie zachodzą zatem przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania, co z kolei powoduje niedopuszczalność wniesionej skargi. Dlatego też Sąd odrzucił skargę o wznowienie na podstawie art. 280 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.