II SA/Gd 328/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2017 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi Z. Ł. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę. Będąca przedmiotem niniejszej sprawy skarga Z. Ł. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 marca 2017 r. nr [..] wniesiona została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, podczas przeprowadzonej w dniu 21 września 2012 r. kontroli, ustalił, że na terenie działki nr [..], położonej w obrębie geodezyjnym W., znajduje się: obiekt budowlany pełniący funkcję rekreacji indywidualnej, powstały przez połączenie dwóch kontenerów socjalnych i dobudowę zadaszonego tarasu, posadowiony na trylinkach, posiadający przyłącze prądu i wody oraz suchy ustęp o konstrukcji drewnianej z dachem dwuspadowym, posadowiony na gruncie i beczce z PCV. Według oświadczenia skarżącego, będącego od 2013 r. wraz z żoną – M. H. Ł. właścicielem działki nr [..], inwestorem wzniesionego obiektu był, nieżyjący od 2010 r., poprzedni współwłaściciel działki – T. O. a skarżący nie posiada pozwolenia na budowę tego obiektu. Organ I instancji ustalił także, że w dacie budowy przedmiotowych obiektów, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą nr XV/79/91 Rady Gminy z dnia 3 lipca 1991 r. (Dz. Urz. Woj. Gdańskiego nr 15, poz. 120), teren, na którym znajduje się działka nr [..], oznaczony był symbolem 10.19.UT i przeznaczony był pod projektowany camping na maks. 300 miejsc, który postulowany był do wykorzystania dla turystyki pieszej i rowerowej i którego realizacja miała nastąpić po uruchomieniu kanalizacji ogólnej, według projektu indywidualnego, uwzględniającego formy architektury regionalnej i którego realizacja wymagała uzgodnienia z Wojewódzkim Konserwatorem Przyrody i Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków. Organ ustalił także, że decyzją z dnia 30 kwietnia 2014 r. Wójt Gminy ustalił na wniosek skarżącego warunki zabudowy dla przedsięwzięcia polegającego na budowie: budynku letniskowego o powierzchni zabudowy do 50 m2, budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy do 12 m2 oraz szczelnego zbiornika na ścieki bytowe - na działce nr [..] w obrębie W. Mając powyższe ustalenia na uwadze, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego - decyzją z 10 października 2016 r. - nakazał M. i Z. Ł. rozebrać samowolnie wybudowany obiekt budowlany pełniący funkcję rekreacji indywidualnej o wymiarach 7,11 m x 6,92 m oraz suchy ustęp o konstrukcji drewnianej i wymiarach zewnętrznych 0,97 m x 1,06 m. Decyzja ta została uchylona przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z 18 listopada 2016 r. a sprawa została przekazana organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Organ II instancji uznał bowiem, że decyzja organu I instancji jest niewykonalna z powodu braku wskazania w sentencji działki, na której zlokalizowana jest samowola budowlana, a ponadto stwierdził, że należy ustalić wymiary przedmiotowych obiektów, ich posadowienie oraz datę ich wzniesienia. Ponownie rozpatrując sprawę organ I instancji przeprowadził w dniu 8 grudnia 2016 r. kolejne oględziny działki nr [..], podczas których ustalił, że na jej terenie znajdują się: dwa kontenery socjalne, ustawione na trylinkach, niepołączone trwale z gruntem, bez przyłączy zewnętrznych, stanowiące obiekt budowlany o wymiarach gabarytowych 6,00 m x 4,87 m, a także suchy ustęp o konstrukcji drewnianej o wymiarach zewnętrznych 0,97 m x 1,06 m, niepołączony trwale z gruntem. Kontenery zostały ustawione przez poprzednich właścicieli działki Państwa O. w 1994 r. bez wymaganego pozwolenia na budowę a obecnie właścicielami kontenerów i działki są Państwo Ł. Z kolei suchy ustęp został wybudowany w 1994 r. przez M. i Z. Ł., również bez wymaganego pozwolenia na budowę. W rezultacie tych ustaleń, decyzją z dnia 2 stycznia 2017 r., nr [..], wydaną na podstawie art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 1974 r., nr 38, poz. 229 ze zm.) w zw. z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał M. i Z. Ł. rozebrać samowolnie wybudowane obiekty budowlane: pełniące funkcję gospodarczą o wymiarach gabarytowych 6,00 m x 4,87 m dwa kontenery socjalne, nie posiadające połączenia między sobą, ustanowione na trylinkach, niepołączone trwale z gruntem oraz suchy ustęp o konstrukcji drewnianej i wymiarach zewnętrznych 0,97 m x 1,06 m, niepołączony trwale z gruntem, zlokalizowane na terenie działki nr [..] w obrębie geodezyjnym W., na terenie Gminy. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ wskazał na konieczność zastosowania w niniejszej sprawie dyspozycji art. 37 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane z 1974 r. wyjaśniając, że przedmiotowe obiekty budowlane wybudowane zostały przed 1 stycznia 1995 r. bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę i nie pełniły funkcji zaplecza do obsługi projektowanego campingu według oznaczenia 10.19.UT miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nr XV/79/91 obowiązującego na tym terenie do końca roku 2003. Organ uznał także, że przedmiotowe obiekty budowlane nie spełniają warunków zabudowy ustalonych dla działki nr [..] decyzją Wójta Gminy z dnia 30 kwietnia 2014 r. Ponadto organ wyjaśnił, że strona postępowania określiła w piśmie z dnia 12 sierpnia 2016 r. termin rozbiórki kontenerów do dnia 30 czerwca 2017 r. a nadto stwierdził, że podjęte przez inwestorów działania zmierzające do uzyskania pozwolenia na budowę zgodnie z uzyskanymi warunkami zabudowy, nie mają wpływu na niniejsze postępowanie, gdyż dotyczą planowanego - przyszłego procesu inwestycyjnego a nie istniejącej samowoli budowlanej. Od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego odwołanie wniósł skarżący, domagając się jej uchylenia i wskazując, że zgodnie z obowiązującym w 1994 r. prawem postawienie na działce przedmiotowych tymczasowych obiektów budowlanych nie stanowiło samowoli budowlanej, co dokumentowały liczne kontrole z Urzędu Gminy. W jego ocenie, wydana decyzja narusza przysługujące mu prawo własności a także prawo do równego traktowania obywateli. Skarżący podkreślił także, że decyzja Wójta Gminy z dnia 30 kwietnia 2014 r. o warunkach zabudowy otworzyła mu drogę do uzyskania pozwolenia na budowę i z tej drogi niebawem skorzysta. Wskazał jednocześnie, że ze względów społecznych i gospodarczych - przemawiających za celowością czasowego wykorzystania kontenerów socjalnych na cele zaplecza budowlanego, prosi o zezwolenie na czasowe wykorzystanie przedmiotowych obiektów na działce nr [..]. Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia 15 marca 2017 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.; w skrócie jako "k.p.a.") w związku z art. 37 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane z 1974 r., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 stycznia 2017 r. Uzasadniając zajęte stanowisko organ odwoławczy wyjaśnił, że przedmiotowe obiekty budowlane, które - zgodnie z § 4 pkt 5 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. z 1980 r., nr 17, poz. 62 ze zm.), stanowiły budynki tymczasowe, można było wybudować legalnie w 1994 roku jedynie w oparciu o decyzję o pozwoleniu na budowę. Zgodnie bowiem z treścią art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974 r. roboty budowlane, z wyjątkiem rozbiórek, można było rozpocząć po uzyskaniu pozwolenia na budowę. Decyzji takiej inwestor jednakże nie uzyskał. Organ wyjaśnił też, że z uwagi na dyspozycję art. 103 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane z 1994 r. i fakt powstania przedmiotowej samowoli budowlanej przed 1 stycznia 1995 r., w sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy - Prawo budowlane z 1974 r. Organ odwoławczy uznał, że organ I instancji prawidłowo zastosował w tej sprawie dyspozycję art. 37 ustawy - Prawo budowlane z 1974 r. i zasadnie ocenił, że istnienie przedmiotowych obiektów naruszało ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą nr XV/79/91 Rady Gminy z dnia 3 lipca 1991 r., gdyż przedmiotowe obiekty nie pełniły funkcji zaplecza do obsługi projektowanego campingu. Ponadto organ I instancji słusznie ocenił, że omawiana zabudowa nie spełnia warunków określonych w decyzji Wójta Gminy z dnia 30 kwietnia 2014 r. ustalającej warunki zabudowy dla działki nr [..]. W decyzji tej (ust. 3 pkt 2 ppkt a - ustalenia dot. warunków i wymagań kształtowania ładu przestrzennego - gabaryty i formy architektoniczne obiektów budowlanych) wskazano wymagane parametry dla: budynku letniskowego - powierzchnia zabudowy max. 50 m2, budynek parterowy z poddaszem użytkowym, dwie kondygnacje (parter, poddasze użytkowe), dach dwuspadowy o równych nachyleniach głównych połaci mieszczących się w granicach od 35° do 45°; wysokość do okapu - do 3,00 m n.p.t. (wysokość mierzona od naturalnej rzędnej terenu); jak również dla budynku gospodarczego - powierzchnia zabudowy max. 12 m2, budynek parterowy z poddaszem użytkowym, dwie kondygnacje (parter, poddasze użytkowe); wysokość do okapu - do 2,50 m n.p.t. (wysokość mierzona od naturalnej rzędnej terenu). Zabudowa będąca przedmiotem niniejszego postępowania nie spełnia powyższych warunków ani dla budynku letniskowego, ani dla budynku gospodarczego. Dlatego też organ I instancji słusznie uznał, że spełniona została przesłanka z art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane z 1974 r. a tym samym nie jest możliwa legalizacja przedmiotowych obiektów budowlanych. Odnosząc się do pozostałych zarzutów odwołania organ odwoławczy uznał je za niezasadne, wyjaśniając, że fakt należytego opróżniania suchego ustępu od 23 lat nie ma znaczenia w świetle rygorów art. 37 ustawy - Prawo budowlane z 1974 r. a skarżący ma możliwość wystąpienia na podstawie art. 39 tej ustawy do organu I instancji z wnioskiem o zezwolenie na czasowe wykorzystanie przedmiotowych obiektów. We wniesionej do Sądu skardze skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji podnosząc, że posadowienie przedmiotowych obiektów budowlanych na terenie działki nr [..] w 1994 r., zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, nie wymagało uzyskania pozwolenia na budowę. Jak wskazał, w skali kraju nie znajduje potwierdzenia przypadek aby jakikolwiek inwestor występował o pozwolenie na budowę suchego ustępu na swojej działce. Podkreślił, że ówczesny właściciel działki czynił starania o uzyskanie pozwolenia na budowę domku letniskowego i jak wszyscy był zbywany twierdzeniami o niemożliwości jego otrzymania. Skarżący wyjaśnił też, że nie widzi przeszkód do uczynienia z przedmiotowych obiektów zaplecza przyszłej budowy. Aktualnie przygotowuje bowiem dokumentację aby wystąpić o pozwolenie na budowę domu całorocznego, zgodnego z wydaną w dniu 30 kwietnia 2014 r. decyzją o warunkach zabudowy. Skarżący podkreślił również, że działka nr [..] posiada obecnie charakter rolniczy i nie jest objęta ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego a nadto stwierdził, iż posadowienie przedmiotowych obiektów nie było sprzeczne z ustaleniami obowiązującego na jej terenie do 2003 r. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo organ wskazał, że poczynione w sprawie ustalenia nie wskazują aby przedmiotowa działka była terenem budowlanym a tym samym nie mają do niej zastosowania przepisy dotyczące zaplecza budowy. Z kolei fakt, że przedmiotowe obiekty wybudowano na terenie własnej działki inwestora, nie ma wpływu na ocenę, że stanowią one samowolę budowlaną. Rozpoznając wniesioną skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 marca 2017 r. jak i poprzedzająca ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 stycznia 2017 r. są zgodne z prawem. Z precyzyjnie ustalonego przez orzekające w sprawie organy stanu faktycznego sprawy wynika, że na terenie działki nr [..] (obręb geodezyjny W.) znajdują się następujące obiekty budowlane: dwa kontenery socjalne ustawione na trylinkach i niepołączone trwale z gruntem o wymiarach gabarytowych 6,00 m x 4,87 m a także suchy ustęp o konstrukcji drewnianej o wymiarach zewnętrznych 0,97 m x 1,06 m, również niepołączony trwale z gruntem. Zgodnie z oświadczeniem skarżącego, złożonym do protokołu z wizji lokalnej przeprowadzonej na terenie przedmiotowej działki w dniu 8 grudnia 2016 r., obiekty te zostały posadowione na działce nr [..] w 1994 r. Inwestorem robót budowlanych polegających na posadowieniu na terenie działki suchego ustępu był skarżący wraz z żoną, a inwestorem robót budowlanych polegających na posadowieniu dwóch kontenerów na działce byli poprzedni właściciele działki - Państwo O. Obecnie właścicielami działki nr [..] są - skarżący wraz z żoną M. Ł., którzy nie posiadają pozwolenia na budowę przedmiotowych obiektów. Powyższe ustalenia obligowały orzekające organy do zastosowania w sprawie przepisów ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 1974 r., nr 38, poz. 229 ze zm.). Zgodnie bowiem z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.), w sprawach rozbiórki obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę (art. 48 tej ustawy), których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy lub w stosunku do których przed tym dniem zostało wszczęte postępowanie administracyjne stosuje się przepisy dotychczasowe. Z art. 108 ustawy - Prawo budowlane z 1994 r. wynika zaś, że ustawa ta wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r. Tym samym upatrywanie przez skarżącego legalności bytu istniejących na terenie działki nr [..] obiektów budowlanych w przepisach ustawy – Prawo budowlane z 1994 r. a dokładnie w treści art. 29 ust. 1 pkt 1 i 3 tej ustawy nie zasługuje na akceptację. W chwili budowy tych obiektów ustawa – Prawo budowlane z 1994 r. nie obowiązywała, jej przepisy nie mają również zastosowania do legalizacji tych obiektów. Stan sprawy uprawniał natomiast orzekające organy do zastosowania dyspozycji art. 37 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane z 1974 r., zgodnie z którym obiekty budowlane lub ich części, będące w budowie lub wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy, podlegają przymusowej rozbiórce albo przejęciu na własność Państwa bez odszkodowania i w stanie wolnym od obciążeń, gdy terenowy organ administracji państwowej stopnia powiatowego stwierdzi, że obiekt budowlany lub jego część: 1) znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę, lub 2) powoduje bądź w razie wybudowania spowodowałby niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia. Istniejące na terenie działki nr [..], niepołączone trwale z gruntem, dwa kontenery socjalne oraz suchy ustęp są obiektami budowlanymi w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego. Przepis art. 2 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane z 1974 r. wyjaśnia bowiem, że przez obiekty budowlane rozumie się stałe i tymczasowe budynki lub inne stałe i tymczasowe budowle, jak mosty, budowle ziemne, tunele, drogi, linie kolejowe, sieci energetyczne i telekomunikacyjne, budowle hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, ściany oporowe, sieci uzbrojenia terenu, budowlane sportowe, stanowiące całość techniczno – użytkową, wyposażoną w instalacje i urządzenia niezbędne do spełniania przeznaczonych im funkcji. Z kolei, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. nr 17, poz. 62, ze zm.), przez budynek tymczasowy rozumie się budynki nie połączone w sposób trwały z gruntem, skonstruowane jako rozbieralne, jak baraki, kioski, obiekty o konstrukcji pneumatycznej i typu namiotowego lub budynki określone w przepisach jako tymczasowe. Posadowienie tych obiektów na terenie działki nr [..] w 1994 roku wymagało zatem uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę. Zgodnie bowiem z treścią art. 28 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane z 1974 r. roboty budowlane, z wyjątkiem rozbiórek, można było w tym czasie rozpocząć tylko po uzyskaniu pozwolenia na budowę. Stosownie do treści art. 2 ust. 3 tej ustawy, przez roboty budowlane rozumie się roboty polegające na budowie, montażu, remoncie albo rozbiórce obiektu budowlanego lub jego części oraz urządzeń reklamowych, dzieł plastycznych i innych urządzeń wpływających na wygląd obiektu budowlanego. Z art. 2 ust. 2 ustawy – Prawo budowlane z 1974 r. wynika zaś, że przez budowę rozumie się wykonywanie obiektu budowlanego, a także jego przebudowę i rozbudowę. Należy dodać, że z obowiązującego w tym okresie § 44 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno – budowlanego (Dz. U. nr 8, poz. 48 ze zm.) wynikało, że pozwolenia na budowę wymaga wykonanie i rozbudowa stałych i tymczasowych budynków, a zgodnie z § 44 ust. 2 pkt 1 i 2 tego rozporządzenia, pozwolenia na budowę nie wymagała jedynie budowa: altanek nie przystosowanych do stałego zamieszkania na działkach w pracowniczych ogrodach działkowych oraz pomników, posągów, kapliczek i innych podobnych obiektów kultu religijnego - na terenach cmentarzy oraz na terenach przykościelnych, związanych z wykonywaniem kultu religijnego. Ze złożonych przez skarżącego - podczas przeprowadzonych przez organ I instancji wizji na terenie działki nr [..] w dniu 21 września 2012 r., jak i w dniu 8 grudnia 2016 r., oświadczeń bezspornie wynika, że nie jest on w posiadaniu pozwolenia na budowę przedmiotowych obiektów budowlanych. Orzekające w sprawie organy słusznie uznały również, że obiekty te znajdują się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę (art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane z 1974 r.). Oceny tej organy dokonały zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2013 r., sygn. akt II OPS 2/13 (dostępna na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl), w której wskazano, że przepisami o planowaniu przestrzennym, o których mowa w art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane w związku z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, są przepisy obowiązujące w dacie orzekania przez organy administracji, z tym że w postępowaniu w przedmiocie nakazania przymusowej rozbiórki należy uwzględnić także przeznaczenie terenu, na którym powstał obiekt budowlany, od daty jego budowy. W 1994 r. na terenie działki nr [..] (obręb geodezyjny W.) obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony uchwałą Rady Gminy nr XV/79/91 z dnia 3 lipca 1991 r., zgodnie z którym działka ta znajdowała się na terenie oznaczonym symbolem 10.19.UT tj. "teren projektowanego campingu max. 300 msc. Postuluje się wykorzystanie dla turystyki pieszej i rowerowej. Realizacja po uruchomieniu kanalizacji ogólnej /wg. projektu indywidualnego, uwzględniającego formy architektury regionalnej/. Niezbędne uzgodnienia z Woj. Konserwatorem Przyrody i Woj. Konserwatorem Zabytków." Z kolei w dacie orzekania przez organy w niniejszej sprawie, dla terenu działki nr [..] obowiązywała decyzja Wójta Gminy z dnia 30 października 2014 r., nr [..] ustalająca warunki zabudowy dla przedsięwzięcia polegającego na budowie: budynku letniskowego o powierzchni zabudowy do 50 m2, budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy do 12 m2 oraz szczelnego zbiornika na ścieki bytowe. W decyzji tej określono (pkt 2a) w następujący sposób gabaryty i formy architektoniczne obiektów budowlanych: wymagane parametry dla budynku letniskowego - budynek parterowy z poddaszem użytkowym, dwie kondygnacje (parter, poddasze użytkowe), wysokość do kalenicy dachu – do 7,50 m n.p.t., wysokość do okapu dachu – do 3,00 m n.p.t., dach dwuspadowy o równych nachyleniach głównych połaci mieszczących się w granicach od 35° do 45°, szerokość frontu zabudowy do 10,0 m, maksymalna powierzchnia zabudowy budynku - 50 m2; wymagane parametry dla budynku gospodarczego - budynek parterowy z poddaszem użytkowym, dwie kondygnacje (parter, poddasze użytkowe), wysokość do kalenicy dachu – do 5,50 m n.p.t., wysokość do okapu - do 2,50 m n.p.t., dach jednospadowy o nachyleniu połaci w granicach od 200 do 450 , szerokość frontu zabudowy – do 5,0 m, maksymalne powierzchnia zabudowy - 12 m2. Orzekające w sprawie organy – mając na uwadze powyższe ustalenia, prawidłowo w ocenie Sądu uznały, że istniejąca na terenie działki nr [..] zabudowa nie stanowi ani realizacji założeń powołanego powyżej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ani też nie jest zgodna z obowiązującymi na etapie orzekania przez organy warunkami zabudowy. Reasumując, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że orzeczenie o nakazie rozbiórki ww. obiektów budowlanych na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane z 1974 roku było w pełni uzasadnione i z tej przyczyny - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), oddalił wniesioną w niniejszej sprawie skargę jako niezasadną.