II SA/Gd 33/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Górska Sędziowie: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (spr.) Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Izabela Adamowicz po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2018 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi A.F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowego uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę. Decyzją z 2 listopada 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z 14 czerwca 2017 r. nr [..] o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia: "Przebudowa i rozbudowa kotłowni zakładowej na paliwo stałe", przewidzianego do realizacji na działce nr [..], obr. [..], gmina S. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w dniu 23 stycznia 2017 r. "A., przy ul. Ż., na podstawie art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 200 ze zm.), wystąpiła o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację wymienionego wyżej przedsięwzięcia. Z załączonej do wniosku dokumentacji (KIP) wynika, że planowane przedsięwzięcie będzie polegało na instalacji i uruchomieniu dodatkowego kotła w istniejącej kotłowni grzewczej, przystosowanego do spalania przede wszystkim odpadów poprodukcyjnych o kodzie 03 01 05 oraz niewielkich ilości o kodzie 15 01 03 (odpady opakowaniowe z czystego drewna - po rozdrobnieniu). Będzie to kocioł EKOMAT II o mocy 800kW z zestawem filtrów ceramicznych produkcji B. W ramach przedsięwzięcia planuje się wyposażenie istniejącego już kotła tego typu w podobny zestaw filtrów ceramicznych. Planowane zmiany determinują częściową modernizację i przebudowę budynku kotłowni mającą na celu zapewnienie możliwości instalacji nowej jednostki grzewczej, częściowej, modernizacji istniejącej (instalacja filtra ceramicznego) oraz zapewnienie zgodnych z aktualnymi wymaganiami warunków pracy załogi. W ramach przedsięwzięcia inwestor planuje rozbudowę kotłowni w miejscu dotychczasowego zadaszenia przy hali produkcyjnej nr 5 z przebudową istniejącego budynku oraz zmniejszeniem jego wysokości. Teren wokół zmodernizowanego obiektu, podobnie jak w granicach całego zakładu, zostanie utwardzony. Planowane przedsięwzięcie realizowane będzie na dz. nr [...] w granicach funkcjonującego zakładu produkcyjnego należącego do Spółki A. w S. Koncentracja działań inwestycyjnych będzie dotyczyła jedynie obiektu istniejącej kotłowni grzewczej pracującej na potrzeby zakładu, pozostawiając wszystkie pozostałe struktury techniczne, technologiczne i budowlane bez jakichkolwiek zmian. Nowy kocioł EKOMAT II 800kW ma uzupełnić istniejące jednostki grzewcze i wg. oświadczenia producenta spełnia warunki rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 21 stycznia 2016r. w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia procesu termicznego przekształcania odpadów oraz sposobów postępowania z odpadami powstałymi w wyniku tego procesu (Dz.U. 2016 poz. 108) i pozwalając na stałą kontrolę: temperatury wody kotłowej, temperatury paleniska mierzonej w pobliżu jego ściany wewnętrznej eliminując wpływ promieniowania płomienia; temperatury spalin; zawartości tlenu w spalinach (sonda lambda); podciśnienia w komorze spalania (ciągły pomiar ciśnienia gazów spalinowych w kotle). Zakład produkcyjny Spółki A. w S. położony jest w odległości ok. 2,5 km od granic S. w kierunku północno-zachodnim. Po stronie północnej najbliższe otoczenie obiektów Spółki stanowi jezioro B. za którym rozciągają się tereny leśne. Od północnego wschodu analizowany zakład sąsiaduje z zakładem produkującym meble, ciepłomierze i wodomierze "[..]". W kierunku południowo-wschodnim, wzdłuż granicy zakładu przebiega ulica Ż., za która rozciągają się tereny podmokłe, porośnięte krzewami i drzewami. Od południowego zachodu A. otaczają tereny zielone pokryte w przeważającej części lasami. Najbliższa, i jedyna zabudowa mieszkaniowa, znajduje się po stronie wschodniej i południowo-wschodniej. Są to głównie luźno stojące domy o charakterze jednorodzinnym w odległości od ok. 30 m od południowo-wschodniej granicy zakładu do ok. 300m w rejonie skrzyżowania asfaltowych dróg lokalnych w kierunku B. i U. O wszczęciu postępowania organ I instancji zawiadomił wnioskodawcę i strony postępowania pismem z 7 lutego 2017 r. W związku z zawiadomieniem o wszczęciu postępowania w sprawie, zastrzeżenia do planowanej inwestycji wniósł A. F., prowadzący działalność pod firmą - "[..]. W piśmie z 27 lutego 2017 r. wskazał, że z wniosku Spółki wynika, iż kotłownia ma spalać odpady o kodzie 03 01 05, na które to odpady Spółka posiada pozwolenie Starostwa z 30 stycznia 2015 r., jednak takich odpadów zdaniem A. F. Spółka A. nie posiada, natomiast posiada odpady o symbolu 03 01 04 i te odpady spala w swojej kotłowni. Spółka A. używa do produkcji nie płyt wiórowych, ale płyt wiórowych laminowanych i mdf laminowanych i lakierowanych. W spalanych odpadach znajdują się odpady PVC lub ABS, które w procesie produkcyjnym są mieszane z odpadami z płyt wiórowych. Na spalanie tworzyw sztucznych, ani płyt wiórowych laminowanych spółka A. nie ma pozwolenia. Pismo A. F. zostało przesłane inwestorowi celem ustosunkowania się do zarzutów. W odpowiedzi na zarzuty Spółka A. podkreśliła, że nie używa płyt wiórowych laminowanych będących źródłem powstawania odpadu niebezpiecznego o indeksie 03 01 04. Wszystkie wytwarzane odpady są przekazywane lub sprzedawane do instytucji zajmujących się odbiorem i przetwarzaniem odpadów. Karty ewidencji i karty przekazania odpadu są dostępne w siedzibie Spółki. Nadto, Spółka wyjaśniła, że odpady z płyt stosowanych w zakładzie (w tym płyt wiórowych laminowanych) zaliczane są do odpadów o kodzie 03 01 05, co potwierdza oświadczenie producenta - informacja techniczna, deklaracja zgodności oraz deklaracja środowiskowa produktu. Nadto, Spółka wskazała, że sprawozdania z badań emisji zanieczyszczeń z emitora kotłowni - kocioł EKOMAT II, wykonywane są w okresie zimowym (marzec) i letnim (wrzesień), każdorazowo przez akredytowane laboratorium i nie wykazują przekroczenia dopuszczalnych norm, przy czym wyniki pomiarów są przekazywane do Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska oraz do Starosty. Na podstawie art. 64 ust. 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (zwanej dalej "ustawą"), pismami z 7 lutego 2017 r. organ I instancji zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o wydanie opinii w sprawie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla ww. przedsięwzięcia. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w opinii z 24 lutego 2017 r. stwierdził, że przeprowadzenie oceny oddziaływania ww. przedsięwzięcia na środowisko nie jest konieczne, biorąc pod uwagę zakres i przedmiot inwestycji. W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono m.in., iż oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko na etapie jego realizacji i związane z tym uciążliwości będą miały charakter czasowy. Może wystąpić niekorzystny wpływ na przyległe otoczenie związany ze wzrostem emisji hałasu, spalin oraz zanieczyszczeń pochodzących z pracy sprzętu budowlanego i transportu materiałów na budowę. W ramach rozwiązań chroniących środowisko na etapie eksploatacji przedsięwzięcia, przewiduje się m.in., prowadzenie zorganizowanej gospodarki odpadami, wyposażenie zaplecza obiektu w środki absorbujące substancje ropopochodne oraz środki gaśnicze. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska (zwany dalej "RDOŚ") pismem z 24 lutego 2017 r. wezwał Burmistrza Miasta i Gminy o uzupełnienie wniosku o wydanie opinii co do konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla ww. przedsięwzięcia m.in. o: 1) wskazanie szacunkowych ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub energii na etapie eksploatacji przedsięwzięcia ze szczególnym uwzględnieniem emisji zanieczyszczeń powietrza po zrealizowaniu przedsięwzięcia, 2) przeprowadzenie analizy wielkości emisji zanieczyszczeń powietrza oraz ich przestrzenny rozkład przy uwzględnieniu jednoczesnej pracy wszystkich źródeł emisji planowanej instalacji; 3) podanie liczby stanowisk pomiarowych, które posiada eksploatowana instalacja oraz wskazanie ich lokalizacji; 4) podanie przewidywanych ilości, sposobów przechowywania i rodzajów odpadów oraz ich wpływ na środowisko na etapie eksploatacji inwestycji; 5) podanie informacji o korytarzach ekologicznych, przedsięwzięciach realizowanych i zrealizowanych na terenie, gdzie planowana jest inwestycja, itd.: 6) doprecyzowanie informacji dotyczących zastosowanych rozwiązań chroniących środowisko w trakcie eksploatacji przedsięwzięcia, a w szczególności wskazanie działań i rozwiązań technicznych, których zastosowanie ma zapewnić, że oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia nie przekroczy standardów jakości środowiska; 7) wskazanie i uzasadnienie kryteriów, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy o ochronie środowiska mających zastosowanie w niniejszej sprawie; 8) doprecyzowanie opisu przedsięwzięcia w aspekcie analizy jego wpływu na osiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza. RDOŚ wskazał, że wobec braku ww. informacji niemożliwe jest wydanie opinii. Wobec powyższego, inwestor w wyznaczonym terminie przesłał do organu I instancji oraz do RDOŚ Kartę Informacyjną Przedsięwzięcia - uzupełnienie, gdzie szczegółowo odniósł się do ww. zagadnień budzących wątpliwości RDOŚ. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska uznał przedstawione wyjaśnienia za wystarczające i postanowieniem z 29 maja 2017 r. wyraził opinię o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. W uzasadnieniu postanowienia RDOŚ szczegółowo przedstawił zakres planowanego przedsięwzięcia i ocenę jego wpływu na środowisko. RDOŚ wskazał m.in., że planowana inwestycja znajduje się poza obszarami Natura 2000 i nie będzie negatywnie oddziaływać na niego z uwagi na odległość od obszaru Natura 2000 (najbliższy to ok. 1,2 km na pn. [..]), charakter i zakres planowanej inwestycji. Tym samym nie jest konieczne przeprowadzenie oceny w trybie art. 6.3 Dyrektywy Rady 92/43/EWG. Inwestycja znajduje się na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu [..], gdzie obowiązują przepisy uchwały nr 259/XXlV/16 Sejmiku Województwa z dnia 25 lipca 2016 r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu w województwie. Zakaz, o którym mowa w § 7 ust. 2 ww. uchwały nie dotyczy realizacji przedsięwzięć potencjalnie mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których organ ochrony środowiska stwierdził brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. RDOŚ uznał, że z uwagi na zasięg i charakter planowanej inwestycji nie będzie ona oddziaływać na ekosystemy terenów chronionych w Obszarze Chronionego Krajobrazu. RDOŚ analizując łącznie kryteria określone w art. 63 ust. 1 ustawy o ochronie środowiska oraz informacje zawarte w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, uwzględnił rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, jego usytuowanie, rodzaj i skalę oddziaływania przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko, wyraził opinię, że nie będzie konieczne przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Burmistrz Miasta i Gminy postanowieniem z 31 maja 2017 r. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn.: "Przebudowa i rozbudowa kotłowni zakładowej na paliwo stałe" przewidzianego do realizacji na działce nr [..] obr. S. Pismem z tego samego dnia zawiadomił strony o zebraniu materiału dowodowego w sprawie i możliwości zapoznania się z nim przed wydaniem decyzji. W dniu 14 czerwca 2017 r. Burmistrz Miasta i Gminy wydał zaskarżoną decyzję, w której w pkt 1 stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn.: "Przebudowa i rozbudowa kotłowni zakładowej na paliwo stałe" przewidzianego do realizacji na działce nr [..] obr. [..]., w pkt 2 - uczynił charakterystykę przedsięwzięcia załącznikiem do decyzji. Rozpoznając sprawę Kolegium przywołało treść przepisów odnoszących się do sprawy tj. art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (zwanej dalej "ustawą"), który stanowi, że przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. Przepis art. 63 ust. 1 ustawy stanowi, że obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące uwarunkowania: 1) rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem: a) skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, a) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, b) wykorzystywania zasobów naturalnych, c) emisji i występowania innych uciążliwości, b) ryzyka wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii; 2) usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego - uwzględniające: a) obszary wodno-błotne oraz inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych, b) obszary wybrzeży, c) obszary górskie lub leśne, d) obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych, e) obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura 2000 oraz pozostałe formy ochrony przyrody, f) obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone, g) obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne, h) gęstość zaludnienia, i) obszary przylegające do jezior, j) uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej; 3) rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt I i 2, wynikające z: a) zasięgu oddziaływania - obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać, a) transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze, b) wielkości i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej, b) prawdopodobieństwa oddziaływania, c) czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania. Postanowienie wydaje się również, jeżeli organ nie stwierdzi potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. - (art. 63 ust. 2) Zgodnie z treścią art. 64 ust. 1 ustawy, ww. postanowienia, wydaje się po zasięgnięciu opinii: 1) regionalnego dyrektora ochrony środowiska; 2) organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3, 10, 11, 13 15 i 16. Stosownie do treści art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: 1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, 2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Planowane przedsięwzięcie kwalifikowane jest jako instalacje związane z odzyskiem lub unieszkodliwianiem odpadów, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 41-47, z wyłączeniem instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne o zainstalowanej mocy elektrycznej nie większej niż 0,5 MW lub wytwarzających ekwiwalentną ilość biogazu rolniczego wykorzystywanego do innych celów niż produkcja energii elektrycznej, a także miejsca retencji powierzchniowej odpadów oraz rekultywacja składowisk odpadów. - (§ 3 ust. 1 pkt 80 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 71) W uzasadnieniu decyzji Burmistrz Miasta i Gminy szczegółowo przedstawił przebieg postępowania, określił przedmiot przedsięwzięcia z uwzględnieniem skali przedsięwzięcia, wielkości zajmowanego terenu oraz rozwiązań technicznych i technologicznych przedsięwzięcia, a także dokonał analizy powiązań planowanego przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami (w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć zrealizowanych i planowanego. Organ I instancji wyjaśnił, iż znajduje się ono poza obszarami NATURA 2000. Dokonując oceny całokształtu zebranych w niniejszej sprawie dowodów organ podzielił także w całości ustalenia i ocenę przedstawioną w opiniach organów współdziałających. Reasumując w ocenie Kolegium organ I instancji przeprowadził przedmiotowe postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla ww. przedsięwzięcia zgodnie z wymogami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Również wydana w sprawie decyzja nie narusza przepisów tej ustawy i nie ma podstaw do jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, o co wnosił odwołujący. Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium wskazało, że skarżący wskazuje na ewentualne wady postępowania i brak przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Zarzuty te w dużej mierze stanowią polemikę ze stanowiskiem organu I instancji przedstawionym w uzasadnieniu decyzji oraz stanowiskiem organów opiniujących, w szczególności Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska . Bezpodstawne są stwierdzenia skarżącego, iż organ I instancji zaniechał wnikliwego rozpoznania sprawy i ograniczył postępowanie do "bezkrytycznego przyjęcia twierdzeń inwestora". Braki Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia zostały uzupełnione, w szczególności w zakresie informacji o szacunkowych ilościach wprowadzanych do środowiska substancji lub energii na etapie eksploatacji przedsięwzięcia ze szczególnym uwzględnieniem emisji zanieczyszczeń powietrza po zrealizowaniu przedsięwzięcia. Przeprowadzono analizę wielkości emisji zanieczyszczeń powietrza oraz ich przestrzenny rozkład przy uwzględnieniu jednoczesnej pracy wszystkich źródeł emisji planowanej instalacji, podano także przewidywane ilości i sposoby przechowywania odpadów i rodzaje odpadów oraz ich wpływ na środowisko na etapie eksploatacji inwestycji. Karta Informacyjna Przedsięwzięcia oraz Karta Informacyjna Przedsięwzięcia - uzupełnienie zostały opracowane przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje i uprawnienia. Zasadą określoną przepisami prawa jest opracowanie dokumentu jakim jest KIP na zlecenie inwestora, który ww. dokument dołącza do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowania przedsięwzięcia. Niezasadny jest zarzut naruszenia art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji środowiskowej -poprzez błędne przyjęcie, że nie było podstaw do nałożenia na inwestora obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy nie potwierdza tego zarzutu. Przeciwnie, analiza przedstawionych przez inwestora i uzupełnionych dokumentów potwierdziła, że nie było podstaw do nałożenia na inwestora obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W toku postępowania oraz w uzasadnieniu odwołania skarżący podnosił, iż inwestor posiada odpady o kodzie 03 01 04 (niebezpieczne pochodzące z odpadów z płyt wiórowych laminowanych), a organ I instancji zignorował te okoliczności. Zarzut ten jest nieuzasadniony. W toku postępowania wnioskodawca złożył wyjaśnienia w tej kwestii oraz przedłożył dokumenty przedstawione przez producenta płyt tj. C., a mianowicie "Informację techniczną" z 12 września 2016 r., z której wynika, iż "zgodnie z krajowym prawem odpady płyt wiórowych laminowanych nie posiadają składników i właściwości kwalifikujących je jako odpady niebezpieczne. Na podstawie ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. 2013.21) oraz rozporządzenia z dnia 9 grudnia 2014 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz.U. 2014.1923) odpady należy klasyfikować jako inne niż niebezpieczne pod kodem: 03 01 05." Wnioskodawca przedłożył także "Deklarację zgodności - REACH", "Deklarację środowiskową produktu". Skargę na powyższą decyzje wniósł A.F. zarzucając jej naruszenie: 1. naruszenie prawa materialnego: - art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 353 ze zm., dalej zwana: "udiś") poprzez błędne przyjęcie, że brak było podstaw do nałożenia na inwestora obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, nie uwzględniając należycie: powiązań przedsięwzięcia z innymi inwestycjami zlokalizowanymi w bliskim sąsiedztwie i kumulowania się ich oddziaływań (zanieczyszczeń ze spalania paliw, zanieczyszczeń pyłowych z obróbki mechanicznej płyty wiórowej i jej obrzeży PCV i ABS oraz emisji LZO z procesów malowania na liniach lakierniczych i kabinach natryskowych), związanego z tym wzrostu emisji i nasilenia się występowania innych uciążliwości stanowiących zagrożenie dla zdrowia ludzi oraz faktu, że przedsięwzięcie będzie dotyczyło terenów objętych ochroną, - art. 63 ust. 1 w zw. z art. 62 ust. 1 pkt 1a udiś poprzez błędne przyjęcie, że brak było podstaw do nałożenia na inwestora obowiązku przeprowadzenia oceny, nie uwzględniając potrzeby przeanalizowania bezpośredniego i pośredniego wpływu przedmiotowego przedsięwzięcia na zdrowie i warunki życia ludzi (w tym pracowników pobliskich zakładów produkcyjnych) i budynków mieszkalnych. 2. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.: - art. 7, 77 § 1, art. 80 i 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wnikliwego rozpoznania sprawy i nieustalenia przebiegu procesu produkcyjnego inwestora, dowolną ocenę materiału dowodowego, ograniczenie postępowania do bezkrytycznego przyjęcia twierdzeń inwestora oraz nie wystarczające wyjaśnienie przesłanek rozstrzygnięcia, w tym okoliczności przemawiającym za stwierdzeniem braku potrzeby przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy niezgodnej z prawem decyzji organu I instancji. Skarżący na podstawie tak sformułowanych zarzutów domaga się uchylenia w całości zaskarżonej decyzji organu II instancji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zwrot na rzecz skarżącego od organu administracji publicznej kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniósł wnoszący, że obowiązek łącznego uwzględnienia uwarunkowań wymienionych w art. 63 ust. 1 udiś nie oznacza, że dla ustalenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymagane jest stwierdzenie możliwości znaczącego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia we wszystkich wymienionych w tym przepisie uwarunkowaniach. Uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1 powołanej ustawy, mają charakter ogólny i choć organ musi je wszystkie przeanalizować, to nie oznacza, że przy każdej planowanej inwestycji one zaistnieją. Dla wydania postanowienia nakładającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wystarczy stwierdzenie możliwości znaczącego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko w jakimkolwiek ze wskazanych w tym przepisie aspektów i nie we wszystkich łącznie. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie organy arbitralnie i lakonicznie stwierdziły, że planowane przedsięwzięcie nie będzie negatywnie wpływać m.in. zdrowie i warunki życia ludzi, na akwen wodny- Jezioro B., czy też Obszar Chronionego Krajobrazu [..]. Nie są znane skarżącemu podstawy tej decyzji. Zdaniem skarżącego organy obu instancji nie zebrały dostatecznego materiału dowodowego, a uzasadnienie decyzji sprowadza się do wielokrotnego powielania tych samych twierdzeń, jest ogólnikowe i lakoniczne, bezkrytycznie opiera się na zapewnieniach inwestora. Treść decyzji organu II instancji wskazuje, że nie próbuje on przez poszerzenie lub pogłębienie argumentacji przekonać o trafności utrzymanej w mocy decyzji organu I instancji, a jedynie przytacza te same ogólnikowe stwierdzenia organu I instancji. Do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ II instancji odnosi się jedynie szczątkowo na 8 stronie uzasadnienia decyzji. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy nie wynika, by organy w ogóle dokonywały ustaleń, czy dla planowanej inwestycji jest wymagane przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wydając decyzję oparły się w całości na dokumentacji przedstawionej przez inwestora, nie analizują jej treści i przyjmując bezkrytycznie twierdzenia inwestora, co do braku negatywnego oddziaływania inwestycji na środowisko. Ograny nie dokonały żadnych samodzielnych ustaleń i weryfikacji dokumentacji przedkładanej przez inwestora, nie pochyliły się nad zgłębieniem procesu produkcji mebli i jego potencjalnego wpływu na środowisko. Zgodnie z obowiązującymi przepisami w kotłach, które stosuje się przy produkcji mebli mogą być spalane: trociny, wióry, ścinki, drewno, płyta wiórowa i fornir inne niż wymienione w 03 01 04. Natomiast spalanie odpadów (odpady o kodzie 03 01 05 tzw. niebezpiecznych) podlega przepisom rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 marca 2002 r. w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia procesu termicznego przekształcania odpadów. (Dz.U. z 2002 r. Nr 37, poz. 339 z późniejszymi zmianami). W procesie wytwarzania mebli stosowane są m.in. obrzeża: PCV lub ABS, kleje, lakiery, oleje, utwardzacze, środki do konserwacji i impregnacji drewna. Pozostałości taśm obrzeżowych ABS nie mogą być spalane razem z odpadami drewonopochodnymi w zaaprobowanym dla tego celu systemie spalania. Podczas spalania obrzeży ABS i PCV mogą powstać związki chlorowe. Tym samym niezbędne jest sortowanie odpadów obrzeżowych i płytowych. Proces produkcji mebli wiąże się z obróbką mechaniczną drewna lub płyt, do podstawowych operacji można zaliczyć: cięcie, frezowanie, wiercenie. W procesach mechanicznej obróbki drewna lub płyt powstają odpady w postaci trocin, zrębów, kawałków płyt itp. Powstające odpady odciągane są od urządzeń stolarskich za pomocą odciągów. W toku postępowania nie ustalono jak przebiega proces produkcji w firmie A. Tymczasem w procesie tym odpady ABS nie są oddzielane od odpadów drewnopochodnych. Firma A. nie dysonuje technologią pozwalająca na odciąganie, a w konsekwencji należytą segregację odpadów PCV i ABS. Oba te tworzywa są współspalane wraz z odpadami drewnopochodnymi. Ponadto drewno stosowane w produkcji jest zanieczyszczone impregnatami i powłokami ochronnymi (kleje, lakiery, oleje, utwardzacze, środki do konserwacji i impregnacji drewna), może zawierać związki chlorowcoorganiczne lub nawet metale ciężkie. De facto większość produktów ubocznych w fabrykach mebli zawiera szkodliwe dla środowiska związki chlorowcoorganiczne, przez co nie można ich spalić w zwykłych kotłach grzewczych. Z powodu dodatku m.in. żywic klejowych do frakcji drewna należy uznać, że takie odsorty drzewne nie spełniają definicji biomasy, a co za tym idzie ich spalanie w instalacji wymaga spełnienia wymagań o których mowa w ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 21, z późn. zm.). W toku postępowania na stawiane przez skarżącego zarzuty firma A. podkreśliła, że wszystkie wytwarzane odpady są przez nią przekazywane lub sprzedawane do instytucji zajmujących się odbiorem i przetwarzaniem odpadów. Karty ewidencji i karty przekazania odpadów dostępne są w siedzibie Spółki. Organy prowadzące postępowania w tej kwestii oparły się na zapewnieniach inwestora i nie żądały przedłożenia przedmiotowych kart, nie dokonały ich analizy pod kątem rzetelności i zgodności z prawdą. W dalszej kolejności podnieść należy, że Organy całkowicie zbagatelizowały wpływ inwestycji na zdrowie ludzi oraz ograniczył zakres odziaływania inwestycji wskazując, że będzie ona zlokalizowana na terenie istniejącego zakładu, a osoby przebywają na terenie zakładu jedynie czasowo. Całkowicie pominięty został fakt, że w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji znajduje się budynki mieszkalne oraz zakład produkcyjny [..]", zatrudniający ok. 150 ludzi, w 8 godzinnym wymiarze czasu pracy. Uruchomienie nowej jednostki grzewczej spalającej odpady płyty wiórowej w zakładzie A. z całą pewnością nie pozostanie bez wpływu na ich zdrowie i jakość ich życia. W związku z realizacją inwestycji powstaną bowiem nowe źródła hałasu oraz emisji substancji do powietrza. Skarżący podnosił tą kwestie w odwołaniu, jednak Organ II instancji w ogóle nie odniósł się do podnoszonego zarzutu. Nie bez znaczenia jest również fakt, że działka nr [..] na której ma powstać planowane przedsięwzięcie znajduje się na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu [.], w bliskiej odległości od obszarów europejskiej ochrony Natura 2000. Już tylko te okoliczności wskazują na potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Oczywistym jest, że wprowadzane do atmosfery zanieczyszczenia oddziałują na pozostałe elementy środowiska- glebę i wodę. Organ I instancji lakonicznie i całkowicie arbitralnie uznał, że ze względu na "charakter inwestycji oraz jej zakres, planowane przedsięwzięcie nie będzie oddziaływać na formy chronione w przedmiotowym obszarze". Już tylko podstawowa wiedza z ekologii i z chemii pozwala stwierdzić, że głównym źródłem zanieczyszczenia powietrza są procesy spalania, w wyniku których do atmosfery dostaje się wiele szkodliwych substancji, takich jak np. tlenek siarki, tlenki azotu, węglowodory, tlenek węgla i dwutlenek węgla, dym oraz pyły, a nawet metale. Negatywna działalność pyłów polega między innymi na: zamykaniu szparek oddechowych u roślin, ograniczaniu procesu fotosyntezy, powodowaniu licznych chorób układu oddechowego u człowieka i zwierząt, np. pylicy, wpływaniu na chemizm wody i gleb, toksycznym działaniu metali ciężkich na organizmy żywe. Wobec powyższego zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania tj. art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. trudno uznać, że organy podjęły wszystkie czynności niezbędne do wyczerpującego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności spraw. Wskazał skarżący, że organ nie może oprzeć się tylko na kwalifikacji przedsięwzięcia sporządzonej na zlecenie inwestora, ale musi poddać tą kwalifikację ocenie i wypowiedzieć się dlaczego zgadza się bądź nie zgadza się z taką kwalifikacją planowanej inwestycji. Aby ta ocena, w świetle k.p.a., nie nosiła znamion oceny dowolnej winna być dokonana na podstawie całego materiału dowodowego zgromadzonego należycie w danej sprawie, a nie wybiórczo na podstawie jedynie części materiału dowodowego bądź materiału dowodowego zgromadzonego z naruszeniem art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 – j.t. ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 – j.t. ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Sądowa kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazała, że nie narusza ona prawa, brak zatem było podstaw do jej uchylenia. Przedmiotem skargi A. F. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z 14 czerwca 2017 r. nr [..] o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia: "Przebudowa i rozbudowa kotłowni zakładowej na paliwo stałe", przewidzianego do realizacji na działce nr [..], obr. [..], gmina S. Zasadniczą kwestią podniesioną w skardze jest niewłaściwe uznanie przez organy obu instancji, iż w sprawie brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla wzmiankowanego przedsięwzięcia. Skarżący wywodzi, iż uchybienie to wynika z niewystarczającego zgromadzenia i niewłaściwej oceny materiału dowodowego. Zauważyć w tym miejscu należy, iż zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) – dalej jako K.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Zgodnie natomiast z art. 77 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Z kolei art. 80 K.p.a. stanowi, że organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Przywołane wyżej przepisy ustanawiają i realizują obowiązującą w postępowaniu administracyjnym zasadę prawdy obiektywnej. W przedmiotowej sprawie, która dotyczy decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia: "Przebudowa i rozbudowa kotłowni zakładowej na paliwo stałe", przewidzianego do realizacji na działce nr [..], obr. [..], gmina S., organy obu instancji dokonały w pierwszej kolejności oceny Karty informacyjnej przedsięwzięcia przedłożonej przez inwestora - "A., (która została uzupełniona na żądanie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska). Nadto organy orzekające w sprawie uwzględniły opinie: Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 24 lutego 2017 r. oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 29 maja 2017 r. Podkreślić przy tym należy, że oba organy opiniujące stwierdziły, iż w niniejszej sprawie brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania ww. przedsięwzięcia na środowisko. Szczególne znaczenie dla oceny zarzutów Skarżącego ma opinia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, który posiadając wiedzę specjalistyczną wypowiedział się szczegółowo co do oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Zauważyć też należy, iż w toku postępowania organ I instancji odniósł się do uwag Skarżącego dotyczących właściwości materiałów spalanych w planowanej kotłowni. Organ uzyskał stanowisko inwestora w tym zakresie poparte oświadczeniem producenta płyt wiórowych, informacją techniczna, deklaracją zgodności oraz deklaracja środowiskowa produktu. Wobec powyższego w ocenie Sądu zgromadzony materiał dowodowy w sprawie był na tyle wyczerpujący, iż mógł stanowić podstawę prawidłowego rozpoznania sprawy. Został on też prawidłowo oceniony zgodnie z zasadą swobodnej oceny materiału dowodowego. Podnoszone przez Skarżącego argumenty sprowadzają się w istocie do tego, że wbrew zapewnieniom inwestora w planowanej kotłowni spalane będą materiały, które wywołają szkodliwe skutki dla środowiska jak też dla zdrowia ludzi. Jednakże należy mieć na uwadze, iż z istoty postępowania dotyczącego środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia wynika, iż poddane ocenie są dane przedstawione przez inwestora. Dotyczy to również jak w tej sprawie rodzaju materiałów spalanych w planowanej inwestycji. Organy nie mogą z góry zakładać, że inwestor podaje dane fałszywe i oprócz płyt wiórowych wskazanych w Karcie informacyjnej przedsięwzięcia spalał będzie materiały szkodliwe dla zdrowia ludzi i negatywnie oddziałujące na środowisko. Niezależnie od tego zrozumiała jest dla Sądu obawa Skarżącego, której źródłem jest zapewne troska o zdrowie ludzi i wpływ na środowisko planowanej inwestycji. Jednakże weryfikacja działań inwestora w toku eksploatacji inwestycji z oczywistych względów nie może odbywać na etapie kontrolowanego postępowania. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a, skargę oddalił.