II SA/Gd 330/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następujący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. i M. M. na uchwałę Rady Gminy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie przystąpienia do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia umorzyć postępowanie. A. K. i M. M. wnieśli w dniu 4 lutego 2002 r. skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzania zmian miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy. W uzasadnieniu skargi wskazali, iż Zarząd Gminy nie uwzględnił ich wniosku o zmianę przeznaczenia gruntów, których są właścicielami, z rekreacyjnego na rolne. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej oddalenie. Następnie w piśmie procesowym z dnia 18 kwietnia 2002 r. wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, że zgodnie z treścią uchwały Rady Gminy z dnia 26 marca 2002 r. Nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzania zmian miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy, zaskarżona uchwała utraciła moc. Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z § 5 uchwały Rady Gminy z dnia 26 marca 2002 r. Nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzania zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy, zaskarżona uchwała utraciła. W związku z tym wskazać należy, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmowano, że sąd administracyjny nie może orzec o nieważności niezgodności z prawem uchwały organu gminy stanowiącej akt normatywny, jeżeli ta została przez uprawniony organ uchylona lub utraciła moc prawną przed wydaniem wyroku. Uważano, że w takim wypadku istniały podstawy do umorzenia postępowania (wyrok NSA z dnia 24 marca 1992 r. SA/Wr 96/92, OSP 1993/7-8/149). Z kolei Trybunał Konstytucyjny w uchwale z dnia 14 września 1994 r. sygn. akt W C nr 2 z 1994 r., poz. 44, dotyczącej powszechnie obowiązującej wykładni ustaw, stwierdził, że zmiana lub uchylenie podjętej przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej uchwały, dokonana po zaskarżeniu tej uchwały do sądu administracyjnego, nie czyni zbędnym wydania wyroku przez sąd administracyjny, jeżeli na uchwała może być stosowana do sytuacji z okresu poprzedzającego uchylenie lub zmianę. W obecnym stanie prawnym uchwały Trybunału Konstytucyjnego w sprawie powszechnie obowiązującej wykładni ustaw nie mają mocy powszechnie obowiązującej 39 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej), jednakże zachowują walor wypowiedzi o sposobie wykładni prawa. Mając to na uwadze stwierdzić należy, że z ego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego wynika, że zmiana lub uchylenie podjętej przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej a po zaskarżeniu tej uchwały do sądu administracyjnego czyni zbędnym wydanie sąd administracyjny wyroku, jeżeli zaskarżona uchwała nie może być stosowana do sytuacji z okresu poprzedzającego uchylenie lub zmianę. Stwierdzenie to należy przy tym rozciągnąć na sytuacje, w których wedle słów aktu normatywnego uchwała "utraciła moc", jest to równoważne z jej uchyleniem. Należy też uaktualnić występującą w powołanej uchwale wypowiedź o zbędności wydania wyroku. Takie sformułowanie było uzasadnione treścią stosowanego w czasie podejmowania tej uchwały do postępowania przed sądem administracyjnym art. 355 § 1 k.p.c. Obecnie należy mówić w takiej sytuacji o bezprzedmiotowości postępowania przed sądem administracyjnym. Przedmiotem postępowania prze sądem administracyjnym jest bowiem, ja wynika to z art. 1 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), kontrola działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach ze skarg na m.in. uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego, co sprawia, że brak zaskarżonego aktu czyni to postępowanie bezprzedmiotowym. W związku z powyższym można stwierdzić, że bezprzedmiotowe jest postępowanie w sprawie ze skargi na uchwałę organu jednostki samorządu terytorialnego, która utraciła moc obowiązującą i nie może być stosowana do sytuacji z okresu poprzedzającego utratę mocy. Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy, zauważyć należy, że w uchwale Rady Gminy z dnia 26 marca 2002 r. brak jest przepisów przejściowych, które stanowiłyby, że zaskarżona uchwała mimo utraty mocy może być nadal stosowana do sytuacji z okresu poprzedzającego utratę mocy. Postępowanie w sprawie zaskarżonej uchwały jest zatem bezprzedmiotowe. W tym stanie rzeczy Sąd na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie.