II SA/Gd 336/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Jędrkowiak, Sędziowie: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska (spr.), Asesor WSA Krzysztof Retyk, Protokolant Agnieszka Dobroń, po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi M. J. na decyzję Wojewody z dnia 4 grudnia 2000 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z dnia 12 września 2000r. Nr [...] Prezydent działając na podstawie art. 1[...], 151 §1 pkt l Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 9/80, poz.26 z późn. zmianami), po wznowieniu postępowania, odmówił uchylenia decyzji Prezydenta z dnia 29.01.99r Nr [...] w sprawie z wniosku E. S. dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę inwestycji: "polegającej na budowie jednorodzinnego budynku mieszkalnego w zabudowie bliźniaczej z zasilaniem elektrycznym usytuowanego na terenie nieruchomości przy ul. G. [...] w B.". W uzasadnieniu decyzji wskazano, że po wskazaniu przez organ II instancji braku uprawnień architektonicznych autora projektu architektoniczno-budowlanego przedmiotowego budynku mieszkalnego nałożono na inwestora postanowieniem Nr [...] z dnia 21 sierpnia 2000r. obowiązek usunięcia nieprawidłowości polegającej na braku uprawnień architektonicznych autora projektu w części dotyczącej rozwiązań architektonicznych. W dniu 25 sierpnia 2000r inwestorka E. S. złożyła uzupełniony projekt budowlany. Zdaniem organu projektant branży architektonicznej L. S. posiada uprawnienia budowlane nr [...], wydane w dniu 24 listopada 1971r. przez Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej Wydział Budownictwa, Urbanistyki i Architektury na podstawie Rozporządzenia Przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury z dnia 10 września 1962r., uprawniające m.in. do wykonywania obiektów budowlanych o prostej architekturze. Przywołany §1 ust. 3 rozporządzenia. określa, że przez pojęcie "obiekty o prostej architekturze" , należy rozumieć "budynki gospodarcze i inwentarskie, budynki mieszkalne do 2 kondygnacji nadziemnych (ewentualnie z mieszkalnym poddaszem) o kubaturze łącznej do lOOOm3, z wyjątkiem obiektów zabytkowych; ograniczenie kubatury do lOOOm3 stosuje się w budownictwie mieszkaniowym szeregowym do jednego segmentu, a w budownictwie mieszkaniowym bliźniaczym -do samodzielnej części budynku bliźniaczego." Kubatura projektowanego budynku mieszkalnego, stanowiącego samodzielną część budynku bliźniaczego wynosi 504,0 m3, uprawnienia Leszka S. są więc wystarczające do wykonania powyższego projektu w branży architektonicznej. Organ I instancji ustalił również, że projektant branży konstrukcyjnej E. L. posiada uprawnienia nr [...] wydane w dniu 01 marca 1976r. przez Urząd Wojewódzki, Wydział Gospodarki Terenowej, które uprawniają m.in. do " sporządzania projektów w zakresie rozwiązań konstrukcyjno-budowlanych budynków oraz innych budowli z wyłączeniem linii, węzłów i stacji kolejowych, dróg oraz lotniskowych dróg startowych i manipulacyjnych, mostów, budowli hydrotechnicznych i melioracji wodnych", co według organu jest wystarczające do wykonania projektu branży konstrukcyjnej. Odnosząc się do zrzutów M. J. i T. W. dotyczących przebiegu granicy i usytuowania budynku mieszkalnego względem granicy działki organ wskazał, że projekt zagospodarowania działki nr [...] w B. przedłożony wraz z projektem budowlanym do zatwierdzenia w postępowaniu o pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego w zabudowie bliźniaczej przy ul. G. [...] w B. został opracowany na kopii mapy zasadniczej z dnia 25 sierpnia 1998r., wykonanej przez A Sp. z o.o. w B.. Na projekcie zagospodarowania zwymiarowano m.in. szerokość budynku 6,65m oraz odległość budynku projektowanego od granicy działki nr [...] wynoszącą 3.29m. Ściana od strony granicy nie posiada otworów okiennych i drzwiowych. Według pisma Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego dla m. B. znak [...] z dnia 13 maja 1999r. na wniosek M. J. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził kontrolę budowy przy ul. G. [...] w B.. Stwierdzono, że obiekt budowlany realizowany jest na istniejących fundamentach w odległości 3,28m od ogrodzenia z działką nr [...]. M. J. i T. W. dołączyły do akt sprawy protokół wznowienia znaków granicznych między działką nr [...] i działką nr [...] przy ul. G. w B. wraz ze szkicem polowym wykonany w dniu 04 czerwca 1999r. przez B w B.. Z przedstawionych dokumentów wynika, że linia graniczna między działkami nr [...] i nr [...] wyznaczona przez kamienie graniczne nr [...] i nr [...] przebiega w klinie w stosunku do istniejącego ogrodzenia tj. kamień graniczny nr [...] usytuowany jest właściwie, natomiast kamień graniczny nr [...] stoi 5cm od ogrodzenia na długości 10,0m w kierunku kamienia granicznego nr [...]. Nowa okoliczność dotycząca ustalenia faktycznego przebiegu granicy między działkami nr [...] i nr [...] ujawniona przez strony M. J. i T. W. nie zmienia w istotny sposób, w rozumieniu przepisów § 12 pkt 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1995r. Nr 10 poz. 46 z późn. zm), warunków lokalizacji projektowanego budynku mieszkalnego na działce nr [...] w stosunku do granicy z działką sąsiednią, ponieważ po uwzględnieniu wykazanego protokółem wznowienia granic przesunięcia spornej granicy (kamień graniczny Nr [...]), jest zachowana wymagana wg w/w rozporządzenia odległość od granicy z działką sąsiednią i jest większa niż 3,0m. Przedmiotem postępowania jest budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej w B.. W ocenie organu I instancji przedłożony projekt budowlany i projekt zagospodarowania działki spełniają wymagania obowiązujących przepisów w zakresie kwestionowanych przez strony odległości projektowanego budynku od granic działki wg protokołu wznowienia granic. Natomiast odnośnie spornego ogrodzenia między działkami nr [...] i nr [...] nie jest wymagane uzyskanie pozwolenia na budowę i nie było ono przedmiotem postępowania. Zgodnie z zatwierdzonym projektem zagospodarowania docelowe ogrodzenie między dz. nr [...] i dz. nr [...] winno przebiegać w linii wyznaczonej przez słupki graniczne - lokalizację słupków granicznych ustalono protokołem wznowienia granic. Odwołanie od powyższej decyzji wniosły M. J. i T. W.. W uzasadnieniu powołują się na wady projektu budowlanego przedłożonego przez inwestora i postępowania zatwierdzającego ten projekt. W szczególności wskazują na braki dokumentacji dołączonej do wniosku E. S. z dnia 7 grudnia 1998r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę jednorodzinnego budynku mieszkalnego w zabudowie bliźniaczej, które inwestor był zobowiązany usunąć do 31 maja 1999r. zgodnie z postanowieniem Nr [...] .Obowiązek ten nie został dopełniony w zakresie uprawnień architektoniczno-budowlanych E. L. . Decyzja w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w ocenie odwołujących się została wydana z naruszeniem prawa. Budowa została rozpoczęta 21 kwietnia 2000r. mimo braku uzupełnień do wniosku w tej sprawie. Kolejny zarzut skarżących odnosi się do faktu, iż inwestorka E. S. nie przedstawiła w wyznaczonym terminie do 31 maja 1999r. dowymiarowania do granic działki zgodnie z linią graniczną między działkami nr [...] i nr [...] a nie z linią płotu między nimi. Plan zagospodarowania terenu działki nr [...] przy ul. G. [...] został sporządzony na kopii z mapy zasadniczej (plan sytuacyjno-wysokościowy w skali 1:500) uzupełnionej pomiarem z dnia 25 sierpnia 1988r., na której widnieje odległość od płotu między działkami [...] i [...] - 3,29 cm. Zdaniem odwołujących się dowymiarowanie na planie zagospodarowania w wersji pierwotnej i uzupełnionej podpisem L. S. nie pokrywa się z odległością w skali 1:500 na mapie zasadniczej. Zaskarżoną decyzją z dnia 4 grudnia 2000r. Nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy powołał się na 35 ust. l Prawa budowlanego, zgodnie z którym przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ pierwszej instancji sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z: a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, 3) wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Z akt sprawy, według organu wynika, że w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę organ pierwszej instancji wykonał czynności przewidziane w cytowanym przepisie prawa a po spełnieniu przez inwestora wszystkich wymogów wynikających z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego udzielił decyzją z dnia 29 stycznia 1999r., nr [...], pozwolenia na budowę. Organ ustalił na podstawie wpisów do dziennika budowy, że roboty budowlane rozpoczęto w dniu 20 kwietnia 1999r. Po wznowieniu postępowania na wniosek skarżących, organ pierwszej instancji ponownie rozpatrzył sprawę wydania pozwolenia na budowę, podczas którego: zapewnił wszystkim stronom możliwość czynnego udziału w postępowaniu, sprawdził zbliżenie spornego budynku przy ul. G. [...] w B. do granicy działki należącej do skarżących na przepisową odległość ponad 3m, zbadał uprawnienia budowlane projektanta części architektoniczno-konstrukcyjnej budynku oraz uzupełnił zespół projektowy obiektu o autora części architektonicznej, usuwając w ten sposób wady wcześniejszego postępowania. Odnosząc się do zarzutów skarżących Wojewoda wskazał, iż z akt sprawy wynika, że autorem projektu architektoniczno-budowlanego budynku mieszkalnego przy ul. G. [...] w B. oraz planu zagospodarowania działki jest L. S., zaś projektantem konstrukcji tego budynku E. L. - obydwaj posiadają odpowiednie uprawnienia budowlane. Wynika z tego, że inwestor uzupełnił pierwotnie przedstawiony do zatwierdzenia projekt budowlany o projektanta części architektonicznej. Natomiast podnoszone przez skarżące zagadnienie związane z przebiegiem granic gruntów rozstrzygane są w odrębnych postępowaniach administracyjnym o wznowieniu granic oraz przed sądami powszechnymi i nie mogą być rozpatrywane we wznowionym postępowaniu administracyjnym o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę - o czym strony były informowane przez organ pierwszej instancji. Skargę na opisaną powyżej decyzję wniosły M. J. i T. W., domagając się jak wynika z treści pisma jej uchylenia. W uzasadnieniu skargi przytaczają te same zarzuty co w odwołaniu, powołują się również na fakt naruszenia prawa własności należącej do nich działki przy ul. G. w B. . Skarżące podnoszą także zarzut utrudnienia im wglądu do akt pomimo tego, że były spadkobiercami działki przy ul. G. w B. oraz konieczności odtworzenia granic działki, pomimo, iż obowiązek ten ich zdaniem spoczywał na inwestorze. Zgodnie z wpisem w księdze wieczystej szerokość tej działki powinna wynosić 20 m a odległość do budynku budowanego na tej działce 2,5 m tj. zgodnie z mapką zasadniczą. Według skarżących podnoszone kwestie zostały odrzucone niezgodnie z prawem, również niezgodne z prawem jest powoływanie się przez organ na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2001r. skarga T. W. została odrzucona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Badając zatem legalność zaskarżonej decyzji Sąd uznał, iż skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, bowiem opisana wyżej decyzja Wojewody Kujawsko Pomorskiego jest zgodna z prawem. Pokreślić należy w pierwszej kolejności, że decyzje obu organów zapadły w postępowaniu wznowieniowym, co ma konsekwencje dla rodzaju i podstawy rozstrzygnięcia. Jak wynika z akt administracyjnych postanowieniem z dnia 26 stycznia 2000r. Prezydent wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta z dnia 29 stycznia 1999r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia E. S. pozwolenia na budowę jednorodzinnego budynku mieszkalnego w zabudowie bliźniaczej z zasilaniem elektrycznym usytuowanego na terenie nieruchomości przy ul. G. [...] w B. na wniosek M. J. i T. W. (vide: postanowienie k. 85 akt administracyjnych I instancji). Jako podstawę prawną wznowienia organ wskazał art. 1[...] § 1 pkt 5 kpa, który stanowi, iż w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Trzeba zauważyć, że na tej podstawie wznawia się postępowanie, gdy spełnione zostaną łącznie trzy przesłanki: - ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody istotne dla sprawy są nowe. Pod tym pojęciem należy rozumieć zarówno okoliczności lub dowody nowo odkryte, jak również po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. Nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody mogą stanowić podstawę wznowienia, o ile są dla sprawy istotne, a zatem muszą dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć wpływ na zmianę decyzji w kwestiach zasadniczych; - nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody muszą istnieć w dniu wydania decyzji ostatecznej; - okoliczności faktyczne lub nowe dowody nie były znane organowi, który wydał decyzję. Ocenić trzeba, że takiej podstawy wznowienia w sprawie będącej przedmiotem rozstrzygnięcia nie było. Tym samym organy administracyjne wprawdzie prawidłowo ustaliły, że przesłanki wznowienia zaistniały w sprawie, jednakże w ocenie Sądu wskazały wadliwą podstawę wznowienia. Jak wynika z akt sprawy ostateczna decyzja z dnia 29 stycznia 1999r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu E. S. pozwolenia na budowę inwestycji przy ul. G. w B. wymieniała między innymi jako adresatów J. i S. W., właścicieli sąsiedniej nieruchomości przy ul. G. 83 w B. (vide: decyzja k. 109 akt administracyjnych I instancji). Brak jest w aktach administracyjnych dowodów doręczeń przedmiotowej decyzji wymienionym osobom. Z kolei z dokumentów przedstawionych na żądanie organu przez A. J. i Teresę W. tj. postanowień Sądu Rejonowego w B. II Wydziału Cywilnego wydanych w dniu 28 lipca 1999r. w sprawach sygn. akt [...], [...], [...] i [...], o stwierdzeniu nabycia spadku po J. W. i S. W. wynika, iż wymienione osoby były zmarłe w dacie podjęcia ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 29 stycznia 1999r., natomiast stronami postępowania były T. W. i M. J. jako dalsze spadkobierczynie po zmarłych z kolei W. W. i A. W. (vide: kserokopie postanowień k.70-71 akt administracyjnych I instancji). Zatem podanie skarżącej M. J. o wznowienie postępowania (vide: pisma datowane 26.04.1999r. i 6.o7.1999r. k.15, 31-33 akt administracyjnych I instancji) rozstrzygnąć należało według reguł określonych w art. 1[...] § 1pkt 4 oraz art. 147 i art. 148 § 2 kpa. Zgodnie 1[...] § 1pkt 4 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Wznowienie w takim przypadku następuję tylko na żądanie strony (art. 147 kpa). Termin miesięczny do złożenia podania o wznowienie postępowania z tej przyczyny biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 kpa ). Opisana wyżej przesłanka wznowieniowa ma charakter formalny, to znaczy że wystarczy sam fakt braku udziału strony w postępowaniu lub w jego fragmencie bez jej winy stanowi powód do wznowienia. Wadliwie wskazana podstawa prawna wznowienia w tym kontekście nie ma znaczenia dla prawidłowości stanowiska organu architektoniczno - budowlanego I instancji, w szczególności wobec faktu, że organ ten w postępowaniu poprzedzającym wydanie postanowienia zwrócił się do strony zainteresowanej - T. W. o podanie daty, w której powzięła wiadomość o decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę (vide: pismo z 15.12.1999r. z datą potwierdzenia odbioru k.69 akt administracyjnych I instancji). Również z uzasadnienia postanowienia z dnia 26 stycznia 2000r. wznawiającego postępowanie na żądanie M. J. i T. W. można wyprowadzić wniosek, iż w istocie podstawą wznowienia był niezawiniony brak udziału strony w postępowaniu. Należy zwrócić uwagę, że pierwsze pismo skarżącej odnoszące się do wydanej decyzji Nr [...] datowane jest 26 kwietnia 1999r. (vide: pismo k. 15 akt administracyjnych I instancji) i od tej daty organ administracji architektoniczno - budowlanej winien był rozpocząć wyjaśnianie kwestii zarówno co do uprawnień strony postępowania administracyjnego jak i żądania strony, w rezultacie prawidłowo uznanego za podanie o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją bez jej udziału. Opieszałość organu, niewątpliwie naganna, nie może być przedmiotem kontroli Sądu w sytuacji, gdy postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania w rezultacie zostało zakończone decyzją ostateczną. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji pod kątem rozstrzygnięć, jakie mogą w świetle art. 151 kpa zapaść w postępowaniu wznowieniowym, Sąd stwierdził, iż decyzja ta jest zgodna z przepisami prawa. Trzeba przy tym podkreślić, iż wydanie decyzji w opisanym wyżej przedmiocie w postępowaniu wznowieniowym opiera się na stanie faktycznym i prawnym z daty podjęcia tej decyzji. Zgodnie z przepisem art. 151 k.p.a. wznowione postępowanie może skończyć się w następujący sposób: 1) decyzją o odmowie uchylenia dotychczasowej decyzji, gdy brak jest podstaw wymienionych w art. 1[...] § 1 kpa.; 2) decyzją uchylającą dotychczasową decyzję i rozstrzygającą o istocie sprawy, gdy podstawy wznowienia postępowania istnieją. Przez rozstrzygnięcie o istocie sprawy należy w tym przypadku rozumieć zarówno rozstrzygnięcie merytoryczne, jak też rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania; 3) decyzją stwierdzającą wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa, gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146. Natomiast przepis art. 146 § 2 stanowi, że nie uchyla się decyzji także w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Przepis ten wprowadza przesłankę negatywną ograniczającą dopuszczalność uchylenia decyzji administracyjnej w trybie wznowienia postępowania. Zastosowanie tej przesłanki może nastąpić tylko w przypadku, gdy nowa decyzja odpowiadałaby w swojej istocie decyzji dotychczasowej, a więc tylko w przypadku, gdy organ w wyniku ponownego rozpoznania sprawy administracyjnej w oparciu o przepisy prawa materialnego rozstrzygnie sprawę tak, jak została rozstrzygnięta decyzją ostateczną. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela przy tym pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 lipca 1994r. w sprawie III ARN 26/94 (OSN 1995, Nr 11, poz. 127), według którego rozstrzygnięcie przewidziane w 146 § 2 kpa jest dopuszczalne wówczas, gdy wszystkie okoliczności sprawy ustalone na podstawie całokształtu materiału dowodowego przemawiają za tym, że nie ma żadnych podstaw do wydania innej decyzji niż dotychczasowa. Przesłanka z art. 146 § 2 kpa obejmuje tylko sytuacje, gdy w wyniku wznowienia postępowania organ ponownie dokonuje rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, nie zaś w fazie ustalenia dopuszczalności wznowienia postępowania. Biorąc zatem pod uwagę całokształt okoliczności sprawy Sąd uznał, że organy orzekające w niniejszej sprawie zasadnie przyjęły, iż w postępowaniu dotyczącym wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia E. S. pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego mieszkalnego przy ul. G. [...] w B. istnieją podstawy wznowieniowe wymienione w art. 1[...] § 1 kpa, co w konsekwencji nakładało na organy architektoniczno - budowlane obu instancji wydanie rozstrzygnięcia na podstawie art. 151 kpa, o ile nie zachodziły przesłanki negatywne uchylenia decyzji administracyjnej, uregulowane w art. 146 kpa. W rozpoznawanej zarówno dowody jak i twierdzenia strony skarżącej zostały przez organy uwzględnione, na co wskazują kolejne decyzje Wojewody uchylające decyzje Prezydenta odmawiające uchylenia ostatecznej decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzieleniu E. S. pozwolenia na budowę i przekazujące sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia (vide: decyzje I instancji z 8.02.2000r. k. 96 i z 29.05.200r. k. 178, decyzje II instancji z 21.03.2000r. k. 118 i z 14.08.2000r. k. 199, w aktch administracyjnych I instancji). Skutkiem wykonywania wytycznych organu odwoławczego organ pierwszej instancji w decyzji z dnia 12 września 2000r. odniósł się do wszystkich zarzutów skarżącej zgłoszonych w toku postępowania po wznowieniu. Tym samym w sprawie zebrany został pełny materiał dowodowy, umożliwiający wydanie rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy, bowiem zarzuty podniesione w odwołaniu z dnia 26 września 2000r. (vide: k. 208 akt administracyjnych I instancji) nie wnoszą niczego nowego. Ponieważ, jak już wyżej zaznaczono, organy administracji (w postępowaniu wznowieniowym) badają sprawę od nowa, biorąc pod uwagę okoliczności faktyczne i stan prawny na dzień rozstrzygnięcia, do przedmiotu sprawy zastosować należało w szczególności przepis art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414, z późn. zm.) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 140, z późn. zm.). Przepis art. 35 prawa budowlanego w dniu podjęcia zaskarżonej decyzji, stanowił co następuje: w ust. 1. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z: a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, 3) wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. 2. Właściwy organ może badać zgodność projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami, w zakresie określonym w art. 5. 3. W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1 i 2, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin, a po jego bezskutecznym upływie, wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. 4. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 i 2 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Odpierając zarzuty skarżących odnoszące się do wad projektu budowlanego przedłożonego przez inwestora prawidłowo organy architektoniczno budowlane ustaliły, że inwestor wywiązał się z obowiązku usunięcia nieprawidłowości polegającej na braku uprawnień architektonicznych autora projektu - w części dotyczącej rozwiązań architektonicznych. Na dzień podjęcia zaskarżonej decyzji złożony przez inwestora projekt budowlany sporządzony został przez osoby posiadające stosowne uprawnienia budowlane: projekt architektoniczny przez L. S. (vide: kserokopia dokumentu stwierdzającego posiadane uprawnienia k. 162 akt administracyjnych I instancji), projekt konstrukcyjny przez E. L. (vide: kserokopia dokumentu stwierdzającego posiadane uprawnienia w aktach administracyjnych II instancji). Prawidłowo również organy ustaliły, że okoliczność dotycząca przebiegu granicy między działką nr [...] i działką nr [...] ujawniona przez skarżące według protokołu wznowienia granic z dnia 4 czerwca 1999r. (vide: kserokopia protokołu k.25-26 akt administracyjnych I instancji) nie zmienia w istotny sposób warunków lokalizacji projektowanego budynku mieszkalnego na działce [...] w stosunku do granicy z działką sąsiednią nr [...] należącą do skarżącej oraz zainteresowanej T. W.. Po uwzględnieniu wykazanego protokołem wznowienia granic przesunięcia spornej granicy, zachowana jest odległość wymagana przepisem § 12 pkt 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowani odległość od granicy z działką sąsiednią (3,0 m dla budynków zwróconych w stronę granicy ścianą bez otworów). Natomiast usytuowanie ogrodzenia na dzień orzekania przez organ administracji II instancji nie jest przedmiotem niniejszej sprawy. Na marginesie można tylko zauważyć, że zgodnie z zatwierdzonym projektem zagospodarowania docelowe ogrodzenie między powyżej wskazanymi działkami winno przebiegać w linii wyznaczonej przez słupki graniczne, których lokalizacja ustalona została protokołem wznowienia granic. Zgodzić się należy z organem odwoławczym, że podnoszone przez skarżącą zarzuty dotyczące prawidłowości przebiegu granic pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...], rozstrzygane w odrębnych postępowaniach administracyjnych o wznowieniu granic, nie mogą być rozpoznane we wznowionym postępowaniu administracyjnym o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, ponieważ nie są przedmiotem postępowania administracyjnego w tej sprawie. Z kolei podnoszony konsekwentnie zarówno w toku postępowania administracyjnego jak i w skardze zarzut co do naruszenia prawa własności rozstrzygnięty być może jedynie przed sądem powszechnym, tej bowiem kwestii kognicja sądu administracyjnego nie obejmuje. Z oświadczenia skarżącej złożonego na rozprawie w dniu 5 maja 2005r. wynika zresztą, że w tej sprawie nie toczy się żadne postępowanie (vide: k. 98). Zarzuty podnoszone w toku postępowania administracyjnego odnoszące się do daty wydania decyzji [...] Nr [...] pozostają bez istotnego znaczenia prawnego. Data opisanej decyzji wynika z jej treści (vide: decyzja w aktach obejmujących projekt), natomiast błędnie tę datę wskazywała liczna i nie wnosząca niczego korespondencja prowadzona ze stronami. Postawić można zarzut organom administracji wadliwego i opieszałego postępowania w związku z wnioskiem o wznowienie postępowania, lecz uchybienia te nie miały w rezultacie wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Podkreślić bowiem należy, że postępowanie po wznowieniu obejmuje rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej na warunkach określonych w art. 149 kpa. Zgodnie z § 2 tego przepisu postanowienie (o wznowieniu) stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) oddalił skargę jako niezasadną.