II SA/Gd 336/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 21 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. E. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wnioskiem z dnia 7 lipca 2016 r., złożonym na formularzu PPF w dniu 28 lipca 2016 r., skarżący Z. E. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na podstawie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącego, złożonego przez niego pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.), dokumentów przedłożonych na zarządzenie z dnia 4 sierpnia 2016 r. oraz danych ujawnionych w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej referendarz sądowy ustalił, co następuje: skarżący wprawdzie zamieszkuje wspólnie z żoną, jednak małżonkowie prowadzą odrębne gospodarstwa domowe (są w trakcie rozwodu), posiada dom w budowie o powierzchni 230 m2 (wykończona została górna kondygnacja), innych składników majątku, w tym oszczędności nie posiada, z dniem 31 lipca 2015 r. zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej, do dnia 31 lipca 2016 r. osiągał dochody z tytułu najmu w wysokości 2.500 zł – dochód z tego tytułu umożliwiał skarżącemu spłatę kredytów w wysokości 1980 zł miesięcznie (w czerwcu br. zobowiązania kredytowe skarżącego wynosiły ponad 268 tys. zł), obecnie utrzymuje się wyłącznie z renty z tytułu niezdolności do pracy, która po uwzględnieniu zajęć egzekucyjnych, wynosi 459,47 zł miesięcznie, skarżący poza zadłużeniem z tytułu zaciągniętych kredytów posiada także zadłużenie z tytułu opłat za energię elektryczną, które na dzień 17 sierpnia 2016 r. wynosiło 2.173,23 zł. W tym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał zasadność wniesionego żądania i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.