II SA/Gd 3382/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Kostka Sędzia NSA Stanisław Nowakowski Sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Protokolant: Diana Wojtowicz po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 sierpnia 2001 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki 1/ uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 5 czerwca 2001 r., nr [...], 2/ orzeka, iż wymienione w punkcie pierwszym decyzje nie mogą być wykonane. II SA/Gd 3382/01 Uzasadnienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 30 sierpnia 2001 r. nr [...], po rozpoznaniu odwołania A. K., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia 5 czerwca 2001 r. nakazującą W. i A. K. rozbiórkę samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego zlokalizowanego na działce nr [...] w B. i samowolnie wybudowanego z kręgów betonowych, jednokomorowego zbiornika na nieczystości zlokalizowanego na działce nr [...] w B. W uzasadnieniu decyzji wskazano m.in., iż bezspornym jest, że na działce nr [...] w miejscowości B. zostały wybudowane w 1995 r. obiekty budowlane - obiekt pełniący funkcję letniskową oraz jednokomorowy zbiornik na nieczystości wykonany z kręgów betonowych. Obiekty te zostały pobudowane bez pozwolenia na budowę. Wskazano na treść art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), który w sytuacji stwierdzenia samowoli budowlanej nakazuje wydanie decyzji o rozbiórce. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy zatwierdzonym Uchwałą Rady Gminy Stara Kiszewa nr XV/81/92 z dnia 23 stycznia 1992 r. (Dz. Urz. Woj. Gd. Nr 3, poz. 10 ze zm.) działka nr [...] w miejscowości B. przeznaczona jest na cele rolnicze. Wybudowanie na niej obiektów budowlanych narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W ocenie organu II instancji nie ma znaczenia, że Zarząd Gminy przystąpił do opracowania nowego planu, gdyż podstawą do wydania rozstrzygnięcia jest obowiązujący w dniu wydania decyzji miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. A. K. złożył skargę na powyższą decyzję, w której wniósł o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi wskazał m.in., że przed jej kupnem upewnił się w Urzędzie Gminy, że działka leży w kompleksie działek ze statusem rekreacyjnych i budowlanych. Wraz z dwoma sąsiadami złożył wniosek o przekwalifikowanie działek na rekreacyjne. W lutym 1995 r. otrzymał z Urzędu Gminy decyzje o wysokości podatku od nieruchomości z nowym określeniem za grunty letniskowe. Uznał, że wniosek o przekwalifikowanie działki został załatwiony pozytywnie i jest od tej chwili właścicielem działki letniskowej. O tym, ze działka nie jest jeszcze przekwalifikowana dowiedział się w maju 2001 r. w trakcie wizytowania działki przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W Urzędzie Gminy dowiedział się, że działka nie została przekwalifikowana. Wskazał także, że kupno działki, jej urządzenie kosztowało go wiele wyrzeczeń. Wojewódzki inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi. Przed rozpoznaniem sprawy skarżący skierował do Sądu pismo, w którym wskazał, że organy administracji zastosowały w jego sprawie nową ustawę z 1994 r. wbrew normie art. 103 ustawy Prawo budowlane, która nakazywała stosowanie do obiektów wzniesionych przed 1 stycznia 1995 r. przepisy ustawy z dnia 24.10.1974 r. Prawo budowlane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało uznać za zasadną wobec nie wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy mających znaczenie dla rozpoznania sprawy. Art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) wskazuje, że przepisu art. 48 (przymusowy nakaz rozbiórki) nie stosuje się do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy, czyli przed dniem 01.01.1995 r. Skarżący przed Sądem przedstawił nowy dowód, nie znany w poprzednim postępowaniu, a mianowicie decyzję z dnia 1 grudnia 1995 r. nr ewid. [...] w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za rok 1995. Na tej podstawie orzekające w sprawie organy przyjęty, że budynek został wybudowany w 1995 r. Tymczasem decyzja w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 1994 r. może sugerować, że budynek ten stał już w 1994 r. W świetle cytowanego przepisu art. 103 ust. 2 ustawy Prawo budowlane z 07.07.1994 r. jest to istotna okoliczność rzutująca na sytuację prawną skarżącego. W toku dalszego postępowania należy zatem wyjaśnić, kiedy faktycznie budynek ten został zbudowany i w zależności od dokonanych ustaleń dokonać stosownej oceny prawnej. Uzasadnia to, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.