II SA/Gd 340/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A na decyzję Wojewody z dnia 22 lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 22 lutego 2008 r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia 21 listopada 2007 r., wydaną na wniosek M G, działającego w imieniu B, zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego o powierzchni sprzedaży do 2000 m², zlokalizowanego na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...] obręb [...] w L. A, nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu odwoławczego, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Następnie pismem z dnia 9 maja 2008 r. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniesiono, że projektowane rozwiązania komunikacyjne stwarzają duże niebezpieczeństwo dla pieszych oraz kierujących pojazdami na ulicy [...] i ul. [...]. Skarżąca wskazała, że ulica [...] pełni obecnie rolę ciągu pieszego, parkingu, drogi dostawczej i przeciwpożarowej. Przeniesienie na nią ciężaru komunikacji do nowo projektowanej inwestycji, w ocenie skarżącej A, może doprowadzić do zablokowania ulicy [...], a w konsekwencji do przeniesienia się ruchu na ulicę [...], która w sezonie letnim jako główna droga dojazdowa do Ł. jest notorycznie zablokowana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym na stronie skarżącej ciąży obowiązek wykazania, iż wyżej wymienione przesłanki zostały spełnione. W niniejszej sprawie, uzasadniając wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, skarżąca A wskazała na problemy komunikacyjne, które mogą powstać w wyniku zrealizowania projektowanej inwestycji. Powyższa przesłanka nie może być podstawą do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ celem instytucji wstrzymania jest ochrona stron postępowania jedynie w szczególnych sytuacjach, gdy wskutek wykonania zaskarżonej decyzji może dojść do niebezpieczeństwa powstania szkody, czyli określonej starty, czy też skutków trudnych do odwrócenia w aspekcie materialnym. Podstawową przesłanką wstrzymania jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje także, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przedmiotowej sprawie strona nie wykazała żadnego konkretnego niebezpieczeństwa, na jakie narażona byłaby jej własność. Skarżąca A wskazuje co prawda pewne niedogodności, na jakie w jej ocenie narażona byłaby w sytuacji zrealizowania spornej inwestycji, nie stanowią one jednakże podstawy do wstrzymania wykonania decyzji. Rozwiązania komunikacyjne i ich skutki mogą stanowić pewne niedogodności dla stron postępowania, ale nie prowadzą one w niniejszej sprawie do powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast kwestie zgodności tych rozwiązań z przepisami prawa Sąd będzie badać w postępowaniu głównym. Należy także wskazać, że przekonanie strony skarżącej o zasadności podniesionych zarzutów nie jest wystarczająca podstawą do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych też przyczyn orzeczono, na podstawie przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (a contrario) jak w sentencji postanowienia.