II SA/Gd 340/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2012r.na posiedzeniu niejawnym wniosku G. G. i J. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z ich skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odmówić wnioskodawcom przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wnioskiem z dnia 20 czerwca 2012 r. G. G. i J. G. zwrócili się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. J. G. wskazał, że od marca 2011 r. jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, G. G. otrzymuje rentę strukturalną, która pokrywa część zobowiązań kredytowych. Skarżący są właścicielami domu wczasowego w K. o pow. 150 m2 i budynku gospodarczego o pow. 100 m2 w G. Uzasadniając złożony wniosek skarżący wskazali, że zobowiązani są regulować zaległości z okresu prowadzenia działalności gospodarczej oraz odpierać próby wyłudzeń od firm bazujących na ich trudnej sytuacji. Jedynym dochodem małżonków wedle złożonego wniosku jest renta strukturalna w wysokości 2077,87 zł miesiecznie. Wedle oświadczenia miesięczna wysokość zobowiązań kredytowych stanowi kwotę 4200 zł. W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawców pismem z dnia 28 czerwca (doręczonym pełnomocnikowi skarżących w dniu 5 lipca 2012 r.), zobowiązano ich do przedłożenia szeregu dokumentów źródłowych i złożenia oświadczeń w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarżący nie udzielili odpowiedzi na wezwanie, natomiast w dniu 17 lipca 2012 r. został uiszczony należny w sprawie wpis. Rozpatrując przedmiotowy wniosek referendarz zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym- zwanej dalej P.p.s.a. (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.), gdy zaś wykaże tylko, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.) wówczas referendarz może przyznać mu prawo pomocy w zakresie częściowym. Na mocy art. 255 P.p.s.a. w sytuacji gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Czynności określone w tym przepisie podejmowane są po to, aby umożliwić stronie należyte uzasadnienie i udokumentowanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji podmiot wezwany do uzupełnienia oświadczenia winien z należytą starannością wypełnić treść sądowego wezwania, gdyż jak już wyżej wskazano, to w interesie strony leży przedstawienie informacji służących uzyskaniu prawa pomocy. Skarżący jednak nie zastosowali się do wystosowanego wezwania bowiem nie przedstawili wskazanych w wezwaniu dokumentów ani nie złożyli żadnych oświadczeń, uniemożliwiając tym samym pełną ocenę ich rzeczywistego stanu majątkowego. Skoro zatem strona uchyliła się od przedstawienia wskazanej w wezwaniu sądowym dokumentacji to powinna liczyć się z tym, że referendarz nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy. Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.