II SA/Gd 3417/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Zdzisław Kostka, , , po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na postanowienie Wojewody z dnia 29 czerwca 2001 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zasiłku dla bezrobotnych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. Decyzją z dnia 8 maja 2001 r. Prezydent Miasta uznał M. T. za osobę bezrobotną z dniem 27 kwietnia 2001 r. oraz odmówił przyznania mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Od powyższej decyzji M. T. złożył odwołanie, wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2001 r. Wojewoda stwierdził, iż skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta. Skarżący w skardze z dnia 3 sierpnia 2001 r. nazwanej "odwołanie" wskazał, iż nie uchybił terminowi do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta, gdyż decyzję otrzymał w dniu 10 maja 2001 r. listem zwykłym, zaś odwołanie złożył w dniu 24 maja 2001 r. Postanowieniem z dnia 5 września 2001 r. Wojewoda w trybie art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) uchylił zaskarżone postanowienie w całości. Jednocześnie organ drugiej instancji rozpoznał sprawę co do istoty, wydając w dniu 18 września 2001 r. decyzję utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 8 maja 2001 r. Pismem z dnia 19 września 2001 r. organ drugiej instancji poinformował Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku o rozpatrzeniu sprawy M. T. w oparciu o art. 38 ust. 2 ustawy o NSA. Mając na uwadze fakt, iż organ drugiej instancji w trybie autokontroli uwzględnił skargę strony, Sąd wezwał skarżącego do złożenia oświadczenia, czy skargę w świetle postanowienia z dnia 5 września 2001 r. podtrzymuje, czy cofa. M. T. w oświadczeniu z dnia 22 października 2001 r. podał, iż skargę podtrzymuje. Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd umarza postępowanie, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż skuteczne cofniecie skargi oraz śmierć strony. W rozpoznawanej sprawie organ drugiej instancji na mocy szczególnego uprawnienia danego mu w art. 38 ust. 2 wówczas obowiązującej ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, uwzględnił skargę M. T. i uchylił postanowienie Wojewody z dnia 29 czerwca 2001 r., stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 8 maja 2001 r. Tym samym organ drugiej instancji uwzględnił żądanie skarżącego w całości. Konsekwencją uznania, że odwołanie skarżącego z dnia 24 maja 2001 r. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 8 maja 2001 r. złożone zostało w terminie, było jego merytoryczne rozpoznanie przez organ drugiej instancji i wydanie decyzji w dniu 18 września 2001 r. Skarżący zdaje się nie zauważać, że niniejsza sprawa dotyczy jedynie tego, czy jego odwołanie od decyzji z dnia 8 maja 2001 r. zostało wniesione w ustawowym terminie. Właśnie tej kwestii dotyczą postanowienia organu drugiej instancji z dnia 29 czerwca 2001 r. oraz z dnia 5 września 2001 r. Jak wynika z akt administracyjnych skarżący wniósł odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 8 maja 2001 r. oraz złożył skargę na postanowienie Wojewody z dnia 29 czerwca 2001 r. Skarżący nie składał natomiast skargi na decyzję Wojewody z dnia 18 września 2001 r. Uwzględnienie skargi przez organ stanowi podstawę umorzenia postępowania sądowego stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż postępowanie sądowe, z uwagi na wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu, staje się bezprzedmiotowe W tym stanie rzeczy Sąd w oparciu o wskazany wyżej przepis umorzył postępowanie.