II SA/Gd 344/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2010r.na posiedzeniu niejawnym wniosku T. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 lutego 2010r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia: odmówić T. P. przyznania prawa pomocy. Wnioskiem z dnia 20 maja 2010r. T. P. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wskazała, iż ze względu na wysokość emerytury jako jedynego źródła utrzymania nie posiada wystarczających środków finansowych na pokrycie wszystkich kosztów związanych z przedmiotową sprawą. Na wezwanie referendarza o udzielenie dodatkowych informacji i przedłożenie dokumentów skarżąca przedstawiła roczne obliczenie podatku przez organ rentowy, polisę ubezpieczenia domu z roczną składką w wysokości 158 zł, decyzje w sprawie wymiaru podatku na rok 2009 w wysokości 327 zł, rachunek za wodę i ścieki na kwotę 27 zł bez wskazania jakiego okresu dotyczy, rachunek za wywóz śmieci na kwotę 12 zł, odcinek emerytury, z którego wynika iż skarżąca otrzymuje świadczenie w miesięcznej wysokości 1361 zł netto, potwierdzenie zapłaty rachunku za prąd na kwotę 207,31 zł. Skarżąca oświadczyła, iż nie posiada kont ani lokat bankowych. W domu jednorodzinnym zamieszkuje sama, jest on własnością zmarłej 21 lat temu matki, postępowanie spadkowe jest w toku. Sama ponosi koszty utrzymania całej posesji. Koszt utrzymania to około 800 zł miesięcznie ( ubezpieczenie 79 zł rocznie, podatek 294 zł rocznie, energia elektryczna 223 zł miesięcznie, woda 27 zł miesięcznie, nieczystości 216 zł rocznie, opał 1800 zł rocznie, konserwacja domu średnio 150 zł miesięcznie). Dodatkowo skarżąca wskazała, iż z uwagi na stan zdrowia ponosi koszty leczenia w wysokości ok. 250 zł miesięcznie. Referendarz sądowy uznał za koszty utrzymania nieruchomości wydatki wskazane przez skarżącą i razem z kosztami remontów stanowi to średnio kwotę 600 zł miesięcznie. Wydatki na leczenie nie zostały przez skarżącą w żaden sposób udokumentowane i referendarz nie dał wiary temu oświadczeniu. Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Rozpoznanie wniosku strony skarżącej wymaga zatem ustalenia, czy wykazała ona, że poniesienie kosztów postępowania sądowego zainicjowanego skargą na decyzję organu administracji, wskazaną w sentencji postanowienia, zagrażałoby codziennej egzystencji wnioskodawczyni. Zdaniem referendarza skarżąca nie wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania jej dobrodziejstwa procesowego, w postaci zwolnienia jej od wpisu sądowego od skargi i ustanowienia adwokata. Jak bowiem wynika z nadesłanych dokumentów i złożonych oświadczeń wnioskodawczyni dysponuje stałymi dochodami w postaci emerytury, zaś nieruchomość, którą utrzymuje nie należy do niej i tak naprawdę koszty jej utrzymania winni ponosić wszyscy potencjalni spadkobiercy. Kwota wpisu sądowego wynoszącego 200 zł została przez skarżącą uiszczona i na obecną chwilę skarżąca nie jest zobowiązana do ponoszenia jakichkolwiek kosztów sądowych. Brak jest także przesłanek aby uznać za uzasadnione żądanie ustanowienia dla skarżącej pełnomocnika z urzędu. W tym stanie rzeczy referendarz, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.