II SA/Gd 344/13

Dnia 13 czerwca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. i M. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 marca 2013 roku, nr [...] w przedmiocie nałożenia określonych obowiązków w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem postanawia: odmówić skarżącym wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 marca 2013 roku, którą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 lutego 2013 roku nakładającą na skarżących obowiązek wykonania następujących czynności i robót budowlanych: 1. zaprzestania użytkowania budynku na cele produkcyjne, 2. rozbiórki pokrycia dachowego z blachodachówki, 3. zamurowania otworu drzwiowego usytuowanego w ścianie szczytowej wschodniej, od strony działki nr [...], w celu doprowadzenia do stanu zgodnego prawem wykonanych robót budowlanych dotyczących murowanego budynku na działce nr [...], obręb [...], przy ul. W. w T., oraz uchylił decyzję organu I instancji w części wyznaczającej termin wykonania obowiązku i wyznaczył nowy termin - do dnia 31 lipca 2013 roku. W skardze skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Rozpoznając niniejszy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tejże ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki, o których mowa w tym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy akt administracyjny, którego wstrzymania zażądano, zostanie wykonany, a następnie, na skutek uwzględnienia skargi, akt ten zostanie wzruszony. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody zachodzi w przypadku zagrożenia wystąpienia szkody, szczególnie o charakterze majątkowym i koniecznie znacznych rozmiarów. Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji powrót do pierwotnego stanu sprawy wiąże się ze znaczącym nakładem sił i środków. Obowiązek wykazania powyższych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy, który domaga się ochrony tymczasowej. Jest on zobowiązany uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie wystarczy zatem sam wniosek, czy nawet ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania opisanych wyżej skutków, a także znajdować potwierdzenie w dokumentach dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Wydana w niniejszej sprawie decyzja organu II instancji - w ocenie Sądu - opisanych zagrożeń nie powoduje. W szczególności należy wskazać, że wykonanie wskazanych w zaskarżonej decyzji czynności nie spowoduje powstania nieodwracalnych skutków, albowiem brak jest przeszkód, aby ponownie wykonać pokrycie dachu oraz otwór drzwiowy w przedmiotowym obiekcie budowlanym. Ponadto skarżący w żaden sposób nie wykazali, nie znajduje to również oparcia w analizie stanu faktycznego spawy, aby wykonanie decyzji - przez wykonanie nałożonych obowiązków spowodowało wyrządzenie im znacznej szkody. Przede wszystkim z rodzaju nałożonych obowiązków nie wynika, aby zakres koniecznych do wykonania robót budowlanych miał powodować powstanie szkody o rozmiarach znacznie przekraczających zdolności finansowe skarżących, którzy zresztą nie przedstawili w tym zakresie jakichkolwiek twierdzeń. Przy ocenie możliwości wyrządzenia znacznej szkody w wyniku wykonania decyzji, należy brać pod uwagę aktualną sytuację majątkową wnioskodawcy, którą należy porównać z kosztami wykonania decyzji. Okoliczności te winny być treścią uzasadnienia wniosku, tymczasem tego rodzaju argumentacji, jak i jakiejkolwiek innej, w rozpoznawanym wniosku zabrakło, co uniemożliwia Sądowi uznania go za zasadny. Należy przy tym podkreślić, że nie jest rzeczą Sądu dokonywanie samodzielnych ustaleń faktycznych dotyczących sytuacji majątkowej wnioskodawców i porównywanie ich z rzeczywistym kosztem wykonania nałożonych obowiązków. Te kwestie powinny zostać przedstawione we wniosku, a w tej sprawie takiej argumentacji, jak to już podkreślano powyżej, zabrakło. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał wniosek skarżących za niezasadny i na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.