II SA/Gd 347/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w następującym składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzje Wojewody z dnia 27 marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. E. i M. P. wnieśli skargę na decyzję Wojewody z 27 marca 2017 r. w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w S. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z 30 maja 2017 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczone zostało w dniu 5 czerwca 2017 r. do rąk dorosłego domownika A. P. (k. 15 i 16 akt ). Wpis sądowy został uiszczony w dniu 4 lipca 2017 r. Pismem z 4 lipca 2017 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi wskazując, że korespondencje z Sądu otrzymał dopiero poprzedniego dnia, gdyż odebrała ją jego synowa i zapomniała przekazać. W tym czasie skarżący przebywał poza domem. Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia uchybionego terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie. W przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też, w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego, odrzuceniu przez sąd. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że od strony postępowania wymagać należy zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceny w tym zakresie dokonuje się poprzez przyjęcie kryteriów idealnego wzorca osoby należycie dbającej o swoje interesy. W związku z powyższym przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 1997r., sygn. akt SA/Sz 630/96, Lex nr 30748). Brak winy w uchybieniu terminu podlega ocenie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu, których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że skarżący nie dopełnił należytej staranności. Wyjaśnienia skarżącego, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu zostało spowodowane przekazaniem mu zarządzenia Sądu z 30 maja 2017 r. przez synową w dniu 3 lipca 2017 r. nie stanowi uzasadnienia dla uznania braku winy skarżącego w uchybieniu terminu. Przesyłka zawierająca ww. zarządzenie została skutecznie doręczona w dniu 5 czerwca 2017 r., czego dowodzi zamieszczony na niej podpis synowej skarżącego. Należy dodać, że zgodnie z art. 72 § 1 P.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma. Oznacza to, że nawet jeśli odbioru przesyłki dokonała synowa, to data doręczenia wiąże skarżącego w odniesieniu do wszelkich uprawnień czy obowiązków z tym związanych, w tym – w zakresie początku biegu terminów wynikających z P.p.s.a. W takiej sytuacji kwestia późniejszego oddania przesyłki adresatowi, przez osobę potwierdzającą jej doręczenie, nie wpływa na bieg tych terminów. Osoba taka, bowiem, podejmuje się oddania przesyłki właściwej osobie i ewentualne negatywne skutki z tym związane obciążają adresata. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest dopuszczalne, ponieważ strona nie zadbała w sposób staranny o swój interes podczas czynności procesowej jaką było wykonanie zarządzenia sądu wzywającego do uiszczenia wpisu sadowego. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.