II SA/Gd 350/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski po rozpoznaniu w dniu 11 września 2018 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi R. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie wyłączenia gruntów z produkcji rolnej oddala skargę. R. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 4 kwietnia 2018 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty z 28 grudnia 2017 r. o odmowie zmiany decyzji ostatecznej Starosty z 25 lutego 2000 r. w przedmiocie zezwolenia na wyłączenie gruntów z produkcji rolnej. Decyzja została wydana w następującym stanie sprawy: W dniu 23 października 1998 r. K. i R. W. złożyli wniosek o wyłączenie z produkcji rolniczej pod budowę budynku mieszkalnego części działki nr [..] obr. 2, k.m. 5 położonej w P., wskazując powierzchnię 0,0454 ha jako powierzchnię niezbędną do wyłączenia. Wskazana działka posiadała powierzchnię 0,6802 ha i obejmowała w tamtym czasie grunty orne klasy lIla. Decyzją z 26 października 1998 r. zgodnie ze złożonym wnioskiem Kierownik Urzędu Rejonowego zezwolił na wyłączenie z produkcji rolnej użytków rolnych o powierzchni 0,0454 ha na ww. działce. W dniu 16 grudnia 1999 r. R. W. złożył wniosek o wyłączenie z produkcji rolniczej pod budowę pawilonu handlowego części działki nr [..] obr. 2, k.m. 5 położonej w P., wskazując powierzchnię 0,1150 ha jako powierzchnię niezbędną do wyłączenia. W dniu 23 lutego 2000 r. wnioskodawca zmienił wniosek podając większą powierzchnię przeznaczoną do wyłączenia gruntu z produkcji rolnej, zgodną z dołączonym bilansem terenu. Decyzją z 25 lutego 2000 r. Starosta zezwolił na wyłączenie z produkcji rolnej użytków wytworzonych z gleb pochodzenia mineralnego o powierzchni 0,1930 ha z przedmiotowej działki. Jak wynika z analizy archiwum jednostki rejestrowej G 189 ewidencji gruntów w dniu 27 września 2005 r. przeprowadzono aktualizację użytków oznaczając całą powierzchnię działki nr [..] (0,6802 ha) symbolem Bp - tj. zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy. Obecnie obowiązuje stan, który został określony wpisem do ewidencji z dnia 20 grudnia 2013 r. w związku z przeprowadzoną inwentaryzacją powykonawczą budynku. Wprowadzona zmiana przekształciła część przedmiotowej działki o pow. 0,1591 ha w tereny mieszkaniowe oznaczone symbolem B. Pozostała część (0,5211 ha) w dalszym ciągu figuruje w ewidencji jako zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy oznaczone symbolem Bp. W dniu 15 listopada 2016 r. R. W. złożył wniosek o zmianę decyzji Starosty z dnia 25 lutego 2000 r. w przedmiocie zezwolenia na wyłączenie z produkcji gruntów rolnych o powierzchni 0,1930 ha z działki nr [..] w ten sposób, że wniósł o wyłączenie z produkcji rolnej gruntów z ww. działki o powierzchni 0,1150 ha. Decyzją z 28 grudnia 2017 r. Starosta odmówił zmiany własnej decyzji ostatecznej z 25 lutego 2000 r. w przedmiocie zezwolenia na wyłączenie z produkcji rolnej gruntów o powierzchni 0,1930 ha znajdujących się na działce nr [..] w P. obręb 2 k.m. 5 w taki sposób, żeby wyłączyć z produkcji rolnej grunty o powierzchni 0,1150 ha z ww. działki. Wskazał organ I instancji, że jak stanowi art. 155 k.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Przepis ten będąc jednym z nadzwyczajnych trybów wzruszania decyzji ostatecznych, stanowi wyjątek od ogólnej zasady trwałości decyzji administracyjnych wyrażonej wart. 16 § 1 k.p.a. W związku z powyższym przepis ten nie może być interpretowany rozszerzająco, a zmiana decyzji lub jej uchylenie może nastąpić tylko w przypadku spełnienia wszystkich przesłanek określonych w tym przepisie. Przesłanki w postaci zgody strony oraz braku przepisów szczególnych, które stałyby w sprzeczności z dopuszczalnością zmiany decyzji zostały niewątpliwie spełnione. Do rozstrzygnięcia pozostaje kwestia czy za zmianą decyzji przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Wystarczające jest tu wykazanie istnienia jednego z wymienionych interesów. Ponieważ żądanie zgłoszone przez wnioskodawcę nie może być w niniejszej sprawie powiązane z interesem społecznym, powołuje się on w uzasadnieniu na indywidualny interes określony jako konieczność zmiany zakresu obszaru wyłączenia, spowodowaną tym, że wyłączenie z produkcji rolnej gruntów ponad 0,1150 ha jest mu zbędne z gospodarczego punktu widzenia. Wnioskodawca nie wskazał jakiemu celowi służyć ma przywrócenie do produkcji rolnej gruntów wyłączonych z produkcji rolnej na mocy decyzji z 25 lutego 2000 r. Nie można poczytać za słuszny interes strony zmiany klasyfikacji użytku wynikającej jedynie z faktu, że znajdujący się na działce określony rodzaj użytku gruntowego jest w ocenie właściciela tejże działki "zbędny". Trudno również odnieść się do szerszego sformułowania "zbędny z gospodarczego punktu widzenia" - użyte określenie nie wyjaśnia do czego miałby się sprowadzać słuszny interes strony. Działka nr [..] posiada łączną powierzchnię 0,6802 ha, której grunty są obecnie w całości zaklasyfikowane jako grunty zabudowane i zurbanizowane (B, Bp) Natomiast decyzją z 25 lutego 2000 r. Starosta zezwolił na wyłączenie z produkcji rolnej użytków o powierzchni 0,1930 ha. W przypadku zmiany decyzji zgodnie z treścią wniosku zakres wyłączenia uległby pomniejszeniu z 0,1930 ha do 0,1150 ha. W związku z powyższym po zmianie klasyfikacji gruntów działka mogłaby potencjalnie objąć użytki rolne o powierzchni 0,0780 ha, a pozostałą część powierzchni działki 0,6022 ha nadal zajmowałaby grunty zabudowane i zurbanizowane. Przywrócenie do produkcji rolnej tak niewielkiej części działki w stosunku do jej całej powierzchni nie znajduje racjonalnego uzasadnienia w kontekście potencjalnie prowadzonej na niniejszym terenie produkcji rolniczej. We wniesionym odwołaniu R. W. podniósł, że zasadniczym przeznaczeniem działki nr [..] była funkcja rolna. Wyłącznie części działki z produkcji rolnej miało na celu wyodrębnienie obszaru o docelowo innym przeznaczeniu. Jak się okazało jedynie niewielka część działki została wykorzystana na cele nierolnicze i w pełni zasadne jest, aby przywrócić niewykorzystaną na cele budowlane części gruntu pierwotne przeznaczenie. Obecnie tylko część zabudowana o pow. 0,1150 ha jest wykorzystywana nierolnicze Z tytułu wyłączenia skarżący ponosi opłaty i wyższe podatki, co przemawia za istnieniem po jego stronie uzasadnionego interesu w zmianie dotychczasowej decyzji. Okoliczność, że niezależnie od inicjatywy wnioskodawcy zmieniło się przeznaczenie działki nie ma, zdaniem skarżącego, znaczenia w sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z 4 kwietnia 2018 r. utrzymało w mocy kwestionowaną decyzje Starosty z 28 grudnia 2017 r. podkreślając, że odmowa zmiany dotychczasowej decyzji ostatecznej w przedmiocie wyłączenia części gruntów działki nr [..] z produkcji rolnej jest prawidłowa, jednak z przyczyn innych, niż te wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podało Kolegium, że Starosta decyzją ostateczną z 25 lutego 2000 r. zezwolił na wniosek R. W. na wyłączenie z produkcji rolnej gruntów rolnych kl. lIIa wytworzonych z gleb pochodzenia mineralnego o pow. 0.1930 ha z działki nr [..] obr. 2 km 5 w P. Całość powierzchni działki nr [..] to 0,6802 ha. R. W. złożył w dniu 16 listopada 2016 r. wniosek o zmianę w/w decyzji ostatecznej w zakresie ustalenia wielkości powierzchni gruntów działki nr [..] podlegającej wyłączeniu z produkcji rolnej z 0,1930 ha na 0,1150 ha. Jak wynika z wypisu z ewidencji gruntu użytki działki nr [..] oznaczone są obecnie jako B (obszar 0,1519 ha) oraz Bp (obszar 0,5211 ha). Zgodnie z § 68 ust. 3 pkt 1 i 4 rozporządzenia z dnia 29.03.2001 r. Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2016 r. poz. 1034 ze zm.) symbolem B oznacza się tereny mieszkaniowe, a symbolem Bp zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy - oba rodzaje użytków gruntowych stanowią grunty zabudowane i zurbanizowane. Użytki rolne - grunty rolne - stanowią natomiast grunty oznaczone symbolami: R - grunty orne. S - sady, L - laki trwale. Ps - pastwiska trwale. Br - grunty rolne zabudowane, Wsr - grunty pod stawami. W - grunty pod rowami. Lzr - grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych (§ 68 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków). Zgodnie z art. 155 k.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 § 2 stosuje się odpowiednio (stanowi on, że zmiana decyzji następuje w drodze decyzji). Przywołana norma reguluje jeden z nadzwyczajnych trybów postępowania administracyjnego zmierzającego do wzruszenia decyzji ostatecznej. Zgodnie z powszechnie aprobowanym poglądem, postępowanie administracyjne prowadzone w trybie nadzwyczajnym, w tym również w trybie art. 155 k.p.a. jest samodzielnym postępowaniem odrębnym od tego, w którym wydano decyzję ostateczną. Decyzja podejmowana w trybie nadzwyczajnym zapada w sprawie tożsamej z punktu widzenia materialnego ze sprawą zakończoną decyzją w sprawie pierwotnej. Na sprawę administracyjną w znaczeniu materialnym składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, które przy ustaleniu tożsamości sprawy należy badać łącznie. Tożsamość elementów podmiotowych, to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa, to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. W świetle powyższego również decyzja wydana w trybie art. 155 k.p.a. może dotyczyć wyłącznie kwestii rozstrzygniętych wcześniej decyzją pierwotną, której dotyczy żądanie zmiany, a nie kwestii nowych. W przeciwnym wypadku nie doszłoby do zmiany decyzji, lecz do wydania decyzji w nowej sprawie. Dlatego też prawna możliwość zastosowania trybu przewidzianego w art. 155 k.p.a. uwarunkowana jest prowadzeniem postępowania w ramach tego samego stanu prawnego i faktycznego oraz z udziałem tych samych stron. Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych wyłączenie z produkcji użytków rolnych wytworzonych z gleb pochodzenia mineralnego i organicznego, zaliczonych do klas I, II, III, IlIa, Illb oraz użytków rolnych klas IV, IVa, IVb, V i VI wytworzonych z gleb pochodzenia organicznego, a także gruntów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2-10, oraz gruntów leśnych, przeznaczonych na cele nierolnicze i nieleśne - może nastąpić po wydaniu decyzji zezwalających na takie wyłączenie. Zgodnie z art. 11 ust. 4 ustawy wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1-2, następuje przed uzyskaniem pozwolenia na budowę. W dniu wydania decyzji ostatecznej w przedmiocie wyłączenia części gruntów działki nr [..] z produkcji rolnej grunty objęte rozstrzygnięciem stanowiły użytki rolne kl. IlIa wytworzone z gleb pochodzenia mineralnego. W dniu 25 lutego 2000 r. treść art. 11 ust. 1 podobnie jak obecnie wymagała uzyskania zezwolenia na wyłączenie z produkcji takich użytków rolnych. Obowiązywała również zasada, że wydanie decyzji zawierających zezwolenie następuje przed wydaniem pozwolenia na budowę. Wnioskodawca domaga się zmiany decyzji z 25 lutego 2000 r. w taki sposób, aby zakres udzielonego zezwolenia obejmował obszar o wielkości 0,1150 ha w miejsce obszaru 0,1930 ha objętego zezwoleniem. Zmiana decyzji w trybie art. 155 k.p.a. wywiera skutki na przyszłość od dnia, w którym decyzja zmieniająca staje się ostateczna. Zmiana decyzji w tym trybie oznacza zmianę rozstrzygnięcia w zakresie udzielenia wyłączenia gruntów z produkcji rolnej. Jak wynika z treści art. 11 ust. 1 rozstrzygnięcie takie może dotyczyć tylko gruntów rolnych i leśnych, nadto w myśl art. 11 ust. 4 rozstrzygnięcie w przedmiocie zezwolenia może zapaść wyłącznie przed udzieleniem pozwolenia na budowę. Grunty działki nr [..], w tym ich część objęta wnioskiem R. W. o zmianę decyzji ostatecznej, nie stanowią obecnie już gruntów rolnych ani leśnych, są to grunty zabudowane i zurbanizowane, które nie podlegają regulacji ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, w stosunku do gruntów objętych zezwoleniem nastąpiło już wydanie pozwolenia na budowę. Zmiana decyzji w trybie art. 155 k.p.a. wymaga tożsamości materialnej sprawy i może być dokonana tylko w granicach stanu faktycznego sprawy "pierwotnej", tj. w takim stanie faktycznym, jaki istniał w dniu wydania decyzji ostatecznej. Istotna zmiana stanu faktycznego sprawy, wywołana przekształceniem gruntów rolnych w grunty zurbanizowane i zabudowane oraz wydaniem pozwolenia na budowę, wyklucza zmianę decyzji z dnia 25 lutego 2000 r. w trybie art. 155 k.p.a. W świetle powyższego organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji podjął prawidłowe rozstrzygnięcie polegające na odmowie zmiany decyzji ostatecznej w trybie art. 155 k.p.a. Wadliwe uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie miało wpływu na wynik sprawy. Z uwagi na to, że zmiana decyzji nie jest dopuszczalna wobec istotnych zmian stanu faktycznego sprawy bez znaczenia jest to, czy za zmianą decyzji przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Skargę na powyższą decyzję wniósł R. W. zarzucając naruszenie art. 7 i 77 k.p.a. polegające na niewyczerpującym ustaleniu stanu faktycznego, polegającym na braku weryfikacji stanu prawnego i faktycznego terenu objętego wnioskiem o zmianę decyzji, który nie jest terenem zabudowanym, lecz nadal utrzymuje pierwotną funkcję rolną. Konsekwencją powyższego było niezastosowanie art. 155 k.p.a. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, ewentualnie zmianę zaskarżonej decyzji i zmianę decyzji Starosty Powiatowego z 25 lutego 2000 r. w przedmiocie zezwolenia na wyłączenie z produkcji gruntów rolnych o powierzchni 0,1930 ha z działki [..] położonej w P. obr. 2 k.m 5 i wyłączenie z produkcji rolnej gruntów z w/w działki o powierzchni 0,1150 ha. W ocenie skarżącego stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji jest błędne, ponieważ skarżący objął wnioskiem tereny posiadające nadal funkcję rolną, a nie wnosił o zmianę decyzji w stosunku do gruntów zabudowanych. Jego wnioskiem objęty jest teren, który nie został w żaden sposób zagospodarowany i ze wszech miar zasadne jest usankcjonowanie istniejącego stanu rzeczy poprzez przywrócenie mu właściwej funkcji. Wniosek nie obejmuje terenów zabudowanych, które stanowią niewielki ułamek terenu pierwotnie objętego wyłączeniem. Organ utożsamił teren działki objętej pozwoleniem na budowę z terenem faktycznie zajętym na budowę. Organy nie przeprowadziły w tym zakresie jakiegokolwiek postępowania wyjaśniającego, w wyniku czego dokonały błędnych ustaleń. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 - j.t. ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Kontrolowana przez Sąd decyzja została wydana w nadzwyczajnym trybie postępowania administracyjnego, jakim jest postępowanie prowadzone w oparciu o art. 155 k.p.a. Przepis ten stanowi, że decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 § 2 stosuje się odpowiednio. Tytułem wstępu do szczegółowych rozważań wskazać należy, że ugruntowane jest tak w orzecznictwie jak i doktrynie stanowisko, że postępowanie weryfikacyjne prowadzone na podstawie art. 154 lub art. 155 jest postępowaniem w tej samej sprawie administracyjnej w znaczeniu materialnym, co sprawa rozstrzygnięta weryfikowaną decyzją. O tożsamości sprawy można mówić, gdy: a) w sprawie występują te same podmioty, b) w sprawie chodzi o tożsame pod względem treści prawa lub obowiązki, c) stan faktyczny sprawy nie jest zmieniony co do prawnie istotnych elementów, d) stan prawny jest niezmienny lub ciągły (por. "Kodeks postepowania administracyjnego. Komentarz aktualizowany". Przybysz Piotr, dostępny w LEX). Tak więc decyzja wydana w trybie art. 155 może dotyczyć wyłącznie tych kwestii, które były przedmiotem rozstrzygnięcia weryfikowanej decyzji. Decyzja ta musi również mieścić się w granicach wyznaczonych przez treść wyrażonej przez stronę zgody na uchylenie lub zmianę decyzji. Celem postępowania toczącego się na podstawie art. 155 k.p.a., będącego samodzielnym postępowaniem administracyjnym, jest ustalenie, czy zachodzą przesłanki do uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej określone w art. 155 k.p.a. oraz czy ewentualnemu uchyleniu lub zmianie nie sprzeciwiają się przepisy szczególne. Organ administracji orzekający w trybie art. 154 lub 155 przeprowadza kontrolę wydanej decyzji ostatecznej z jednego punktu widzenia, tj. bada, czy za zmianą albo uchyleniem przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Organ ten nie jest uprawniony do ponownego merytorycznego rozpatrywania sprawy, co oznacza, że w postepowaniu prowadzonym na podstawie art. 155 k.p.a. nie znajdują zastosowania przepisy prawa materialnego. Z powyższych twierdzeń wyłania się kolejność postępowania w sytuacji złożenia przez stronę postępowania wniosku o zmianę decyzji ostatecznej w trybie art. 155 k.p.a. W pierwszej kolejności organ dokonać musi weryfikacji czy ma do czynienia z tą samą sprawą administracyjną, czyli czy nie zmienił się stan faktyczny bądź prawny sprawie, czy donosi się ona do tych samych osób i tożsamych praw bądź obowiązków. Wracając do przedmiotu orzekania podać należy, że w dniu 15 listopada 2016 r. R. W. złożył wniosek o zmianę decyzji Starosty z 25 lutego 2000 r. w przedmiocie zezwolenia na wyłączenie z produkcji gruntów rolnych o powierzchni 0,1930 ha z działki nr [..] w ten sposób, że wniósł o wyłączenie z produkcji rolnej gruntów z ww. działki o powierzchni 0,1150 ha. Na tym początkowym etapie procedowania w przedmiocie wniosku o dokonanie zmiany decyzji w trybie art. 155 k.p.a. organ odwoławczy dostrzegł, że obecny stan faktyczny sprawy zdecydowanie odbiega od stanu sprawy z daty wydawania decyzji, gdyż w dacie wydawania decyzji z 25 lutego 2000 r. dane w ewidencji gruntów wskazywały, że działka nr [..] o pow. 0,6802 ha stanowiła użytek rolny klasy IIIa. Decyzją z 25 lutego 2000 r. dokonano wyłączenia z produkcji rolnej powierzchni 0,1930 ha. W dacie składania wniosku o zmianę decyzji w trybie art. 155 k.p.a. działka nr [..] nie stanowiła już, zgodnie z danymi w ewidencji gruntów, użytków rolnych, a w całości grunty zabudowane i zurbanizowane. Oznacza to, że w odniesieniu do tych gruntów nie znajdują zastosowania przepisy ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Powyższe oznacza, że w okresie pomiędzy wydaniem decyzji z 25 lutego 2000 r. a wnioskiem skarżącego o zmianę decyzji ostatecznej zmianie uległ stan faktyczny sprawy, który pociągnął za sobą zmianę stanu prawnego. W konsekwencji doprowadziło to do konieczności wydania decyzji o odmowie zmiany decyzji ostatecznej. Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że niedopuszczalne było dokonanie zmiany decyzji ostatecznej w tak ustalonych okolicznościach sprawy. Nie może odnieść skutku zarzut skarżącego o braku wyczerpującego ustalenia stanu faktycznego sprawy poprzez brak weryfikacji okoliczności wykorzystywania rolniczego części działki nr [..] w P., gdyż jak już wyżej wspomniano, wnioskowanie o spełnieniu wszystkich wymaganych parametrów do zachowania rolnego przeznaczenia części działki wymagałoby dokonania nowych ustaleń faktycznych, które w trybie art. 155 k.p.a. są niedopuszczalne. Zarzut naruszenia art. 7 i 77 k.p.a. jest całkowicie bezzasadny. Nie doszło zatem do naruszenia art. 155 k.p.a. ani też innych przepisów, uzasadniających uwzględnienie skargi. Z powyższych względów skarga, jako oczywiście nieuzasadniona, nie mogła odnieść skutku i podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.