II SA/Gd 352/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzją utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 20 lipca 2015 r. ustalającą G. K. jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku jej podziału w wysokości 97.530 zł. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 kwietnia 2016 r. skarżąca wniosła o jej wstrzymanie z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., stosownie do argumentacji przedstawionej we wniosku strony skarżącej. Przedmiotowy wniosek powinien zatem być uzasadniony i poparty argumentami koniecznymi dla wykazania konieczności wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, właściwymi dla osobistej sytuacji wnioskodawcy, w szczególności zaś dotyczących jego kondycji majątkowej. Wniosek strony skarżącej nie zawiera żadnego uzasadnienia, ogranicza się wyłącznie do sformułowania wniosku o wstrzymanie, z powołaniem się na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody (skarga karta 4 akt). Również pismo procesowe z dnia 5 września 2016 r. sporządzone przez zawodowego pełnomocnika procesowego nie zawiera dodatkowego uzasadnienia złożonego uprzednio wniosku o wstrzymanie. Tym samym skarżąca nie wykazała zaistnienia powołanej we wniosku przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji, a sąd administracyjny nie jest zobowiązany do badania tej kwestii z urzędu kierując się tylko wysokością nałożonej opłaty adiacenckiej. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek oddalił.