II SA/Gd 355/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 11 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W.-M. na postanowienie Gminy Miasta w przedmiocie drogi publicznej postanawia odrzucić skargę. M. W.-M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postępowanie Gminy Miasta w przedmiocie drogi publicznej - ul. K. w G. W skardze, wbrew treści art. 57 § 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wskazano zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w przypadkach przewidzianych w art. 3 § 2 i 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 (art. 3 § 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych (art. 3 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Sądy administracyjne nie posiadają natomiast kompetencji do kontrolowania działalności organów administracji w innym zakresie. ; Zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2004 r. pouczono skarżącą o zakresie działania sądu administracyjnego i zobowiązano ją na podstawie art. 57 § 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do wskazania zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenia organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy i określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Odpis niniejszego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 11 sierpnia 2004 r. (vide: potwierdzenie odbioru k. 126) Skarżąca nie wskazała zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, wskazując na zaniedbania i zaniechania organu w sprawie rozwiązania problemu ulicy K. przeprowadzenia jej remontu i modernizacji południowego odcinka ulicy. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 9 września 2004 r. zobowiązano skarżącą do wskazania w związku z rozpoznaniem jakiego wniosku skarżącej organ administracji pozostaje w bezczynności. Odpis niniejszego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 15 września 2004 r. (vide: potwierdzenie odbioru k. 131) Termin wykonania zobowiązania upłynął w dniu 22 września 2004 r. W piśmie z dnia 20 września 2004 r. skarżąca wskazała, że jej skarga dotyczy negatywnych zjawisk związanych z zabudową terenów w otoczeniu części południowej odcinka ul. K., sposobu przygotowania procesu sprzedaży trenów w otoczeniu ul. K., nieudolnego administrowania miastem, zaniedbań i utrudnień w ruchu pieszym i kołowym na ul. K., odmowy świadczenia usług w zakresie utrzymania drogi, niegospodarności zawiązanej z remontem i modernizacją drogi. Skarżąca wskazała na szereg związanych z tym zdarzeń i pism z okresu od 1978 do 2003 r. Pismo to nie stanowi wykonania zarządzenia z dnia 9 września 2004 r. Skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła braku formalnego skargi. Powyższe okoliczności uzasadniają odrzucenie wniesionej skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nadto wskazać należy, iż zgodnie z art. 52 § 1 i 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W sytuacji gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiącego, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 37 §1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W razie bezczynności organu skarżąca winna zatem złożyć zażalenie do organu wyższego stopnia. Niewniesienie takiego zażalenia czyni skargę niedopuszczalną i uzasadnia jej odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.