II SA/Gd 3620/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Stanisław Nowakowski, po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku z dnia 24 września 1998 r., sygn. akt [...] w przedmiocie rozbiórki postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 20 października 2001 r. B. W. wniósł skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej opisanym wyżej wyrokiem NSA OZ w Gdańsku. W uzasadnieniu swojego wniosku B. W. wskazał, że organ administracji usunął 33 istotne dokumenty, rozstrzygające o tym, czy zarzut samowoli budowlanej jest zasadny w świetle obowiązujących przepisów prawa. Skarżący utrzymywał, iż Sąd, wobec braku tych dokumentów, nie miał możliwości rzetelnie ocenić zgodności z prawem zaskarżonych aktów prawnych. Skarżący wskazał, że Sąd nie miał możliwości odniesienia się do istotnych dla sprawy dokumentów. Z wniosku skarżącego oraz z załączonych do wniosku dokumentów wynika, iż postępowanie przygotowawcze w sprawie usunięcia z akt postępowania określonych dokumentów umorzono z powodu niewykrycia sprawców. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. § 2. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. § 3. Można żądać wznowieni w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy. Podstawą wznowienia nie może być zatem brak dokumentów, ale okoliczności faktyczne (§ 2), a zatem zarzut skarżącego mógłby mieć miejsce jedynie w razie, gdyby przedstawił on takie dokumenty, które by nie były sądowi znane, a mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Z akt sprawy nie wynika, aby dokumenty, na które powołuje się skarżący mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a nadto nic nie wskazuje na to, że strona nie mogła zasygnalizować ich braku w toku postępowania przed sądem, a zatem skorzystać z nich w poprzednim postępowaniu. Ponadto strona nie przedstawiła powoływanych dokumentów, wskazując jedynie na ich brak. Stosownie do art. 280 § 1 p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Z tych tez przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na wskazanej wyżej podstawie prawnej orzekł, jak w sentencji postanowienia. Na marginesie stwierdzić należy, że postępowanie w sprawie o sygn. akt [...], którego wznowienia również domaga się skarżący, nie było w żaden sposób związane z osoba skarżącego i zapewne sygnatura ta została podana przez pomyłkę.