II SA/Gd 363/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na pismo Dyrektora Aresztu Śledczego z 10 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia przyznać J. C. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. J. C. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego (wniosek na urzędowym formularzu PPF wpłynął do sądu 22 czerwca 2017 r.). Według oświadczenia, wnioskodawca odbywa obecnie karę pozbawienia wolności. Jak wskazał, jest osobą skrajnie ubogą, nie posiada żadnego majątku, poza oszczędnościami w kwocie 2000 zł na akumulacji, które to pieniądze są wypłacane w dniu zwolnienia z Zakładu Karnego. Nie jest zatrudniony, więc nie uzyskuje żadnych dochodów. Wskazał też, że posiada zobowiązanie alimentacyjne na kwotę 500 zł miesięcznie, z tym że z tytułu zaległości w ich płaceniu jest zadłużony na kwotę około 120 000 zł. Jest też dłużnikiem z innych tytułów, lecz nie jest w stanie spłacić swych długów z uwagi na długoletnie pozbawienie wolności. Zgodnie z brzmieniem art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 518 t. j. ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Z art. 245 § 2 ustawy wynika, że prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do treści art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga nadto złożenia przez wnioskodawcę osobistego tymże pełnomocnikiem. W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Biorąc pod uwagę zawarte we wniosku dane odzwierciedlające aktualną sytuację osobistą, majątkową i zarobkową skarżącego: fakt braku dochodów i majątku, uwzględniając również okoliczność pozbawienia wolności, należało uznać, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania związanych z niniejszą sprawą. Tym samym, spełnia ustawowe przesłanki przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.